क्षणिक सौंदर्य भाग १ –
स्पर्धा
आरशातलं जग
स्पर्धा
आरशातलं जग
रेवा नेहमीप्रमाणे आरशासमोर उभी होती. तिच्या हातात महागडं मेकअप किट होतं. ती चेहऱ्यावर क्रीम लावताना स्वतःकडे बारकाईने पाहत होती. तिच्यासाठी सौंदर्य म्हणजे आत्मविश्वास, ओळख आणि आयुष्याचा केंद्रबिंदू होतं.
ती एक लोकप्रिय मॉडेल होती. सोशल मीडियावर तिचे हजारो फॉलोअर्स होते. तिचा प्रत्येक फोटो, प्रत्येक व्हिडिओ लोकांना आकर्षित करत होता. लोक तिच्या सौंदर्याचं कौतुक करत होते. त्या कौतुकातच ती स्वतःला शोधत होती.
रेवाच्या आईने हळूच विचारलं,
“बाळा, आज पुन्हा फोटोशूट आहे का?”
“हो आई… आणि खूप महत्त्वाचं आहे. एक मोठा ब्रँड आहे.”
आई हसली, पण तिच्या चेहऱ्यावर काळजी स्पष्ट दिसत होती.
“रेवा, सौंदर्य टिकवताना स्वतःला विसरू नकोस.”
रेवा हलकंसं हसली.
“आई, आजच्या जगात सौंदर्यच सर्वकाही आहे.”
ती शूटसाठी निघाली. सेटवर पोहोचल्यावर सगळे तिच्या सौंदर्याचं कौतुक करत होते. कॅमेऱ्याचे फ्लॅश तिच्यावर पडत होते. ती आत्मविश्वासाने पोझ देत होती. तिच्या चेहऱ्यावर चमक होती — पण मनात कुठेतरी एक रिकामेपणा होता.
शूट संपल्यानंतर ती घरी परतली. रात्री उशिरा ती आरशासमोर बसली. तिने मेकअप काढायला सुरुवात केली. चेहऱ्यावरचा प्रत्येक थर काढताना तिच्या मनात एक विचित्र विचार येत होता —
“हे सौंदर्य खरंच माझं आहे का… की फक्त बाह्य आवरण?”
ती विचारातच होती, तेवढ्यात तिच्या मोबाईलवर एक मेसेज आला.
“तुमच्या चेहऱ्यावर छोटासा डाग दिसतो आहे. पुढच्या शूटपूर्वी काळजी घ्या.”
रेवा थिजली. ती घाईघाईने आरशाकडे पाहू लागली…
ती एक लोकप्रिय मॉडेल होती. सोशल मीडियावर तिचे हजारो फॉलोअर्स होते. तिचा प्रत्येक फोटो, प्रत्येक व्हिडिओ लोकांना आकर्षित करत होता. लोक तिच्या सौंदर्याचं कौतुक करत होते. त्या कौतुकातच ती स्वतःला शोधत होती.
रेवाच्या आईने हळूच विचारलं,
“बाळा, आज पुन्हा फोटोशूट आहे का?”
“हो आई… आणि खूप महत्त्वाचं आहे. एक मोठा ब्रँड आहे.”
आई हसली, पण तिच्या चेहऱ्यावर काळजी स्पष्ट दिसत होती.
“रेवा, सौंदर्य टिकवताना स्वतःला विसरू नकोस.”
रेवा हलकंसं हसली.
“आई, आजच्या जगात सौंदर्यच सर्वकाही आहे.”
ती शूटसाठी निघाली. सेटवर पोहोचल्यावर सगळे तिच्या सौंदर्याचं कौतुक करत होते. कॅमेऱ्याचे फ्लॅश तिच्यावर पडत होते. ती आत्मविश्वासाने पोझ देत होती. तिच्या चेहऱ्यावर चमक होती — पण मनात कुठेतरी एक रिकामेपणा होता.
शूट संपल्यानंतर ती घरी परतली. रात्री उशिरा ती आरशासमोर बसली. तिने मेकअप काढायला सुरुवात केली. चेहऱ्यावरचा प्रत्येक थर काढताना तिच्या मनात एक विचित्र विचार येत होता —
“हे सौंदर्य खरंच माझं आहे का… की फक्त बाह्य आवरण?”
ती विचारातच होती, तेवढ्यात तिच्या मोबाईलवर एक मेसेज आला.
“तुमच्या चेहऱ्यावर छोटासा डाग दिसतो आहे. पुढच्या शूटपूर्वी काळजी घ्या.”
रेवा थिजली. ती घाईघाईने आरशाकडे पाहू लागली…
रेवाने मोबाईल बाजूला ठेवला आणि ती काही क्षण शांत बसून राहिली. तिच्या मनात जुने दिवस तरळू लागले. कॉलेजमध्ये असताना ती इतकी प्रसिद्ध नव्हती. साध्या कपड्यांत, साध्या रूपात ती मित्रमैत्रिणींमध्ये रमायची. तेव्हा तिचं हसणं खूप सहज असायचं. पण मॉडेलिंगच्या जगात प्रवेश केल्यानंतर तिच्या आयुष्यात बदल होत गेले. प्रत्येक क्षणी परिपूर्ण दिसण्याचा ताण वाढू लागला. लोकांच्या अपेक्षा पूर्ण करताना ती स्वतःपासून दूर जात असल्याची जाणीव तिला नकळत होत होती.
ती पुन्हा आरशासमोर उभी राहिली. मेकअपने सजलेला चेहरा चमकत होता, पण डोळ्यांत थकवा स्पष्ट दिसत होता. तिने स्वतःलाच हळू आवाजात विचारलं,
“मी खरंच आनंदी आहे का?”
त्या प्रश्नाचं उत्तर तिच्याकडे नव्हतं. पण त्या रात्री तिच्या मनात पहिल्यांदाच स्वतःला समजून घेण्याची इच्छा निर्माण झाली. तिला वाटलं, कदाचित सौंदर्याच्या मागे धावताना ती आयुष्याचा खरा अर्थ विसरत चालली आहे.
ती पुन्हा आरशासमोर उभी राहिली. मेकअपने सजलेला चेहरा चमकत होता, पण डोळ्यांत थकवा स्पष्ट दिसत होता. तिने स्वतःलाच हळू आवाजात विचारलं,
“मी खरंच आनंदी आहे का?”
त्या प्रश्नाचं उत्तर तिच्याकडे नव्हतं. पण त्या रात्री तिच्या मनात पहिल्यांदाच स्वतःला समजून घेण्याची इच्छा निर्माण झाली. तिला वाटलं, कदाचित सौंदर्याच्या मागे धावताना ती आयुष्याचा खरा अर्थ विसरत चालली आहे.
“रेवाच्या चेहऱ्यावर दिसलेला तो छोटासा डाग तिचं संपूर्ण आयुष्य बदलणार होता…”
—------------------------------------
—------------------------------------
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा