खरा गुन्हेगार भाग ४ : रक्ताचं नातं
स्पर्धा
स्पर्धा
“कधी कधी विश्वासघात बाहेरून नाही… घरातून सुरू होतो.”
समीरचा भाऊ विक्रम चौकशीसाठी आणला गेला तेव्हा तो अतिशय शांत आणि आत्मविश्वासपूर्ण दिसत होता. पोलिस स्टेशनच्या चौकशी कक्षात बसलेला विक्रम अगदी स्थिर नजरेने आरवकडे पाहत होता. पण पोलिसांकडे जमा झालेले पुरावे वेगळंच चित्र दाखवत होते.
लॅबच्या नोंदी तपासल्यावर सायनाईडचा काही भाग गायब असल्याचं स्पष्ट झालं. ही गोष्ट पोलिसांसाठी अत्यंत महत्त्वाची होती. कारण खून करण्यासाठी वापरलेलं विष याच लॅबमधून मिळालं होतं. डिजिटल तपासात समीर आणि विक्रममध्ये मालमत्तेवरून वाद सुरू असल्याचं उघड झालं. समीरच्या मृत्यूनंतर कंपनीतील मोठा हिस्सा विक्रमच्या ताब्यात जाणार होता.
फॉरेन्सिक टीमने ग्लासवर सापडलेले फायबर तपासले. ते विक्रमच्या ऑफिसमध्ये वापरल्या जाणाऱ्या विशेष प्रकारच्या ग्लोव्हजशी जुळले. हा पुरावा अत्यंत महत्त्वाचा होता. आरवने विक्रमसमोर सर्व पुरावे ठेवले, पण विक्रम शांतपणे ऐकत राहिला.
दरम्यान सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये विक्रम रात्री उशिरा लॅबमध्ये काही कागदपत्रे जाळताना दिसला. आरवने त्याला थेट प्रश्न विचारला —
“तुम्ही पुरावे नष्ट करत होता का?”
विक्रम काही क्षण शांत राहिला. त्याच्या चेहऱ्यावर भीती आणि द्विधा मनःस्थिती स्पष्ट दिसत होती. शेवटी तो हळू आवाजात म्हणाला,
“मी कोणाला वाचवण्याचा प्रयत्न करत होतो… पण मी खुनी नाही.”
आरवने त्याच्याकडे बारकाईने पाहिलं. विक्रमच्या डोळ्यांत अपराधाची भावना नव्हती, पण कुठेतरी एक खोल भीती दिसत होती. त्याने पुढे एक नाव घेतलं —
“रोहन.”
हे नाव ऐकताच चौकशी कक्षात काही क्षण शांतता पसरली. आरव थोडा स्तब्ध झाला. समीरचा स्वतःचा मुलगा या कटात सामील असू शकतो, ही कल्पनाच धक्कादायक होती.
यानंतर पोलिसांनी विक्रमच्या कॉल रेकॉर्ड्सचा तपास केला. त्यातून समजलं की खून होण्याच्या काही दिवस आधी विक्रम आणि रोहनमध्ये अनेक वेळा संवाद झाला होता. यामुळे या कटात अनेक लोकांचा सहभाग असल्याची शक्यता अधिक दृढ झाली.
आरवला आता स्पष्ट होत होतं — हा गुन्हा फक्त आर्थिक नव्हता. हा गुन्हा भावनिक संघर्ष, लोभ आणि नात्यांमधील तणावातून जन्माला आला होता.
समीरचा भाऊ विक्रम चौकशीसाठी आणला गेला तेव्हा तो अतिशय शांत आणि आत्मविश्वासपूर्ण दिसत होता. पोलिस स्टेशनच्या चौकशी कक्षात बसलेला विक्रम अगदी स्थिर नजरेने आरवकडे पाहत होता. पण पोलिसांकडे जमा झालेले पुरावे वेगळंच चित्र दाखवत होते.
लॅबच्या नोंदी तपासल्यावर सायनाईडचा काही भाग गायब असल्याचं स्पष्ट झालं. ही गोष्ट पोलिसांसाठी अत्यंत महत्त्वाची होती. कारण खून करण्यासाठी वापरलेलं विष याच लॅबमधून मिळालं होतं. डिजिटल तपासात समीर आणि विक्रममध्ये मालमत्तेवरून वाद सुरू असल्याचं उघड झालं. समीरच्या मृत्यूनंतर कंपनीतील मोठा हिस्सा विक्रमच्या ताब्यात जाणार होता.
फॉरेन्सिक टीमने ग्लासवर सापडलेले फायबर तपासले. ते विक्रमच्या ऑफिसमध्ये वापरल्या जाणाऱ्या विशेष प्रकारच्या ग्लोव्हजशी जुळले. हा पुरावा अत्यंत महत्त्वाचा होता. आरवने विक्रमसमोर सर्व पुरावे ठेवले, पण विक्रम शांतपणे ऐकत राहिला.
दरम्यान सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये विक्रम रात्री उशिरा लॅबमध्ये काही कागदपत्रे जाळताना दिसला. आरवने त्याला थेट प्रश्न विचारला —
“तुम्ही पुरावे नष्ट करत होता का?”
विक्रम काही क्षण शांत राहिला. त्याच्या चेहऱ्यावर भीती आणि द्विधा मनःस्थिती स्पष्ट दिसत होती. शेवटी तो हळू आवाजात म्हणाला,
“मी कोणाला वाचवण्याचा प्रयत्न करत होतो… पण मी खुनी नाही.”
आरवने त्याच्याकडे बारकाईने पाहिलं. विक्रमच्या डोळ्यांत अपराधाची भावना नव्हती, पण कुठेतरी एक खोल भीती दिसत होती. त्याने पुढे एक नाव घेतलं —
“रोहन.”
हे नाव ऐकताच चौकशी कक्षात काही क्षण शांतता पसरली. आरव थोडा स्तब्ध झाला. समीरचा स्वतःचा मुलगा या कटात सामील असू शकतो, ही कल्पनाच धक्कादायक होती.
यानंतर पोलिसांनी विक्रमच्या कॉल रेकॉर्ड्सचा तपास केला. त्यातून समजलं की खून होण्याच्या काही दिवस आधी विक्रम आणि रोहनमध्ये अनेक वेळा संवाद झाला होता. यामुळे या कटात अनेक लोकांचा सहभाग असल्याची शक्यता अधिक दृढ झाली.
आरवला आता स्पष्ट होत होतं — हा गुन्हा फक्त आर्थिक नव्हता. हा गुन्हा भावनिक संघर्ष, लोभ आणि नात्यांमधील तणावातून जन्माला आला होता.
दरम्यान पोलिसांनी रोहनच्या परदेशातील हालचालींचाही तपास सुरू केला. त्याच्या प्रवासाच्या नोंदी आणि ऑनलाईन व्यवहार तपासताना पोलिसांना लक्षात आलं की तो खून होण्याच्या काही दिवस आधी विक्रमशी सतत संपर्कात होता. जरी विक्रमने खून केला नसल्याचा दावा केला होता, तरी त्याला या कटाची माहिती असण्याची शक्यता पोलिसांनी नाकारली नाही.
आरवने आपल्या टीमला सांगितलं,
“आपण अजून अंतिम निष्कर्षापर्यंत पोहोचलो नाही. प्रत्येक पुरावा काळजीपूर्वक तपासला पाहिजे.”
तपास जसजसा पुढे जात होता, तसतसं स्पष्ट होत होतं की या गुन्ह्यामागे केवळ संपत्तीचा प्रश्न नव्हता. नात्यांमधील अविश्वास आणि भावनिक तणाव यामुळे परिस्थिती अधिक गुंतागुंतीची झाली होती. आरवला जाणवत होतं की या केसचा खरा शेवट अजून समोर आलेला नाही आणि पुढे आणखी मोठं सत्य उघड होणार आहे.
आरवने आपल्या टीमला सांगितलं,
“आपण अजून अंतिम निष्कर्षापर्यंत पोहोचलो नाही. प्रत्येक पुरावा काळजीपूर्वक तपासला पाहिजे.”
तपास जसजसा पुढे जात होता, तसतसं स्पष्ट होत होतं की या गुन्ह्यामागे केवळ संपत्तीचा प्रश्न नव्हता. नात्यांमधील अविश्वास आणि भावनिक तणाव यामुळे परिस्थिती अधिक गुंतागुंतीची झाली होती. आरवला जाणवत होतं की या केसचा खरा शेवट अजून समोर आलेला नाही आणि पुढे आणखी मोठं सत्य उघड होणार आहे.
—--------------------------------------
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा