अशी जुळली गाठ. भाग - २७

"ज्या मुलाला तुझ्या भावनांची कदर नाही, अशा मुलासाठी तू इथे एवढा वेळ रडत होती. श्रावणी, मी तुझी वहिनी आहे पण एक चांगली मैत्रीण म्हणून मी तुला सल्ला देतेय, जिथे आपली किंमत नाही तिथून आपण स्वतःच बाजूला बाजूला व्हायचं. नुसतं बाजूला व्हायचं नाही तर स्वतःला खंबीर करायचं. माझ्या लग्नाच्या वेळी माझ्यावर काय प्रसंग ओढवला होता ते पाहिलंय ना तू. ऋग्वेद भर मंडपातून पळून गेले. त्यानंतर मी कधीच त्यांचा विचार केला नाही. कबीरने माझ्या गळ्यात मंगळसूत्र घातलं तेव्हापासून मी कबीरला माझं मानत आलेय. पण ही गोष्ट सुद्धा तितकीच खरी आहे, कबीरने जर माझा विश्वास घात केला तर मी कधीच त्यांना माफ करू शकणार नाही." सान्वी एवढं आत्मविश्वासाने बोलत होती की श्रावणी फक्त तिच्याकडेच एकटक बघत होती. पण तिचं बोलणं ऐकून कबीरच्या पायाखालची जमीनच सरकली होती.