"कौतुकाचे दोन शब्द"

ऑफिसमध्ये पोहोचल्यानंतर सुद्धा ती प्रसन्न चेहऱ्याने, आनंदी वातावरणात ऑफिसची काम पार पाडते. घरी नवऱ्याने केलेली चिडचिड, सासूबाईंचे टोमणे, कधी कधी व्यक्त केलेला संताप, अपमान तिला ऑफिसमध्ये जाणवू द्यायचा नसतो. अशावेळी स्त्रीने नेमकं काय करावं? जगावं लागतं म्हणून आयुष्य काढावं? की, तिला जगायचं आहे म्हणून आयुष्य स्वीकारावं. प्रश्न अतिशय साधे आहेत पण कायम पाठलाग करणारे भेडसावणारे आणि कधीही न सुटणारे आहेत. मनासारखं जगणं आणि मन मारून जगणं यातील तफावत शोधताना स्वतःलाच ती कर्तव्याची जाणीव करून देते. पुरुषांसारखे स्त्रिलाही मन आहे, हृदय आहे. कौतुक आणि प्रेम तिलाही हवं असतं. म्हणूनच कौतुकाचे दोन शब्द तिच्यासाठी पुरेसे असतात.