दुसरी बाजू — भाग ५
स्पर्धा
"दुसरी बाजू निवडणं म्हणजे पळणं नाही… ती खरी स्वतःची बाजू असते"
मंदिराजवळ गर्दी होती. तेच तिचं बळ होतं. राहुल तिच्या अगदी जवळ होता, पण या गर्दीत त्याची “एकमेव सत्ता” कमी होत होती.
स्वप्नालीने देवाकडे पाहिलं नाही. ती लोकांकडे पाहत होती—कोणी समोर उभा, कोणी रांगेत, कोणी लहान मुलांना सांभाळत. आणि तिला जाणवलं, हे सगळे आपापल्या जगात आहेत. तिचं जग मात्र राहुलने इतकी वर्षं घट्ट बांधून ठेवलंय की तिला श्वासही त्याच्या परवानगीने घ्यावा लागायचा.
ती थोडी पुढे गेली आणि पटकन एका कोपऱ्यात, दानपेटीजवळ थांबली. राहुल तिच्या मागे आला. “काय करतेस?” तो कुजबुजला.
स्वप्नालीने शांत आवाजात म्हणाली, “प्रसाद घेते.”
राहुलने तिच्या खांद्यावर हात ठेवला. त्या हातात माया नव्हती. दबाव होता.
“तुझ्या डोक्यात काहीतरी चाललंय,” तो म्हणाला. “माझ्याशी खेळ नको नकोस. तुलाच महागात पडेल.”
स्वप्नालीने शांत आवाजात म्हणाली, “प्रसाद घेते.”
राहुलने तिच्या खांद्यावर हात ठेवला. त्या हातात माया नव्हती. दबाव होता.
“तुझ्या डोक्यात काहीतरी चाललंय,” तो म्हणाला. “माझ्याशी खेळ नको नकोस. तुलाच महागात पडेल.”
स्वप्नालीने पहिल्यांदाच त्याच्या हाताकडे न पाहता, त्याच्या डोळ्यांत पाहून म्हटलं, “खेळ तुम्ही खेळलात.”
तो क्षणभर गप्प झाला. तो असा गप्प क्वचितच होत असे.
त्या क्षणी तिच्या मोबाईलवर मेसेज आला. तिने पटकन स्क्रीन बघितला.
“तू गेलीस तरी मी येणार नाही. कारण तुला भेटायला येणारा ‘मी’ नव्हतोच. तू पेनड्राइव्ह मिळवलास का? नसेल तर तुझा पुरावा आता राहुलकडे आहे.”
स्वप्नालीच्या छातीत धडका बसला.
म्हणजे… त्या कॉल करणाऱ्याने फसवलं?
किंवा… कोणीतरी दुसराच खेळ खेळतोय? कोण असेल?
त्या क्षणी तिच्या मोबाईलवर मेसेज आला. तिने पटकन स्क्रीन बघितला.
“तू गेलीस तरी मी येणार नाही. कारण तुला भेटायला येणारा ‘मी’ नव्हतोच. तू पेनड्राइव्ह मिळवलास का? नसेल तर तुझा पुरावा आता राहुलकडे आहे.”
स्वप्नालीच्या छातीत धडका बसला.
म्हणजे… त्या कॉल करणाऱ्याने फसवलं?
किंवा… कोणीतरी दुसराच खेळ खेळतोय? कोण असेल?
तिने लगेच दुसरा विचार केला—पेनड्राइव्ह माझ्याकडे आहे. टाकीमागे.
तिचा श्वास थोडा सावरला.पण राहुलचा चेहरा पाहून तिला आणखीच धडकी भरली. तो तिच्या स्क्रीनकडे पाहत होता. त्याने मेसेज वाचला का? कदाचित नाही. पण त्याला “काहीतरी” समजत होतं.
“चल,” राहुल म्हणाला. “घरी जाऊ.”
स्वप्नालीने मान हलवली, पण मनात ठरवलं—घरी परतायचं, पण आज ‘जुनी स्वप्नाली’ होऊन नाही.
तिचा श्वास थोडा सावरला.पण राहुलचा चेहरा पाहून तिला आणखीच धडकी भरली. तो तिच्या स्क्रीनकडे पाहत होता. त्याने मेसेज वाचला का? कदाचित नाही. पण त्याला “काहीतरी” समजत होतं.
“चल,” राहुल म्हणाला. “घरी जाऊ.”
स्वप्नालीने मान हलवली, पण मनात ठरवलं—घरी परतायचं, पण आज ‘जुनी स्वप्नाली’ होऊन नाही.
