पिक्चर परफेक्ट

Written by

#पिक्चर_परफेक्ट

    अवंतिका आणि राहुल अगदी समाधानी कुटुंब. इतर दिवशी अवंतिका दोन मुलींच्या संगोपनात तर राहुल कामात व्यस्त असायचा. सुट्टीच्या दिवशी मात्र राहुल अवंतिकाला घरकामात खूप मदत करायचा. राहुलच्या आणि मुलींच्या आवडीचे पदार्थ केले जायचे. आठवड्याभरात काय काय झालं … सगळ अवंतिका राहुलला सांगायची. तिच्या बडबडीने … मुलींच्या दंग्याने राहुलला घर कसं भरल्या सारखं वाटायच . मुली लहान म्हणून ते बाहेर जाणं टाळायचे. दोघे मिळून मुलींच्या सहवासात सगळा दिवस मजेत घालवायचे. संसाराच्या कुरबुरी सगळ्यांना सारख्याच असतात पण ती दोघं मिळून सामंजस्याने प्रश्न सोडवायची.           मुली थोड्या मोठ्या झाल्या . तसा अवंतिकाला जरा मोकळा वेळ मिळू लागला. सगळेच कामात व्यस्त आपणच तेवढ्या रिकाम्या असा विचार मनात येऊ लागला. पार्ट टाईम काम करावं तर …. मना सारखं काम मिळेना. तिची नवीन गोष्टी शिकण्याची आवड लक्षात घेऊन राहुल ने तिला इंटरनेट वापरायला शिकवलं. Whatsapp आणि facebook अकाऊंट काढून दिलं. यामुळे जुन्या मैत्रिणी भेटतील. तिचा वेळ मजेत जाईल . तिला तिच्या आवडीच्या क्षेत्रात काम करण्यासाठी बऱ्याच ऑनलाईन संधी उपलब्ध आहेत . त्याचा तिला फायदा होईल. असं राहुलला वाटलं होतं. पण झालं उलटच……. सुरवातीला या सगळ्यांमुळे अवंतिका खुशीत होती . पण हळूहळू तिची चिडचिड व्हायला लागली. आपल्या बरोबरीचे सगळेच लोक पुढे गेलेत…. त्यांना चांगल्या पगाराची नोकरी मिळाली… येवढ्या व्यास्ततेतही ते सगळे दर सुट्टीला बाहेर पडतात …. सुंदर फोटो काढतात …. सगळी कशी सुखी कुटुंब आहेत. दुःख… समस्या त्यांच्या वाट्याला येत नाही. आपण मात्र सदैव घरकामात बुडालेल्या . मनासारखं काम मिळत नाही… काल परवा तर सगळ्या मैत्रिणींचे सध्याचे फोटो टाकायचं ठरलं …. किती छान फोटो होते सगळ्यांचे …एकदम ” परफेक्ट ” … आपल्यकडे एक फोटो धड नाही…. असं वाटून तिने राहुलशीच भांडण केलं. काही झालं तरी आपणही घराबाहेर पडायचं …. जरा फॅशनचे कपडे घालून मस्त फोटो काढायचे. आपणही त्यांचासारखा आयुष्यचा आनंद घेतोय …. असंच वाटलं पाहिजे सगळ्यांना . आता मागे राहून चालणार नाही…. राहुलचा वाढदिवस येतोय त्या निमित्ताने दोन दिवस कुठेतरी बाहेर जायचंच या विचाराने ती कामाला लागली. कळत नकळत सोशल मीडियावर सुरू असलेल्या स्पर्धेत ती ओढल्या गेली .            जायचा दिवस उजाडला तशी ती मुलींच्या … राहुलच्या मागेच लागली. त्यांनी कुठले कपडे घालायचे हे ही तिनेच ठरवलं. जातांना बेकरीवर थांबून एक केक विकत घेतला. राहुलने कुरकुर केली की प्रवासात कशाला हा केक चा घाट तर त्याला ” मलाही सगळं कसं पिक्चर परफेक्ट हवं …. सगळ्यांना माझा हेवा वाटला पाहिजे ” असं सांगून गप्प केलं.मुलींना मस्त खेळायचं होत पण जोपर्यंत चांगले फोटो येत नाही तोपर्यंत तिने मुलींना खेळू दिलं नाही की केक खावू दिला नाही. ” एरवी जरा मोकळा वेळ मिळाला की आपल्या हातात हात घालून निवांत क्षितिजाकडे बघणारी अवंतिका आज मात्र आपल्या हातात हात घालून सेल्फी घेण्यात मग्न आहे. ” असा विचार राहुलच्या मनात आला . तेवढ्यात स्वरा पाय अडकून पडली. … सगळ्या कपड्यांना माती लागली . अवंतिकाने पळत जावून तिला उचललं … तिचे कपडे झडकले , ” आता हीचे कपडे बदलल्याशिवाय फोटो काढता येणार नाही ” असं ती राहुलला बोलली तसं स्वराने तिच्याकडे रागाने पहिले , ” तू ना …. फेसबुक घेतलं तेव्हापासून खूप बदलली आहे . मला नाही बोलायचं तुझ्याशी ” असं म्हणून ती राहुलकडे पळत गेली.       अवंतिकाला तर काय चुकलं हे कळलंच नाही पण डोळ्यात पाणी मात्र आलं. राहुलने स्वराला समजावून खेळायला पाठवलं आणि अवंतिकाजवळ जावून बसला . तिचा हात प्रेमाने हातात घेतला . त्याच्या या प्रेमळ स्पर्शाने भवनांचा बांध फुटला ती त्याच्या मिठीत शिरून रडायला लागली. तिचं रडणं थांबल्यावर तिने राहुलला विचारलं , ” काय चुकलं रे माझं ? स्वरा अशी का बोलली ?”        त्यावर राहुलने तिला समजावलं , ‘ काहीच चुकल नाही तुझं …. ह्या आधी .. आपण जसे आहोत तसेच परफेक्ट आहोत … इतरांशी तुलना करू नये … स्वतःला कमी लेखू नये … असच शिकवलं आहेस तू त्यांना …. आता मात्र…. दुसऱ्यांना काय परफेक्ट वाटतं ?…. काय आवडेल? कशाचा हेवा करावा ? हे समजायला त्यांना वेळ लागणार … लहान आहेत अजुन . “त्याच्या या वाक्याने आणि आश्वस्त स्पर्शाने आपलं नेमक काय चुकलं हे अवंतिकाला कळलं. कुठल्याही साधनाच्या अती आहारी जाणे घातकच …. इतरांशी तुलना करून आपण आपलाच आनंद गमावून बसतो याची तिला प्रकर्षाने जाणीव झाली.           आज या घटनेला वर्ष झालं . पूर्वी सारखच तिचं आयुष्य अगदी साधं आणि समाधानी आहे. नवरा … दोन मुली हेच तीच जग आहे. फावल्या वेळेत ती ऑनलाईन मराठी विषयाची शिकवणी घेते . आजही facebook वर अॅक्टिव असते . तिला जे आवडल .. पटलं असे लेख … फोटो …. माहिती …. ती शेअर करते. इतरांच आवर्जून कौतुक करते. कुणाचा हेवा करत नाही की कोणाला आपला हेवा वाटावा असं मुद्दाम काही करत नाही. सोशल मीडियावर कळत नकळत जी लाईक… कमेंट ची स्पर्धा सुरू असते त्यापासून ती आता दोन हात दूरच राहते. ती आयुष्यातील सगळे बदल सकारात्मकतेने स्विकारायला शिकली. सोबतच आवडीने छंद जोपासणाऱ्या अनेक ग्रुपची ती अॅक्टिव मेंबर ही आहे. जे जसं आहे तसंच स्वीकारून पुढे जाते . कसलीच गुंतागुंत नाही. तिच्यासाठी सगळंच अगदी सोपं झालंय.        सगळ्यात महत्वाचं म्हणजे , मुली गळ्यात पडून , ” मम्मा यू आर दी बेस्ट ” म्हणतात तेव्हा मुलींच्या आणि राहुलच्या चेहऱ्यावरचा आनंद…. समाधान ती नजरेने टिपते आणि मनाच्या अल्बम मधे “#पिक्चर_परफेक्ट ” म्हणून पोस्ट ही करते.

©️ अंजली मीनानाथ धस्के


टिप: कुठलेही साधन चांगले किंवा वाईट नसते . आपण त्याचा वापर कसा करतो?? .. त्याच्या आहारी किती जातो ?? यावर सगळे अवलंबून असते.मी काही पट्टीची लेखिका नाही . ज्या प्रसंगांनी मला काही तरी शिकवलं … किंवा आठवीत राहिले … ते लिहिण्याचा माझा प्रयत्न असतो. कोणाच्या भावना दुखावण्याचा हेतू नसून प्रसंग चांगले अथवा वाईट जसे घडले तसे स्वीकारून … इतरांचे त्या बद्दलचे अनुभव ऐकून …. माझ्या लिखाणातून तसेच ते व्यक्त करण्याचा व त्यातून काही तरी शिकण्याचाच माझा प्रामाणिक प्रयत्न असतो. कधी कधी या प्रसंगाना कल्पकतेची जोड दिली जाते तेव्हा काही चुका झाल्या तर माफी असावी . लिखाण आवडल्यास नक्की लाईक… कमेंट .. शेयर आणि फॉलो करून प्रोत्साहित करायला विसरू नका.इतर लिखाण माझ्या आशयघन रांगोळी या ब्लॉग वर उपलब्ध आहे. anjali-rangoli.blogspot.com
(या रांगोळीत मुलीचे केस म्हणून मक्याचे केस वापरले आहेत )

Article Categories:
मनोरंजन

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

आपला ई-मेल अड्रेस प्रकाशित केला जाणार नाही. आवश्यक फील्डस् * मार्क केले आहेत