शीर्षक: ईर्षा भाग-३(अंतिम)
प्रजाच्या पहिल्या सत्र परीक्षेचा निकाल लागला होता.
ती सर्व विषयांमध्ये नापास झाली होती, म्हणूनच प्रजाच्या आईला त्यांनी कॉलेजमध्ये बोलवले होते.
ती सर्व विषयांमध्ये नापास झाली होती, म्हणूनच प्रजाच्या आईला त्यांनी कॉलेजमध्ये बोलवले होते.
" हे बघा मॅम, तुम्ही प्रजाची आई आहात आणि मला असं वाटतं की प्रजाला या क्षेत्रामध्ये रस नाही आहे, कारण ती कोणत्याच विषयात पास झाली नाही. तसेच आम्हाला असे वाटते की, तिने मनाविरुद्ध या क्षेत्रामध्ये ऍडमिशन घेतले आहे. माझे म्हणणे असे आहे की, तुम्ही तिच्यासाठी दुसरे क्षेत्र बघावे आणि तिचे नुकसान होणार नाही; याकडे लक्ष द्यावे." त्या कॉलेजच्या डीन तिच्याशी बोलत होत्या.
सविताला काय बोलावे समजतच नव्हते. तिने सर्व ऐकून घेतले आणि आपल्या मुलीचा हात पकडला आणि तिला घेऊन ती घरी निघाली.
प्रजाचे अंग पूर्ण थरथर कापत होते, कारण आपल्या आईला राग आला आहे आणि आता आपले काही खरे नाही; असे तिला वाटत होते.
घरी गेल्यावर सविताचा नवरा आणि मुलगा सुद्धा त्यावेळी घरी होते.
" तुला फक्त पास सुद्धा होता येत नाही का? सगळ्या विषयात नापास झालीस. एवढी तुझी फी भरून सुद्धा तुला फक्त पास होता आले नाही. तुला घरातले कोणतेच काम मी करायला लावत नाही, तर तुला मन लावून अभ्यास सुद्धा करता येत नव्हता ?" चिडून सविता म्हणत होती.
" आई, मला खरंच काहीच समजत नाही. त्यामध्ये ते विषय आहेत त्यातले काहीच कळत नाही. मी खूप प्रयत्न केला, परंतु पेपरमध्ये सुद्धा मला काही लिहिता आले नाही. मला फार्मसी नाही झेपत आहे. " रडतच प्रजा हात जोडून आईला विनवणी करत होती.
" ते काही नाही, तुला फार्मसी पूर्ण करावीच लागेल. लोकं मला नाव ठेवतील. तुला काही कसे समजत नाही? " प्रजाला मागे ढकलून सविता म्हणाली.
" बस्स, खूप झाले. आता मगापासून मी शांत आहे, याचा अर्थ पुढेही मी शांत राहील असे होणार नाही. सविता आता तरी तुझे डोळे उघड. आपल्या मुलीला फार्मसी जमणार नाही,असं ती म्हणत आहे आणि तरीसुद्धा तू तिला पुढे शिकण्यासाठी जबरदस्ती करत आहेस. हे चुकीचे आहे, तू मोठ्या दादाच्या मुलांसोबत आपल्या मुलांची तुलना करत आली आहेस. आपल्या मुलांचे भवितव्य धोक्यात घालत आहेस, ते आपल्यापेक्षा आर्थिक आणि शिक्षण दोन्ही बाबत मोठे आहेत; तसेच उगाच ईर्षेने, तू माझ्या मुलांचे नुकसान केलेले मला चालणार नाही.
तुझं कसं झालं हे माहीत आहे का, दादा आधी आपल्या भल्याचे सांगत होता; तरीसुद्धा तुला ज्याचं करावं भलं तो म्हणतो माझंच खरं, तसं तुला तुझंच खरं करायचं असतं."
" आई, बाबा खरं म्हणत आहेत. मोठे पप्पा, त्या दिवशीच बोलले होते ना की, फार्मसीमध्ये काही विषय आहेत, ते तुला जमतात का बघ आणि जर ते तुला जमणार असेल तरच त्यामध्ये ऍडमिशन घे; म्हणूनच मला इंजिनिअरिंगला ऍडमिशन घ्यायचे होते. कारण त्यामध्ये असणारे विषय याचा मी अभ्यास करू शकते, असा मला आत्मविश्वास आहे; पण फार्मसीमध्ये तसा मला आत्मविश्वास नाही. तू माझे तेव्हाही ऐकले नाहीस." रडतच प्रजा आपल्या आईला म्हणाली.
दुसऱ्याच दिवशी प्रजाच्या बाबांनी तिच्या फार्मसी कॉलेजमध्ये जाऊन तिचा दाखला काढून आणला आणि तसेच एक वर्षांनी प्रजाला इंजिनिअरिंगसाठी कॉलेजमध्ये प्रवेश घेतला.
सविता कधी कोणाचा ऐकून घेत नव्हती. तिला कितीही काही सांगितले, तरी तिचं ' ज्याचं करावं भलं तो म्हणतो माझंच खरं' अशा म्हणीप्रमाणे नुकसान जरी झाले तरी बेहत्तर परंतु स्वतःचं भलं काय आहे हे मत्सर भाव मनामध्ये जास्त असल्यामुळे तिला समजत नव्हते.
मुलांना एका वेळेनंतर मुक्त सोडायचे असते. तुलना करण्यापेक्षा आपल्या मुलांची कुवत आणि क्षमता किती आहे हे समजून, त्यांच्याशी बोलून चर्चा करून त्यांच्या निर्णयात सहभाग दर्शवावा, पण मोठ्यांनी चुकीचे निर्णय थोपवू नयेत.
समाप्त.
© विद्या कुंभार
कथा कशी वाटली हे कमेंट आणि लाईक करुन नक्की सांगा.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा