जिल्हाधिकारी

६ वर्षांपुर्वी गणेश आणि नेहाचे अरेंज मॅरेज झालं होतं. कुणा एका मध्यस्थाने लग्न जमवलं. नेहाच्या घरची परिस्थिती फार गरीब . त्यातच आई वडिलांनी मोल मजुरी करून तिला वाढवले ऐपतीप्रमाणे शिक्षण दिलं .नेहाला पुढे जाऊन स्पर्धा परीक्षा देण्याची फार इच्छा होती पण गणेश आणि त्याच्या घरच्यांनी तिला लग्नानंतर पुढे शिक्षण सुरू ठेवण्याचे कबूल केले.
सुरवातीच पहिलं वर्ष नवी नवरी म्हणून कौतुक, पाहुणेरावळे, सणवार, घरकाम यातच गेलं. दुसऱ्या वर्षी नेहाने सरकारी नोकरी भरतीच्या परीक्षेचा अर्ज केला. त्यासाठी घरकाम आवरून ती अभ्यासाला बसू लागली. सतत हातात आयते हवे असणाऱ्या तिच्या सासूला नेहाचे हे अभ्यास करणे खूपू लागले. घरकाम झाल्यानंतर गावातील इतरांच्या सुना काहीना काही उद्योग करीत . पापड लोणचे वाळवण दळण कांडप असा त्यांच्या कार्यक्रम चाले . पण नेहा यात कुठेच नव्हती . आपलं काम आवरून ती अधिक वेळ नोट्स लिहत असे वाचन करत असे. नेमकं हेच सासूबाईंना खटकू लागले त्यात भरीस भर म्हणून इतर बायका त्यांना आडून आडून सुनेबद्दल विचारत.
सासूबाई आता हळूहळू मुलाचे कान भरू लागल्या. या वयात माझे पाय खूप दुखतात . मला सारखं उठावं लागतं. तुझी बायको काही कामाची नाही . नुसती घरातली कामं केली म्हणजे होतं नाही. ती दिवसभर खोलीत अभ्यास करत बसलेली मला नाही चालणार. हे काय तिच्या बापाचे घर नाही . सासर आहे म्हणावं. उद्या जास्त शिकली की तुला आणि मला हाताखाली राहावं लागेल तिच्या.