Login

बापाची माया. भाग - १

आपल्या मुलीच्या स्वप्नांसाठी बाप काहीही करू शकतो.
बापाची माया. भाग - १

संध्याकाळची वेळ होती, झाडांच्या पानांतून सोनेरी सूर्यकिरण अंधुकशे दिसत होते. माधव घराच्या अंगणात तुळशीजवळ दिवा लावत होता. बाजूला ठेवलेल्या जुन्या रेडिओतून मंद आवाजात गाणं चालू होतं. तेवढ्यात समायराचा म्हणजेच त्याच्या मुलीचा आवाज ऐकू आला. त्याच्या घरी फक्त तो आणि त्याची मुलगीच राहत होती. त्याची पत्नी त्याची मुलगी सहा महिन्याची असतानाच हे जग सोडून गेली होती. तो एका शाळेत शिक्षक होता. शाळा विनाअनुदानित असल्याने त्याला पगारही जेमतेमच होता. पण त्याची थोडी फार शेती होती. ती ही तो करत होता.

समायरा त्याच्या जवळ आली आणि लगेच त्याला विचारलं.

"बाबा… एक प्रश्न विचारू का?" त्यावर माधव हसतच तिच्याकडे वळला.

"अगं, तू कधीपासून प्रश्न विचारायला परवानगी घ्यायला लागली?" माधव हसून म्हणाला. त्यावर सामायरा पुस्तक बंद करून त्याच्या जवळ आली.

"तुम्ही एवढे कष्ट का करता माझ्यासाठी?" तिचा प्रश्न ऐकून माधव हलकसं हसला.

"कारण मला तुझं भविष्य उज्ज्वल करायचं आहे, म्हणून मी कष्ट करतोय... पण माझ्यासाठी ते कष्ट नाही तर तुझं स्वप्न आहे.

"पण बाबा… तुम्ही दिवसभर शाळेत शिकवता. मग घरी येऊन स्वयंपाक, घर, माझा अभ्यास घेता. तुमची एवढी मेहनत बघून मला वाईट वाटतं." समायरा म्हणाली. त्यावर माधव तिच्या केसांतून हात फिरवू लागला.

"वाईट वाटून घेऊ नको बाळा, तुझी आई गेल्यापासून मला दोन्ही भूमिका कराव्या लागताय. पण ही सगळी धडपड तुला काही कमी पडू नये म्हणून करतोय. मला फक्त तू आनंदी राहायला हवी आहे." माधव म्हणाला त्यावर सामायरा थोडी गप्प झाली. मग हळूच म्हणाली,

"बाबा… माझं एक स्वप्न आहे."

"सांग ना बाळा... मी तुझ्या स्वप्नांसाठी तर झटतोय." माधव म्हणाला तसं समायराचे डोळे चमकले.

मला उंच उडायचं आहे… मोठी झेप घ्यायची आहे. मला एअर होस्टेस बनायचंय." समायरा म्हणाली तसं माधव काही क्षण शांत राहिला. त्याची परिस्थिती तिला एअर होस्टेस करण्याएवढी नव्हती पण मुलीची चमकणारी स्वप्नं त्याच्यासाठी खुप मोठी होती. तो हलकंस हसला. आणि मनात काहीतरी विचार करून बोलू लागला.

"तू स्वप्न पाहिलंस ना… आता ते पूर्ण करणं माझं काम आहे. तू चिंता करू नकोस फक्त चांगला अभ्यास कर." माधवच्या बोलण्यावर समायरा खुप खुश झाली.

क्रमशः
0

🎭 Series Post

View all