अनपेक्षित बांधली गाठ (भाग:-६२)

"माझे शीलहरण झाले तरी माझ्या मानासाठी तुम्ही माझ्या गळ्यात मंगळसूत्र बांधून मला नवजीवन दिलेत. खूप मोठ्या मनाचे व्यक्ती आहात तुम्ही, तुमच्या समोर उभ राहायचीही लायकी नाही माझी. माझं मन सतत मला खात होतं, भल्या माणसासमोर येण्याचीही समोर येण्याची लाज वाटत होती. म्हणूनच बाळ झाल्यावर ते तुम्हाला सोपवून दूर जाण्याचा निर्णय मी घेतला होता. पण आता ऑपरेशन झाल्यावर मी जगेन की नाही माहिती नाही त्याची भीती वाटली म्हणून..(ती हुंदके देत) मला मरणाची भीती नाही ओ, पण माझ्या जीवनातील हे एवढं मोठं कटूसत्य न सांगता मेले तर माझ्या आत्म्याने मला माफ केले नसते. म्हणून मीही कबुली देत आहे. तुम्ही माफ करा अगर नका करू. पण मी तुमची आयुष्यभर ऋणी असेन, श्याम. आता मरण आले.." ती मुसमुसत म्हणत होतीच तो तिच्या तोंडावर हात ठेवत म्हणाला,"बस्स, आता या गोष्टींचा विचार करू नकोस. हे बघ दुर्गा, मी तुला आधीही तुला म्हणालो होतो आज परत म्हणतोय मी तुला मनापासून माझी पत्नी म्हणून स्वीकार करूनच तुझ्याशी लग्न केले आहे. (तिच्या गळ्यातील मंगळसूत्र हातात घेऊन) हे गळ्यातले मंगळसूत्र देवीआईच्या गळ्यातील आहे. तिचा आशीर्वाद आहे तुझ्या पाठीशी तुला काहीही होणार नाही. तू निश्चित राहा. " तो तिचे डोळे पुसत तिला दिलासा देत म्हणाला.