प्रस्तुत कथा ही काल्पनिक असून त्यात नाव,गाव,
स्थळ, प्रसंग, जीवित अथवा मृत्यूशी संबंध आला तर तो योगायोग समजावा.
स्थळ, प्रसंग, जीवित अथवा मृत्यूशी संबंध आला तर तो योगायोग समजावा.
शीर्षक: अबोल स्वभाव भाग-१
" काय मग खुश आहेस ना? तिच्या मैत्रिणीने विचारले.
" खुश असं म्हणता येणार नाही, पण खुश नाही असं सुद्धा म्हणता येणार नाही." ती म्हणाली.
कोड्यात बोलणारे आपल्या मैत्रिणीचे म्हणणे तिला काही समजलेच नव्हते, म्हणून ती विचार करत होती.
" म्हणजे नक्की काय समस्या आहे? तू मला सांगू शकतेस." आभाची मैत्रीण तिला विचारत होती.
" तुला तर माझ्याबद्दल माहीत आहे की, समोरचा बोलणारा नसेल तर मला काही सुचत नाही." आभा म्हणाली.
" मग त्या व्यक्तीशी बोलून त्याच्याबद्दल जाणून घेण्याचा प्रयत्न कर." असे म्हणून तिची मैत्रीण थोडा वेळ बोलून घरी निघून गेली.
' त्याचे अबोल राहणे, त्या मागचे कारण जाणून घ्यायलाच हवे, कारण मला काही कोणाच्या मनातलं ओळखता येत नाही. समोरची जर व्यक्ती व्यक्त झाली नाही, तर समोरच्या व्यक्तीकडून काय अपेक्षित आहे; हे मला कसे काय समजणार.' ती विचार करत होती.
" हे बघ, तुला जे काही सगळं साहित्य लागणार आहे. त्याची एक यादी बनव आणि त्यानुसार सर्व हळूहळू घ्यायला सुरुवात कर. पुन्हा ऐनवेळी काही राहायला नको." तिची आई खोलीत येऊन म्हणाली.
" हो. तू काही काळजी करू नकोस. आई, मला थोडंसं तुझ्याशी बोलायचं होतं." आभा आपल्या आईला म्हणाली.
" हो बोल ना, काय झालं? तुला दोन दिवसापासून बघते, तू एकदम शांत आहेस .कुठली गोष्ट तुला खटकते आहे का ? किंवा हा निर्णय तू मनापासूनच घेतला आहेस ना?" तिच्या आईने काळजीने विचारले.
" होय, तू निश्चिंत रहा. हा निर्णय मी माझ्या मनानेच घेतला आहे. फक्त मला असं वाटतं की, काही गोष्टी स्पष्ट झाल्या तर बरं होईल. कारण तुला तर माहीत आहे की, मला शांत बसवत नाही आणि दुसरी गोष्ट समोरच्या माणसाच्या मनात काय चालू आहे, हे मला ओळखता येत नाही.
जसे की आता तू जर मला सांगितलंस की, मला हे हवं आहे. जेव्हा तू सांगशील तेव्हाच मला ते समजेल ना. घरामध्ये कित्येक वर्ष झाले सोबत राहून एकमेकांची सवय झाली त्यामुळे थोडफार समजू शकते की, तुला किंवा बाबांना काय हवे; पण आता इथून पुढे माझे आयुष्य बदलणार आहे, त्याचाच मी विचार करते."
" हे बघ बाळा, सगळ्या गोष्टी या नीट आणि व्यवस्थितच व्हाव्या, असा जर तू अट्टहास केलास आणि त्याचा आधीपासूनच तू अनुमान काढायला सुरुवात केलीस तर तसं करणं चुकीचा आहे. काही गोष्टींना हा वेळ द्यावा लागतो, तसेच कुठलीच गोष्ट, ही पटकन समजत नाही.
आता हेच बघ ना, आधी तर तुला जेवणामध्ये मीठ किती घालायचं हे समजत नव्हते. कधी तुझ्याकडून चुकून मीठ जास्त व्हायचं, तर कधी कमी व्हायचं; पण तेव्हा तू नवीनच आहेस आणि आम्ही तुला समजून घ्यायचं; हाच विचार आमचा नेहमी असायचा. तू मनापासून शिकण्याचा प्रयत्न करतेस आणि थोड्याफार सुरुवातीला या चुका होतातच, तसं नात्यांमध्ये सुद्धा असतं. कुठल्याही नात्याची वीण, ही घट्ट होईपर्यंत त्याला वेळ द्यावा लागतो. तसेच समजून घेण्याचा आपण प्रयत्न करायचा, पण ज्यावेळेस खरंच समजत नसेल त्यावेळेस शब्द कामी येतात." तिची आई, त्यांचा एवढ्या वर्षाचा अनुभव तिला सांगत होती.
" बाकी काही समस्या नाहीये, पण तो खरंच खूप अबोल आहे आणि कधी कधी मला असं वाटतं की मी एकटीच बोलत आहे आणि फक्त तो ऐकत आहे. आता सर्व ठरले आहे, परंतु तरीसुद्धा मला काही गोष्टी स्पष्टपणे त्याच्याशी बोलताना विचार करावा लागतो. कारण त्या गोष्टीचं त्याला वाईट वाटेल किंवा त्याला पटणार नाही हाच विचार माझ्या डोक्यामध्ये येतो.
तसा काही तो मला बोलत नाहीये, पण तरीसुद्धा जोपर्यंत तो स्वतःहून बोलणार नाही, तर मला समजणार नाही. फक्त मोजकच आणि खूप कमी शब्दात तो बोलत असतो. मग अशाने मला असं वाटतं की, हे नातं फुलवण्यासाठी मीच जास्त प्रयत्न करते किंवा मी जास्त बोलत आहे, असे मला वाटते." ती म्हणाली.
" हे बघ, प्रत्येक घरामध्ये तिथले वातावरण हे वेगळं असतं. काही घटना असतात किंवा काही लोकांचा स्वभाव मुळातच कमी बोलणे आणि जास्त काम करणे, असाही असू शकतो. त्यानुसार माणसाचा स्वभाव हा बनत जातो, त्यामुळे तुला अजून वेळ हवा असेल तर आपण त्याबद्दल बोलूया आणि मला असं वाटतं की काम तर तुमच्या दोघांचं महत्त्वाचं आहेच; परंतु तुम्ही प्रत्यक्ष भेटला तर बरं होईल. त्यातून सुद्धा तुम्हाला आणखी एकमेकांबद्दल समजेल." तिची आई तिला समजावून सांगत होती.
आभाच एक महिन्यांनी लग्न होणार होते. तिचे अरेंज मॅरेज पद्धतीनेच लग्न होणार होते. त्यात होणारा नवरा राकेश हा खूप कमी बोलणारा आणि तिला अबोल स्वभावाचा वाटत होता. त्यामुळे दररोज बोलत असताना आभाला ती फक्त एकटीच बोलत आहे, असे वाटत होते. मग कित्येक वेळा तिने त्याच्या मर्जीनेच होकार दिला आहे ना, हे तिने विचारले होते. तेव्हा त्याने त्याच्या मर्जीनेच होकार दिला आहे, असे सांगितलं होतं. तरी सुद्धा तिच्या मनामध्ये शंकेची पाल चुकत चुकत होती.
क्रमशः
राकेशच्या अबोल राहण्यामागे काही कारण असेल का ?
© विद्या कुंभार
कथेचा भाग कसा वाटला हे लाईक आणि कमेंट करून नक्की सांगा.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा