अशी जुळली गाठ. भाग - १९

"श्रावणी, नेमकं काय झालयं? ही आग बघून तू एवढी का घाबरली आहे?" कबीरने विचारलं. श्रावणी बोलायचा प्रयत्न करत होती पण घाबरल्यामुळे तोंडातून शब्द बाहेर पडत नव्हते. ती आग बघून सगळेच तिथे आले आणि सान्वीची आई रडून सान्वी आत आहे हे सांगू लागली. ते ऐकून सगळेच घाबरले. सान्वी आत आहे हे कळल्यावर कबीर कसलाही विचार न करता पुढे जाऊ लागला. सविता आणि विक्रम त्याला अडवत होते पण तो कोणाचंच ऐकायच्या मनस्थितीत नव्हता. त्याच्या डोळ्यासमोर फक्त सान्वीचा चेहरा दिसत होता. तो पुढे धावत होता पण सविता त्याचा हात मागे ओढत होती. पण तरीही तो थांबेना.