अशी जुळली गाठ. भाग - २६

"श्रावणी, आजपर्यंत तू घरी यायला कधीच उशीर केला नाही. आणि आमचे कोणाचेच फोन घेतले नाही असंही कधी झालं नाही, तू काही सांगत नसली तरी मला तुझ्या डोळ्यात स्पष्ट दिसतंय काहीतरी झालं आहे पण ते तू मला सांगत नाहीये. जे काही असेल ते प्लीज मला सांग, झाली तर माझी मदतच होईल तुला. तू माझी लहान बहिण आहेस, तुझ्या डोळ्यात पाणी बघून मला किती त्रास होत असेल याची कल्पना नाहीये तुला." बोलताना कबीरचा कंठ दाटून आला होता. सान्वीने त्याच्या पाठोपाठ हात ठेवत त्याला धीर दिला आणि श्रावणी सोबत बोलू लागली.