कलंक.... भाग : ६
समोर देवांशच्या हातात गन बघून कादंबरीच डोकं एकदम सुन्न झालं होत.... एवढी घाबरली होती की श्वास घ्यायचा पण विसर पडला होता तीला....
त्यात देवांश जेव्हा रॉबिनला ओरडतो तशी ती धापकन खालीच बसते....
" कादंबरी गेलीस आता तू जीवाणीशी.... हा मॉन्स्टर कुठून आला मध्येच.... देवा आता या राक्षसाने जर मला इथे बघितलं तर रागात माझ्यावर पण एखादी गोळी झाडायचा.... आता काय करू मी ... एवढ्या पायऱ्या चढून वरती तर जाऊ शकत नाही.... " ती खाली पायरीवर पाय पोटाजवळ घेऊन बसत स्वतःशीच मनातल्या मनात बडबड राहते....
जवळ जवळ अर्ध्याला जास्त जिना तिने उतरला होता... आता मोजून साथ आठ पायऱ्याच राहिल्या होत्या.... आता इथून माघारी वळली असती तर नक्कीच देवांशच्या नजरेत येणार होती ती !!
आधीच तो रागात होता.... त्यात आता जर कादंबरी त्याच्या समोर गेली तर तो तिच्यावर शंभर टक्के बरसणार.... बिचारी सगळ्याच बाजूने अडकली होती....
" सॉरी बॉस.... प्लीज डोन्ट शूट...." ती तिच्या विचारात असतानाच रॉबिनचा घाबरलेला आवाज तिच्या कानावर पडतो.... त्या वेळेत पण तीला रॉबिनसाठी खूप वाईट वाटून जातं....
पण पुढच्या क्षणी तीला टकटक बुटांचा आवाज पण येतो.... तसा सरकन तिच्या अंगावर काटाच उभा राहतो.... त्याच भीतीच्या ओघात ती तशीच खाली बसून एक एक पायरी उतरून खाली जाते.... आणि जिन्याच्या रेलिंगला लागून असलेल्या त्या भल्या मोठ्या फुलदाणी मागे लपून बसते ....
दोन्ही गुडघ्याच्या मध्ये डोकं खुपसून तोंडावर हात दाबून बसली होती ती.... इकडे देवांश पण जिन्यावर पोहचला होता....
तो पहिल्या पायरीवरून दुसऱ्या पायरीवर पाय टाकणारच की त्याच्या पायात कसला तरी कपडा येतो.... कपाळावर आठ्या पाडून तो त्या कपड्याकडे बघतो.... आधी तर त्याच लक्ष कादंबरीकडे गेलं नव्हतं.... पण तो जस त्या कपड्याला फॉलो करतो तशी त्याला त्या मोठ्या फुलदाणीच्या मागे दडून बसलेली कादंबरी दिसते....
का कोणास ठाऊक पण तिच्याकडे बघत त्याच्या कपाळावर पडलेल्या आठ्या काही अंशी कमी होतात....
कादंबरी एवढी घाबरली होती की तिच्या अंगाची होणारी थरथर देवांशला अगदी सहज जाणवत होती.... तर ती घट्ट डोळे बंद करून दोन्ही हात तोंडावर दाबून बसली होती.... का तर तिचा तोंडातून बाहेर पडू नये....
एवढीशी होती ती... की त्या फुलदाणीमागे पण अगदी सहज दडली गेली होती.... तिच्याकडे बघता देवांशच काळीज त्याच्याही नकळत जोरजोरात धडधडायला लागलं होत....
तिच्यावरून नजर न हटवता तो तीची पायात लोळत पडलेली साडी हातात उचलून घेत तिच्याकडे पाऊल टाकतो.... एकदम दबक्या आवाजात तो तिच्याकडे सरकतो....
इकडे देवांशला अचानक थांबलेलं बघून रॉबिन पण पुढे आला होता..... देवांश बघतोय त्या ठिकाणी तो वाकून बघतो तर त्याला कादंबरी दिसते.... तसा तो कपाळालाच हात मारून घेतो....
" आज काय खरं नाही मॅडमच ... " तो स्वतःशीच पुटपुटतो.... आणि मनातल्या मनात देवाचा धावा करू लागतो.... आपला राग कादंबरी वर निघायला नको एवढंच काय ते त्याला वाटत होत....
