Login

ईर्षा भाग-१

ईर्षा आणि त्याचा परिणाम सांगणारी कथा!
विषय: ज्याचे करावे भले, तो म्हणे माझेच खरे!

शीर्षक: ईर्षा भाग-१

" काय मग छान गुणांनी तुमची मुलगी उत्तीर्ण झाली."  बारावीचा निकाल लागल्यावर ओळखीचे गृहस्थ येऊन सविताला म्हणाले.

" हो मेहनतच तेवढी घेतली होती, त्यामुळे तिला चांगले गुण मिळाले."  प्रजाची आई सविता त्यांना म्हणाली.

आता हळूहळू पुढे कोणते क्षेत्र निवडायचे याबाबत घरामध्ये चर्चा सुरू होती.

" मी काय म्हणते आपण उद्याच मोठ्या दादांकडे जाऊ आणि त्यांचा सल्ला घेऊ."  सविता म्हणाली.

" अगं आई, पण मी ठरवलं आहे की, मला इंजीनियरिंगला जायचं आहे." प्रजाने आपलं मत मांडलं.

" हे बघ, आम्ही आमचे दिवस हालाखीत काढले, परंतु तुम्ही तसे  दिवस काढू नये असे मला वाटते. तू किती हुशार आहेस, हे पण जरा सर्वांना कळू दे." सविता म्हणाली.

" हो दीदी, आई म्हणते ते बरोबरच आहे." सविताचा धाकटा भाऊ निशांत म्हणाला.

प्रजानी आपल्या बाबांकडे बघितले, त्यांनी सुद्धा डोळ्यांनीच तिला शांत राहण्यास सांगितले.

दुसऱ्या दिवशी एक किलो पेढ्यांचा डब्बा घेऊन संपूर्ण कुटुंब हे प्रजाच्या मोठ्या पप्पांकडे गेले.

प्रजाच्या वडिलांच्या मोठ्या भावाने त्यांचे हसूनच स्वागत केले होते. तिचे मोठे पप्पा हे बिल्डिंगमध्ये राहत होते, तर प्रजा आणि तिचे कुटुंब छोट्याशा चाळीमध्ये राहत होते.

हसतच सविताने एक किलो आणलेले पेढे तिच्या मोठ्या जाऊबाईकडे सुपूर्त करत प्रजाचे कौतुक करायला लागली होती.

" काय सांगू ताई तुम्हाला, प्रजाने खूपच अभ्यास केला आणि त्यासोबत मला सुद्धा जागावे लागत होते. आता हे गुण बघून खूप आनंद झाला आहे, म्हणूनच एवढ्या मोठ्या आनंदात तुम्ही सुद्धा सहभागी व्हावे असे मला वाटत होते, त्यासाठीच आम्ही आज आलो."  त्यांच्या घरात कोणत्या नवीन वस्तू घेतल्या आहेत, त्याचे निरीक्षण करत सविता म्हणाली.

" हे बरं केलं सविता, आता चांगले रात्रीचे जेवण करूनच तुम्ही लोक घरी जा. नाहीतर नेहमीच तुमची घरी जाण्याची घाई असते." सविताची मोठी जाऊ तिला म्हणाली.

" हो ताई, ते काय आहे ना माझ्या मुलांना लवकर जेवायची आणि झोपायची तसेच लवकर उठून काम करण्याची सवय आहे. तुमच्याकडे कसं उशिरा जेवण होतं ना, म्हणूनच आपलं आम्ही लवकर जातो, पण आज मात्र रात्रीच्या जेवणासाठी थांबू हा." हसतच सविताने मोठ्या जावेला टोमणा मारला.

सविताचा स्वभाव हा हसून बोलून समोरच्याला टोमणा मारणे हा सगळ्यांना ज्ञात होता. कित्येक वेळा त्याबद्दल सविताच्या नवऱ्याने समजावण्याचा प्रयत्न केला होता, परंतु तरीसुद्धा सविताला स्वतःच डोकं चालवायचे आहे , असच ती वागायची.

"अरे प्रजा, आपल्या मोठ्या पप्पा आणि मम्मीच्या पाया पड आणि त्यांचा आशीर्वाद घे. कारण तुझ्या चुलत भावंडांना सुद्धा एवढे गुण प्राप्त झाले नाहीत, तेवढे तुला झाले आहेत. हो ना दादा?"  तिने हसतच मुद्दाम विचारले.

" सविता आम्ही कधीच गुणांना जास्त महत्त्व दिले नव्हते आणि जेवढे गुण आमची मुलं त्यांच्या ऍडमिशनसाठी मिळवत होते ते आमच्यासाठी जास्तच होते. आम्ही कधी आमच्या मुलांना कुठल्याच गोष्टीची सक्ती केली नव्हती आणि मी तुला आत्ताही सांगेन की थोडा प्रजाला मोकळ राहायला शिकव. तिला फक्त पुस्तकातील ज्ञान आहे. आता ती अठरा वर्षाची होईल, त्यामुळे तिला दुनियादारी माहीत असणे गरजेचे आहे. सतत तिच्या सोबत जाणार आणि तिला मोकळीक न देणे हे चुकीचं आहे."  सविताच्या मोठ्या दिराने तिला सांगितले.

त्यावर सविताने मनातच त्यांना बोल लावले. खरंतर ती आपल्या मुलीला किती चांगले गुण मिळाले आहेत आणि ते पण मोठ्या दिराच्या मुलांपेक्षा जास्त आहेत याचे प्रदर्शन करण्यासाठीच तिथे आली होती.

" बरं बाळा, तुला पुढे काय करायचं आहे ? काही ठरवलं आहेस का?" मोठ्या पप्पांनी प्रजाला विचारले.

" ते मला इंजि..." ती पुढे बोलणारच तेव्हा सविताने तिच्यावर मोठे डोळे करत नजर रोखली.

" दादा तिला ना, तिच्या मोठ्या ताईसारखे फार्मसीमध्ये ऍडमिशन घ्यायचे आहे." सविताने तिला बोलून न देता मध्येच मुलीच्या वतीने म्हणाली.

" बरं त्याबद्दल काही माहिती काढली आहेस का तू?"  त्यांनी एकदा सविताकडे नजर फिरवून पुन्हा प्रजाला विचारले.

" हो, मोठे पप्पा. मी थोडीफार माहिती काढली आहे ." ती मान खाली घालून म्हणाली.

सविताने थोडीफार जेवण बनवण्यासाठी मदत केली होती आणि मध्येच ती बाहेर काय चर्चा सुरू आहे, म्हणून कान देऊन ऐकत होती.

रात्री जेवण झाल्यावर थोडा वेळ गप्पा मारून सविता आपल्या मुलांसोबत आणि नवऱ्यासोबत घरी परतली.

" हे बघा, हे असं माझ्या मुलांना बोलणे मला पटत नाही. तुम्ही म्हणता म्हणून मी शांत बसते. मी तिची दोन मुलं असली काय किंवा आपली दोन मुलं असली काय, मी चौघांनाही सारखेच मानते; परंतु माझ्या मुलांना कमी
लेखणे तिने कधीच सोडले नाहीये. त्यामुळे पुढे जर ती काय बोलली तर मात्र मी आता ऐकून घेणार नाही."  सविताची मोठी जाऊ आपल्या नवऱ्याला म्हणाली.

घरी गेल्यावर सविताच्या नवऱ्याला राग आला होता.

" हे बघ, चिऊ सुद्धा आपलीच आहे आणि उगाच तिचे दहावीचे गुण काढून हिणवत जाऊ नकोस. तिला सुद्धा चांगले गुण मिळालेले होते. हा आपल्या मुलीला तिच्यापेक्षा जास्त आहेत, पण त्यांच्यात मत्सर होईल असं तू करू नकोस. तसेच प्रजाला इंजिनिअरिंग करायची आहे तर त्याबद्दलच विचार कर. उगाचच माझ्या मोठ्या भावाच्या मुलीने फार्मसी घेतली आहे म्हणून ईरेला पेटून तू सुद्धा दिला तेच घ्यायला भाग पाडू नकोस."

प्रजा मात्र समोर होणारे बोलणे ऐकत शांत बसून होती.

क्रमशः

प्रजा कोणते क्षेत्र निवडेल?

© विद्या कुंभार

कथेचा भाग कसा वाटला हे लाईक आणि कमेंट करून नक्की सांगा.
0

🎭 Series Post

View all