"लग्न करायची वेळ आली तरी याचा बालिशपणा काही जात नाही." स्मिता रागावली.
या साऱ्याचा आमच्या मनावर काय परिणाम झाला असेल, याचा कोणी विचारच केला नाही. पण आई मात्र आमच्यासमोर आजीविषयी नेहमी चांगलं बोलत आली. आता सगळं तिच्या मनाप्रमाणे व्हावं असं तिला वाटत असेल तर मी हे लग्न करणार नाही." मानस पाय आपटत खोलीत निघून गेला. सरला आत्या त्याला समजवायला मागं धावली.
-------------------------
लवकरच साखरपुडा पार पडला आणि लग्नाची गडबड उडाली. विमल ताई या यात सहभागी असल्या तरी अलिप्त होत्या. आपल्याकडून एकही पैसा खर्च केला नाही त्यांनी. तशी गरजही नव्हती. पण आपण नातवंडांसाठी आनंदाने काहीतरी करावं हे त्यांच्या गावीही नव्हतं.
"सरला, इतकं कशासाठी? लग्न अगदी साध्या पद्धतीनं पार पडलं. तुझी उपस्थिती आमच्यासाठी महत्त्वाची होती." स्मिता तिचा हात हातात घेत म्हणाली.
अधून मधून गौरी आपल्या दुकानात जाऊन बसायची. सासुकडून नव्या गोष्टी शिकायची. बऱ्याच वर्षांनी स्मिता खूप खुश दिसत होती. तिच्या मनात नवा उत्साह संचारला होता. मीपणा कधी तिच्याकडे नव्हताच. आता सुनेला तिनं आपल्या मुलांप्रमाणे ह्रुदयात स्थान दिलं होतं.
स्मिताच्या चेहऱ्यावर संतोष, आनंद, उत्साह दिसत होता त्यामुळे आज सारं घर आनंदाने न्हाऊन निघालं होतं. हे बघून विमल ताईंच्या चेहऱ्यावर कधी न दिसणारं अबोल समाधान नाचू लागलं.
जी
'इतरांना ताब्यात ठेवताना आपण आपलाही आनंद गमावला. इथून पुढं अलिप्त राहायचं. खूप उशीर झाला असला तरी सुनेला, नात सुनेला त्यांचा, त्यांचा संसार करू द्यायचा.' मनाशी पक्कं करत विमल ताईंनी जयंतना हाक मारली. "निघण्याआधी मला सरलाकडे नेऊन सोड. काही दिवस तिथं राहीन म्हणते. इथं पोरांना त्यांचा संसार करू दे. मी मध्ये मध्ये करत नाही.
समाप्त.
©️®️सायली जोशी.
" वहिनी त्या प्लेटला हात नको लावूस. ती माझी आहे. मला नाही आवडत कोणी माझ्या वस्तुंना हात लावलेला. " नविना आपल्या वहिनीला स्मिताला ऐकवत होती.
स्मिता - अमितच्या लग्नाला महिना झाला होता. स्मिता घरात रूळण्याचा प्रयत्न करत होती. पण नविनाला आपल्या घरात स्मिताचा हक्क असल्यासारखं वावरण आवडत नव्हतं. त्यामुळे तिने स्मिताला रोक टोक करायला सुरुवात केली.
" हे इथे नाही ठेवायचं. "
" माझ्या कपला हात नको लावुस. "
" माझ्या कपड्यांना तुझ्या कपड्यांसोबत नको धुवूस. "
" फर्निचर वर धूळ दिसतेय. नीट डस्टिंग सुद्धा जमत नाही वाटत ? "
एक ना अनेक गोष्टीत नविना मी, माझं, मला असंच करत होती. सासूबाई सुद्धा ' ती लहान आहे अजून, तू तिच्याकडे जास्त लक्ष देऊ नकोस. ' असं म्हणाल्या. त्यांनी स्मिताच्या मागे नविनाला समजावण्याचा सुद्धा प्रयत्न केला, नविना काही केल्या ऐकायला तयार नव्हती. स्मिता मात्र वेगळं रसायन आहे, ही गोष्ट नविना लवकरच कळणार होती. सुरुवातीला स्मिताने पाहून पाहून घेतलं. आणि जश्यास तसं वागायला सुरुवात केली.
" नविना, ती लिपस्टिक ठेव, ती माझी आहे. आणि मला सुद्धा माझ्या वस्तुंना हात लागलेला, खासकरून न विचारता हात लावलेला अजिबात आवडत नाही. " स्मिता सर्वांसमोर स्पष्टपणे म्हणाली आणि नविना " आ " वासून तिच्याकडे पाहत राहिली. कारण नवीन नवरी नणंदला असं काही पटकन बोलेल असं तिला वाटलंच नव्हतं. तिने रागात लिपस्टिक टेबलवर आपटली आणि तिथून गेली.
रात्री नविनाला ऑफिसवरून यायला उशीर झाला. त्यामुळे घरात सर्वांच जेवण झालं होत आणि सर्वजण हॉल मध्ये टी. व्ही. पाहत बसले होते. नविना फ्रेश होऊन स्वयंपाक घरात जेवण घ्यायला गेली, तर तिथे सर्व रिकामं होत. तिने बाहेर येत स्मिताला प्रश्न केला, " माझं जेवण कुठे आहे ? "
" ते मी तुझ्या गोष्टींना हात लावलेला आवडत नाही ना. मग विचार केला, की जर मी हात लावलेला चालत नाही तर मी बनवलेल जेवण कसं चालेल ? म्हणून मी तुझ्या वाटणीच जेवण बनवलंच नाही. तुला हवं ते तू तुझ्या हाताने बनवून घे. " स्मिताच बोलणं ऐकून नविनाला राग आला मात्र ती काही बोलू शकत नव्हती. तिने रागात स्वतःसाठी मॅग्गी बनवून घेतली.
स्मिताच्या सासूबाईंना स्मिताच वागणं आवडत नव्हतं, पण नविना जे वागली त्यामुळे त्यांना काही बोलता येत नव्हतं.
दुसऱ्या दिवशी नविना आपला ड्रेस खूप वेळ शोधत होती. तिला तो सापडत नव्हता म्हणून ती विचारायला स्वयंपाक घरात आली.
" आई माझा ब्लु ड्रेस कुठे आहे गं ? कधीचा शोधतेय. " नविना वैतागत म्हणाली.
" अगं परवा घातला होतस ना तू ? काल धुवायला असेल मग. जा कपड्यात नीट बघ, असेल तिथेच. " आई म्हणाली.
" आई काल मी नविनाचे कपडे धुतले नाहीत. सॉरी नविना रात्री सांगायला हवं होत, विसरले. " स्मिता भाजीला फोडणी देत म्हणाली.
" काय ? माझे कपडे धुतले नाहीत ? का पण ? काल पाणी नव्हती की वीज नव्हती ? " नविना रागाने म्हणाली.
" सर्व होत. पण तुला, मी तुझ्या गोष्टींना हात लावलेला आवडत नाही ना ? म्हणून माझा हात लावून तुझे कपडे खराब केले नाहीत. " असं म्हणत तिने फोडणी घातलेल्या भाजीवर झाकण ठेवला.
नविना मात्र तणतणत तिथून गेली. सासूबाई स्मिताच वागणं बघतच राहिल्या. त्यांच्याकडे पाहत स्मिता म्हणाली, " आई नविनाला आतापासून मी बोलली नाही तर, ती माझा असाच अपमान करत राहील आणि हळूहळू बाहेरच्या लोकांसमोर सुद्धा बोलायला कमी करणार नाही. त्यामुळे मी फक्त तिला जाणीव करून देतेय बस्स." स्मिताच बोलण ऐकून सासूबाईंनी फक्त मान डोलावली.
दुसऱ्या दिवशी सुट्टी असल्यामुळे सर्वजण घरीच होते. स्मिता उशिरा उठलेल्या..
पूर्ण कथा
https://irablogging.com/blog/%E0%A4%AE%E0%A4%BE%E0%A4%9D%E0%A4%82-%E0%A4%86%E0%A4%B9%E0%A5%87._46115
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा