अवनी एक प्रवास भाग ५३

आरुषने त्याच्या आईकडे पाहिलं. “तशी तर ती मला आधीपासून आवडत होती. जेव्हा जेव्हा ती रावीचं रागाला सहज शांत करायची. पण तेव्हा फक्त ती आवड होती. पण जेव्हा ती स्पर्धेत ज्या त्वेषाने खेळली ना ते माझ्या मनात घर करून गेली. म्हणजे जिथे गरज आहे तिथे संयम आणि जिथे गरज आहे तिथे डायरेक्ट भिडते. तिला तिच्या घरून आधीच पाठींबा मिळाला असता तर ती कदचित आज खूप पुढे गेली असती.” त्याने आराध्याकडे पाहिलं. “आज पहिल्यांदाच तर फोनवर बोललो आहे. पण तरी अस वाटल की खूप जुनी मैत्री आहे.”