अवनी एक प्रवास भाग ४७

“आधी जेव्हा कधी रावीसोबत तिला बघायचो ना तेव्हा ती एकदम नाजूक जाणवली होती.” आरूषने बोलायला सुरवात केली. “अस वाटायचं की रावीच्या सपोर्ट शिवाय ती काहीच करू शकत नाही. पण जसा तिचा खो खो चा पहिल्यांदा गेम पहिला ना. बस तेव्हाच काहीतरी मनात हुरहूर झाली. रावी बोलत होती की तिला मागे हटायला लावलं होत. तरी तिने खेळायची तयारी दाखवली म्हणून काही जण तिच्यावर हसले देखील. तिला म्हणे घरातून लांब कधी पाठवलं नाही. त्य सर्वांना तिने काहीच न बोलता फक्त खेळून अस काही उत्तर दिल आहे ना की जे कोणी हसले असतील ना तिच्यावर त्यांना तिच्याशी बोलायला पण लाज वाटेल.”