घरी पोचल्यावर राहुलने दार लावलं. आतून कडी.
तो म्हणाला, “आता बोल. कोणाशी संपर्क आहे तुझा?”
स्वप्नालीने उत्तर दिलं नाही. ती सरळ बाथरूमकडे गेली.
राहुलने तिला अडवलं नाही—कदाचित तो इतका खात्रीशीर होता की ती कुठेही जाणार नाही.
बाथरूममध्ये ती शिरली. दार आतून लावलं.
टाकीमागे हात घातला. पेनड्राइव्ह बाहेर काढला.
तिने लगेच निर्णय घेतला—हा पेनड्राइव्ह फक्त माझ्या हातात राहू नये.
राहुलने तिला अडवलं नाही—कदाचित तो इतका खात्रीशीर होता की ती कुठेही जाणार नाही.
बाथरूममध्ये ती शिरली. दार आतून लावलं.
टाकीमागे हात घातला. पेनड्राइव्ह बाहेर काढला.
तिने लगेच निर्णय घेतला—हा पेनड्राइव्ह फक्त माझ्या हातात राहू नये.
ती बाहेर आली. राहुल समोरच होता.
“काय लपवलंस?” तो म्हणाला.
स्वप्नालीने हात पुढे केला. राहुलला समजलं तिने पेनड्राइव्ह द्यायचं ठरवलंय. त्याच्या चेहऱ्यावर हलकासा विजय दिसला.
पण स्वप्नालीने तो पेनड्राईव त्याच्या हातात न देता—मोबाईलमध्ये OTG लावून, थरथरत्या हाताने “सेन्ड” वर क्लिक केलं.
एका सेकंदात फाईल तीन नंबरवर पाठवली गेली—आई, मैत्रीण, आणि एका वकीलाचा नंबर (ज्याचा सल्ला तिने दोन दिवसांपूर्वीच घेतला होता).
राहुलचा चेहरा अचानक बदलला.
“काय लपवलंस?” तो म्हणाला.
स्वप्नालीने हात पुढे केला. राहुलला समजलं तिने पेनड्राइव्ह द्यायचं ठरवलंय. त्याच्या चेहऱ्यावर हलकासा विजय दिसला.
पण स्वप्नालीने तो पेनड्राईव त्याच्या हातात न देता—मोबाईलमध्ये OTG लावून, थरथरत्या हाताने “सेन्ड” वर क्लिक केलं.
एका सेकंदात फाईल तीन नंबरवर पाठवली गेली—आई, मैत्रीण, आणि एका वकीलाचा नंबर (ज्याचा सल्ला तिने दोन दिवसांपूर्वीच घेतला होता).
राहुलचा चेहरा अचानक बदलला.
“तू काय केलंस?” त्याचा आवाज फुटला.
स्वप्नालीने पहिल्यांदाच ठामपणे म्हटलं,
“आज मी माझ्या आयुष्याची दुसरी बाजू निवडली.”
आणि दारावरची कडी काढण्याआधीच—बाहेरून बेल वाजली.
सलग दोनदा.
राहुल थांबला.
स्वप्नालीच्या अंगावर काटा आला.
कारण हा “बेल” तिच्या मदतीचा होता…
की राहुलचा पुढचा डाव—हे अजून कळलेलं नव्हतं.
जर तुम्हाला हवं असेल तर, मी या ५ भागांसाठी पोस्टिंगसाठी हुक लाईन/कॅप्शन (प्रत्येक भागासाठी 1 ओळ) पण लगेच देऊ शकते—जे इरावर वाचन वाढवायला मदत करेल.
स्वप्नालीने पहिल्यांदाच ठामपणे म्हटलं,
“आज मी माझ्या आयुष्याची दुसरी बाजू निवडली.”
आणि दारावरची कडी काढण्याआधीच—बाहेरून बेल वाजली.
सलग दोनदा.
राहुल थांबला.
स्वप्नालीच्या अंगावर काटा आला.
कारण हा “बेल” तिच्या मदतीचा होता…
की राहुलचा पुढचा डाव—हे अजून कळलेलं नव्हतं.
जर तुम्हाला हवं असेल तर, मी या ५ भागांसाठी पोस्टिंगसाठी हुक लाईन/कॅप्शन (प्रत्येक भागासाठी 1 ओळ) पण लगेच देऊ शकते—जे इरावर वाचन वाढवायला मदत करेल.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा