का कळेना!! (प्रेम कथा) भाग 14

Written by

का कळेना!!!

भाग 14

विक्रम कुठे निघून गेला हे पाहायसाठी घरातून निघालेली शिखा त्याला शोधत शोधत बीचवर आली…. आणि लांबूनच तिने विक्रम आणि मेघाला एकत्र पाहिले….

विक्रम : मेघा मला तुला काही सांगायचे आहे….

मेघा : (उठून उभे रहण्याच्या तयारीत) मला माहीत आहे… रेवती कडून सगळं कळलय मला….

विक्रम : तु काहीच बोलणार नाही त्यावर….

मेघा : माझ्या बोलण्याने काय होणार आहे…. तुझी बायको परत आली आहे.. .. सगळ विसरून माफ कर तिला… After all तुझ प्रेम आहे तिच्यावर…. नव्याने संसार सुरू करा….

विक्रम : मेघा… आणि तु ???

मेघा : माझ काय विक्रम?? मी आली तशी जाणार….

विक्रम : (आश्चर्याने बघत बसतो… काहिच बोलत नाही)

मेघा : निघूया … उशिर झाला आहे खूप…

दोघेही घरी यायला निघतात…. समोर शिखा वाटच बघत असते…. त्या दोघांना एकत्र बघून रागाने लालबुंद होऊन खोलीत निघून जाते…. इथे मेघाही शांतपणे निघून जाते…. विक्रमचे बाबा लांबूनच सगळं पाहत असतात…. विक्रम तिथेच सोफ्यावर पाय पसरून, डोक्यावर हात ठेवून झोपून जातो….

सकाळी उठतो तेव्हा बाबा समोरच बसलेले असतात…. आई त्याला चहा आणून देते….

बाबा : विक्रम नात्यांमध्ये कधी संशय येऊ देऊ नये…. दोन दगडांवर पाय ठेवून चालण्यापेक्षा एकच काय तो निर्णय घ्यावा नेहमी… बाकी तुझा निर्णय तुच घ्यायचा आहे….

विक्रम : बाबा…. (एवढच काय ते बोलतो आणि बाबा उठून जातात)

रोहन : (नुकताच येतो ) अरे तु अजून ईथेच??? आवर लवकर प्रमोद आणि रेवती ला एअरपोर्टवर सोडायला जायच आहे…. आम्ही कधीपासून तयार आहोत…

विक्रम : आलोच तयार होऊन….

शिखा : ए मी पण येणार आहे….

दिया : आता हि कशाला?? ? (हळूच कुजबुजत)

शिखा : काही म्हणालीस का???

रोहन : नाही म्हणजे.. गाडीत जागा होणार नाही ना…. म्हणून (टेर खेचत)

शिखा : very funny (तोंड वाकडं करून)

रेवती आणि प्रमोद तयार होऊन येतात… देवघरात नमस्कार करून आई बाबांच्या पाया पडून निरोप घेतात…. विक्रमही तयार होऊन येतो…. इतक्यात रोहनचा मोबाईल वाजतो…

रोहन : Hello….

पोलिस : Hello…. Mr. रोहन… मेघा मॅडमच ज्याने अपहरण केल होत तो पकडला गेलाय…

रोहन : Great…., Sir…. पण काही कळल का त्याने अस का केल किंवा कुणाच्या सांगण्यावरून केल…

पोलिस : Actually हि सराईत चोरांची टोळी आहे… Functions च्या ठिकाणाची माहिती ठेवून असतात हे लोक… त्या कॅब एजंसीच्या माणसाला पण पकडले आहे आम्ही… तो एजंट ह्या टोळीला बुकिंगची माहिती पुरवायचा .. आणि ओरिजिनल कॅबवाल्या ऐवजी या टोळीची कॅब यायची….

रोहन : Ohhh my God…. हे तर जाम serious आहे…

पोलिस : हो… ह्यांचा मुख्य हेतू फक्त ऐवज लंपास करण्याचा होता… but don’t worry…. आता ते आमच्या ताब्यात आहेत…. I am sorry… पण त्याच्याकडून काहीच सामान हाती लागल नाही… हे चोर सगळं सामान ताबडतोब विकून टाकतात….

