भेटली तू पुन्हा ! भाग - चव्वेचाळीस

“ आय नो की तू झोपली नाहीस तर ते झोपण्याच नाटक बंद कर मला तुझ्याशी महत्वाचं बोलयचं आहे. .” एकदम तिच्या जवळून आवाज आला तशी दचकून ती वळली आणि पाठी असलेल्या विश्वराज तोल जाऊन तिच्या अंगावर कोसळला. दोघांसाठी ही हे अगदी अनपेक्षित होतं. दोघही एकमेकांजवळ आले होते.. विश्वराजची नजर तिच्या चेहऱ्यावरून तिच्या डोळ्यांकडे गेली. ते डोळे एक सारखे त्याच्या डोळ्यांकडे बघत होते.. त्याच डोळ्यांत हरवून तो त्या दोघांमधलं अंतर हळुहळू कमी करत होता.. त्याच्या चेहरा अगदीच तिच्या चेहऱ्याजवळ आला. गालावर आलेले काही केसांच्या बटा त्याने एक हलकी फुंकर घालून बाजूला केले. तसे तिचे डोळे मिटल्या गेले आणि ओठ थरथरले.  थरथरत्या ओठांवर त्याची नजर खिळली आणि हळुहळू तो तिच्या ओठांकडे वळला क्षणाचा ही विलंब न करता  ओठांवर ओठ टेकवत विलग झालेल ओठ अखेर ओठांत घेतले. तसे भक्तीचे बंद असलेले डोळे उघडून मोठे झाले.. ओठांच्या त्या कोमल पाकळ्यांना कुरवाळत  होता.. काय नव्हतं त्या किस मध्ये प्रेम ओढ कित्येक दिवसांचा विरह आज तो किस करत खूप दिवसांची तहान भागवत होता. खूप तरसला होता या क्षणांसाठी  हळुहळू असणारा किस आता डिप होत गेला . भावना अनावर होत त्या क्षणात हरवत त्याने त्याचा संपूर्ण भार तिच्यावर टाकला. छातीला होणाऱ्या तिच्या स्पर्शाने तो उत्तेजित झाला आणि आणखीच किस डिप होत गेला. त्याच्या बदलेल्या भावना तिच्या लक्षात आल्याने व श्वास कमी पडत असल्याने ती त्याला स्वतःपासून दूर करू बघत होती पण तो जरासुद्धा हलत नव्हता. तिचा जोर कमी पडत होता आणि विश्वराज सोडायचा नाव घेत नव्हता.. रागावून ती दूर ढकल्याच्या प्रयत्नांत त्यांच्या पाठीवर खांद्यावर हाताने बुक्के मारत होती.. तरी त्याच्यावर काहीच फरक पडत नव्हता.. शेवटी तिने तिच्या दातांचा वापर करत त्यांच्या ओठांचा चावा घेतला.  चुंबकासारखा चिकटलेला तो बाजुला होऊन पटकन उभा राहिला. पाठोपाठ तीही त्याच्यासमोर उभी राहिली.. त्याच्या छातीवर दोनचार बुक्के देऊन ती बाहेर जाण्यासाठी वळली. हात पकडत तिला जवळ खेचले. तिच्या डोळ्यांत त्याला पाणी दिसलं “सॉरी” म्हणत तो बोलायच्या आधीच ती रूमबाहेर पडली. मनातच त्याने डोकं आपटून घेतलं.