अवनी एक प्रवास भाग ४८

नंतर परत बोलू लागली. “म्हणून रावीला पण मी कधीच काही बोलली नाही. आताही ती इथे असती तर मला बोलता आल नसत. कारण मला तिची मैत्री गमवायची नाहीये. सगळ्यांना ती खडूस वाटते. पण ती तशी नाहीये आणि राहिली गोष्ट त्याची तर आज जसा त्याचा हात काही सेकंदात हात पुढे आला ना ते बघून माझा हात पण लगेच पुढे गेला. एक विश्वास वाटला मला की मी देऊ शकते. त्या वेळेस माझ्या डोक्यात दुसर काहीच येत नव्हत....”