फक्त तू... ओढ तुझी भाग बावीस

त्या दिवशी एवढं काम पहिल्यांदाच केल्यामुळे वीर पूर्णपणे वैतागून घरी जातो.. त्यांच्या अंगात कसलीच ताकद उरलेली नसते. एवढंच काय त्याच्यात कपडे बदलण्याइतकीही शक्ती राहिली नव्हती..तो तसाच सरळ पलंगावर पडतो आणि डोळे मिटतो…पण डोक्यात अवनीचे शब्द,तिचे वागणे, मीराची काळजी हे सगळं एकाच वेळी फिरत असतं... त्यात भर म्हणून तो तिला का भाव देतोय अस डोक्यात येऊन त्याची चिडचिड होत होती..मी खरंच टिकू शकतो का इथे? हा प्रश्न त्याला सतावत होता... पण थकवा एवढा होता कि तो न जेवताच झोपी गेला....