रोहन : It’s okay sir… सामानाच काही नाही… ते लोक पकडले गेले हे महत्त्वाचं…. Thank you… Thank you so much…..

पोलिस : My pleasure…. ( फोन ठेवून देतात)

रोहन फोन ठेवून सगळं संभाषण बाकीच्यांना सांगतो….

आई : देवच पावला बाई…. चला पोरांनो निघा आता खूप उशीर होतोय….

सगळे गाडीत बसतात…. रोहन पुढे ड्रायव्हिंग सीटवर, त्याच्या बाजूला दिया… त्यांच्या मागे रेवती आणि प्रमोद… आणि सर्वात शेवटी मेघा, मध्ये विक्रम आणि त्याच्या बाजूला शिखा…. शिखा अगदी विक्रमला खेटून बसली होती… मेघाने आपल लक्ष खिडकीबाहेर ठेवणंच योग्य समजल….

एअरपोर्टवर पोहचल्यावर प्रमोद आणि रेवतीला निरोप घेऊन बाकीचे कॉफी शॉपमध्ये बसले कारण बाहेर नुकताच पाऊस सुरू झाला होता…. दिया, रोहन आणि मेघा एका टेबलवर बसले… विक्रम शिखाला घेऊन मुद्दाम दुसऱ्या टेबलवर बसतो… कारण मेघाच्या रात्रीच्या उत्तराने त्याचा इगो थोडा दुखावला होता… शिखा सोबत बघून किंवा त्याने तिला avoid केल तर ती चिडेल त्याच्याशी भांडेल अस विक्रमला वाटत होतं….

इथे कॉफी पीत असताना अचानक कुणीतरी मेघाला उत्साहाने हाक मारत… शिखा, विक्रम, रोहन, दिया सगळेच बघायला लागतात…

प्रितम : मेघा…?? मेघा सबनीस???

मेघा : प्रितम… Hiiii …. कसा आहेस आणि इथे कसा???

प्रितम : मी बसू का ईथे की उभ्यानेच उत्तरे देऊ…. (अगदी गमतीशीर माणूस)

मेघा : नाही म्हटलं तर नाही बसणार का???

दिया : तु already बसलायस.. ..

मेघा : कॉफी?? (प्रितमला आग्रहाने विचारते)

प्रितम : नेहमी प्रमाणे माझ्या choice ची…. या पावसातली..

मेघा : Cold coffee with ice cream??? Right???

प्रितम : तुला अजूनही माझी choice चांगली माहित आहे…

अशाच गमतीशीर खूप गप्पा रंगतात तिथे… विक्रम काहिसा मेघाच्या मित्रावर चिडलेला असतो कारण आधीच मेघा कालपासून दुर्लक्ष करत होती आणि आता या प्रितमच्या गप्पांमध्ये रंगली आहे….

विक्रम : (रागात) निघायचे का?? तुमच्या गप्पा संपल्या असतील तर???

प्रितम : I am sorry…. मी तुमचा बराच वेळ घेतला…. पण तुम्ही सगळे आज संध्याकाळी माझ्या बर्थडे पार्टीला येताय… Okkk. .. मी पत्ता पाठवतो what’s app वर.. .. You all are invited…. (प्रितम आणि मेघा फोन नंबर exchange करतात)

शिखा : (विक्रमला मध्येच अडवून) हो आम्ही नक्की येऊ….

सगळे बील पे करून निघतात… यावेळेस रोहन विक्रमला ड्राइव्ह करायला सांगतो…. शिखा त्याच्या बाजूला…. मधल्या सीटवर मेघा आणि सगळ्यात शेवटी रोहन आणि दिया….

शिखा : प्रितम छान मुलगा आहे नाही???

रोहन : हो…. एकदम jolly माणुस आहे…

दिया : हो ना असा गप्पा मारत होता जसा कित्येक वर्षांपासून आम्हाला ओळखतोय….

शिखा : मेघा आणि त्याची जोडी छान दिसेल… हो ना??

विक्रम कच् करून गाडीचा ब्रेक दाबतो…. आणि मिरर मधून मेघाला बघतो…  मेघाही आश्चर्याने शिखाला बघते…..

शिखा : काय झालं??? येवढा कचकन ब्रेक लावलास???

विक्रम : काही नाही… दगड आढवा आला… (उगाच कारण देत)

विक्रम परत गाडी स्टार्ट करतो. … पण गाडी काही स्टार्ट होत नाही… तो परत दोन तीन वेळा सेल्फ मारतो पण नाही गाडी काही केल्या सुरू होत नाही…. म्हणून बाहेर पडून गाडी चेक करतो…. पण काही उपयोग होत नाही…. विक्रम पावसात भिजत असतो…. घर अजून वीस मिनिटाच्या अंतरावर असत म्हणून सगळे चालतच जाण्याचा विचार करतात…

दिया : Wow….. What a romantic climate….

रोहन : मग काय विचार आहे ??? (हलकेच हसून)

विक्रम : तिथे चहाची टपरी आहे… थोडा वेळ थांबूया तिथे…

रोहन : (टपरीवर) दादा सगळ्यांसाठी तंदूर चहा ….

दिया : एक नंबर चहा मिळतो इथे … त्यातल्या त्यात तंदुरी चहा तर क्लास आहे….

शिखा : Really ???

थोड्यावेळाने लाल मातीच्या छोट्या मटका आकाराच्या भांड्यात चहा हजर होतो… ते छोटस भांड दोन्ही हातांच्या ओंजळीत धरायच…. त्या भांड्याचा गार हाताला होणारा ऊबदार स्पर्श आणि वाफाळलेल्या चहाच सुगंध घेत, या कुडकुडणार्या गारव्यात, फूरर्र फूरर्र करत एक एक घोट करत चहा प्यायची मजा फार वेगळीच असते…

मेघा : खरचं खूप मस्त आहे चहा. …

शिखा : हो खरंच…. Owesome आहे….

रोहन : (त्या पावसात आपल्या गुडघ्यावर बसून तेच चहाच छोट मठक पुढे करून) दिया…. या चहाच्या सुगंधाप्रमाणे तुही माझ्या आयुष्यात दरवळत राहशील?? सगळ्यांच्या जोड्या जुळवता, जुळवता आज आपली जोडी जुळवून घेशील???

शिखा : How romantic… (अगदी लाडिक होऊन)

दिया : (आनंदाने) डफ्फर… मगाशी हेच माझ्या मनात होत… I love you yaarrr. …

रोहन खुश होऊन तिला उचलून घेतो… दोघेही एकमेकांना घट्ट मिठी मारतात…. वरुन पडणारा पाऊस आणि हवेतील गारवा याला आता नवीन ऊबेची गरज होती… दोघांचेही ओठ आता एकमेकांत गुंतलेले होते…. एकमेकांच्या श्वासात श्वास गुरफटत चालले होते…. थरथरणारं अंग नव्या जोमाने बहरायला लागल होत …. आणि टपरीवर एक गाण वाजत होत …

प्यार को हो जाने दो, प्यार में खो जाने दो
ऐतबार किसका है, इंतज़ार किसका है
अभी न हुआ तो फिर, कभी नहीं,कभी नहीं
प्यार को हो जाने दो, प्यार में खो जाने दो

विक्रम आणि मेघा समोरासमोर फक्त एकमेकांना पाहत बसले आहेत….

क्रमशः।

(कथा आवडल्यास Like, share, comment नक्की करा आणि Next पेक्षा कथा कशी वाटली हे सांगितलं तर लेखिकेला अजून प्रोत्साहन मिळेल ??)

भाग 15 (अंतिम)

शिखा : काय झालय विक्रम???विक्रम परत काहीही न बोलता बाहेर निघून जातो…. मागच्या अंगणात पाऊस न्याहाळत मेघा उभी असते…….

Geplaatst door ईरा op Donderdag 8 augustus 2019

भाग 1 पासुन वाचण्यासाठी खालील लिंकवर क्लिक करा

का कळेना…भाग 1©शुभांगी शिंदेरिसेप्शनने मिटींग सुरू असताना urgent call म्हणून मेघाला फोन लाइन transfer…

Geplaatst door ईरा op Donderdag 25 juli 2019

Article Categories:
प्रेम

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

आपला ई-मेल अड्रेस प्रकाशित केला जाणार नाही. आवश्यक फील्डस् * मार्क केले आहेत