देवांश कादंबरीजवळ दबक्या पावलांनी येत असतो... पण तरीही तीला त्याची चाहूल लागतेच.... घाबरतच ती हळू हळू डोळे उघडून त्याच्याकडे बघते....
त्याची ती तीक्ष्ण नजर बघून तिचा घसा कोरडा पडला होता.... त्याच्याकडे बघतच ती नकळत भीतीने अवांढा गिळून टाकते.... डोळ्यांत आता पुन्हा पाणी जमा झालं होत.... तर अंगाची थरथर आता कैक पटीने वाढली होती.... श्वास अपुरे पडू लागले होते तीला !!
" व्हॉट आर यू डूइंग हिअर...? " त्याचा हळू पण तेवढाच भेदक आवाज कानांवर पडताच कादंबरी जी त्याच्याकडे एकटक भेदरलेल्या नजरेने बघत होती.... ती लगेच नजर झुकवून घेते.....
आणि तीची झुकलेली नजर बघून इकडे देवांशच्या कपाळावर लगेच आठ्या पडतात.... रागातच तो तिच्या दंडाला पकडून तीला सरळ स्वतःकडे ओढत उभ करतो...
" आह्हsss... " अचानक त्याने तीला ओढल्यामुळे ती वेदनेने कळवळते.... आधीच्या भीतीमध्ये आता अधिक भर पडली होती....
" बॉस प्लीज...." तीची झालेली अवस्था बघता रॉबिनला तिच्यासाठी खूप वाईट वाटत.... तिच्या मदतीसाठी तो पुढे आलाच होता की देवांशची रागीट नजर बघून त्याची पण पावलं अडखळतात.....
" स्टे अवे फ्रॉम अ्स.... डोन्ट यू डेअर टू इंटरफेअर इन अवर मॅटर.... गेट इट !! " देवांश रागात रॉबिनला सुनावतो.... तसा रॉबिन एक नजर कादंबरीकडे बघत खाली मान घालूनच तिथून निघून जातो.....
रॉबिन निघून जाताच देवांश कादंबरीकडे बघतो.... तीची नुसती धडपड झाली सुरु होती.... हात सोडवून घेण्याचा अतोनात प्रयत्न करत होती.... पण देवांशची पकड तुसभरही कमी झाली होती....
वेदनेने अक्षरशः आता तिच्या डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा लागल्या होत्या....
" आर यू ट्रांयिंग टू इस्कॅप फ्रॉम हिअर...? "
तो तिच्या चेहऱ्याकडे झुकत अगदी खोल आवाजात बोलतो.... आणि बस्स !! कादंबरीच्या तर शरीरातून त्राणच निघून गेल्यासारखं वाटून जातं तीला..... धडकीच भरते तीला...
अचानक तीची चाललेली धडपड बंद होते तसा देवांश काय ते समजून जातो.... त्याच बरोबर त्याच्या ओठांचे कोपरे रुंदावले जातात....
क्रूर हसू पसरल होत त्याच्या ओठांवर....
तसा तो दुसरा हात तिच्या कंबरेवर ठेवत तीला हिसका देत स्वतःकडे ओढतो... कादंबरी एकदम त्याच्या छातीवर आदळते....
" रिअली....? " पुन्हा त्याचा तोच खोल आवाज आणि सोबत त्याचे उष्ण श्वास तिच्या चेहऱ्यावर आदळतात.... तशी ती भीतीने अंग आकसून घेत त्याच्यापासून बाजूला होण्याचा प्रयत्न करू लागते.....
देवांश दोन मिनिट तीला काहीच न बोलता फक्त तीची चालू असलेली धडपड बघत राहतो.... तिच्या नजरेत दिसणारी भीती त्याला आवडत नव्हती.... क्षणभर पण ती त्याच्या नजरेला नजर भिडवत नव्हती.... ही गोष्ट त्याच काळीज पार पिळवटून टाकत होती...
या काय भावना आहेत हे त्याला समजत नव्हतं.... पण राग येत होता....
" देन गो फॉर इट...." ती त्याच्याबरोबर बोलायला काय.... त्याच्याकडे बघायला पण तयार नाहीये हे बघून देवांश तीला क्षणात स्वतःपासून दूर करत तीला सरळ खाली ढकलून देतो...
बिचारी बेसावध कादंबरी खाली पडता पडता राहते....
***
प्लीज ड्रॉप युअर कंमेंट्स... अँड फॉलो मी...
©®Pooja jadhav.
©®Pooja jadhav.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा