फक्त तू... ओढ तुझी भाग सोळा

निशांत फक्त मान हलवतो.... तो जास्त कौतुक नाही,
पण तेवढंच वीरसाठी पुरेसं असतं... नकळत त्याला आनंद होतो...निशांत पुढे निघून जातो.तस वीर पुन्हा कामाकडे वळतो. यावेळी हातातला चाकू तो अजूनच आत्मविश्वासाने पकडतो...कारण पहिल्यांदाच
कोणीतरी त्याचं कौतुक केल होत...कदाचित मी इथे टिकू शकतो,हा विचार पहिल्यांदाच मनात येतो.... आणि तो पुढच्या कामासाठी वळतो...