क्षणिक सौंदर्य भाग ४ –
स्पर्धा
स्पर्धा
निर्णयाची वेळ
रेवाने एजन्सीच्या ऑफिसमध्ये पाऊल टाकलं. तिला एक नवीन कॉन्ट्रॅक्ट दिलं गेलं. पण त्यात एक अट होती —
“त्वचेवर कोणताही दोष दिसता कामा नये.”
ती काही क्षण शांत बसली. तिच्या मनात सियाचा चेहरा, आईचे शब्द आणि स्वतःचा संघर्ष उभा राहिला.
एजंट म्हणाला,
“रेवा, हा तुझ्या करिअरचा टर्निंग पॉइंट आहे.”
ती हळू आवाजात म्हणाली,
“आणि जर मी नाही म्हणाले तर?”
एजंट हसला.
“मग तुझं करिअर संपेल.”
त्या क्षणी रेवाला जाणवलं — ती दोन वाटांवर उभी आहे. एक वाट प्रसिद्धीकडे नेणारी होती, तर दुसरी स्वतःकडे.
ती उठली आणि कॉन्ट्रॅक्ट टेबलावर ठेवून म्हणाली,
“मी सौंदर्य विकत नाही… मी स्वतःला शोधते आहे.”
ती ऑफिसमधून बाहेर पडली. तिच्या मनात भीती होती, पण त्याच वेळी एक नवीन शांतता होती.
“त्वचेवर कोणताही दोष दिसता कामा नये.”
ती काही क्षण शांत बसली. तिच्या मनात सियाचा चेहरा, आईचे शब्द आणि स्वतःचा संघर्ष उभा राहिला.
एजंट म्हणाला,
“रेवा, हा तुझ्या करिअरचा टर्निंग पॉइंट आहे.”
ती हळू आवाजात म्हणाली,
“आणि जर मी नाही म्हणाले तर?”
एजंट हसला.
“मग तुझं करिअर संपेल.”
त्या क्षणी रेवाला जाणवलं — ती दोन वाटांवर उभी आहे. एक वाट प्रसिद्धीकडे नेणारी होती, तर दुसरी स्वतःकडे.
ती उठली आणि कॉन्ट्रॅक्ट टेबलावर ठेवून म्हणाली,
“मी सौंदर्य विकत नाही… मी स्वतःला शोधते आहे.”
ती ऑफिसमधून बाहेर पडली. तिच्या मनात भीती होती, पण त्याच वेळी एक नवीन शांतता होती.
ऑफिसमधून बाहेर पडताना तिचे पाय जड झाले होते. प्रसिद्धी, पैसा आणि ओळख — हे सगळं तिच्या मागे राहिलं होतं.
रस्त्यावर चालताना तिने पाहिलं, एक फुलविक्रेती स्त्री उन्हात उभी राहून फुलं विकत होती. तिच्या चेहऱ्यावर घाम होता, पण हसूही होतं.
रेवाला अचानक जाणवलं —
फुलांचं सौंदर्य काही तासांचं असतं… पण त्यांचा सुगंध लोकांच्या मनात कायम राहतो.
ती नकळत हसली. कदाचित तिचं आयुष्यही आता सुगंध शोधत होतं.
रस्त्यावर चालताना तिने पाहिलं, एक फुलविक्रेती स्त्री उन्हात उभी राहून फुलं विकत होती. तिच्या चेहऱ्यावर घाम होता, पण हसूही होतं.
रेवाला अचानक जाणवलं —
फुलांचं सौंदर्य काही तासांचं असतं… पण त्यांचा सुगंध लोकांच्या मनात कायम राहतो.
ती नकळत हसली. कदाचित तिचं आयुष्यही आता सुगंध शोधत होतं.
त्या दिवसानंतर रेवाने अनाथाश्रमात वारंवार जाणं सुरू केलं. सुरुवातीला ती फक्त मुलांसोबत वेळ घालवत होती, पण हळूहळू ती त्यांच्या भावना समजून घेऊ लागली. प्रत्येक मुलामागे एक वेगळी कथा होती — कोणाचं कुटुंब हरवलं होतं, कोणाला आई-वडिलांनी सोडलं होतं, तर कोणाला आयुष्यानेच कठीण वळणावर आणून उभं केलं होतं.
एकदा सियाने तिला विचारलं,
“ताई, लोक सुंदर नसले तर त्यांना कोणी आवडत नाही का?”
हा प्रश्न ऐकून रेवा काही क्षण शांत राहिली. तिच्या मनात स्वतःचे अनुभव झळकले. ती हळू आवाजात म्हणाली,
“नाही गं… माणूस सुंदर दिसण्यापेक्षा सुंदर मनाचा असला तर लोक त्याला कायम लक्षात ठेवतात.”
त्या दिवशी मुलांसोबत चित्र रंगवताना रेवाने स्वतःचं एक चित्र काढलं. त्या चित्रात तिच्या चेहऱ्यावर डाग होते, पण डोळ्यांत आत्मविश्वास होता. चित्र पाहताना तिला जाणवलं —
ती आतापर्यंत लोकांना दिसणारी रेवा रंगवत होती… पण आज ती स्वतःला ओळखणारी रेवा रंगवत होती.
त्या क्षणी तिच्या मनात पहिल्यांदाच शांतता निर्माण झाली. तिला जाणवलं की आयुष्याचा खरा अर्थ बाह्य रूपात नाही, तर माणसांच्या नात्यांत आणि भावनांत दडलेला असतो.
एकदा सियाने तिला विचारलं,
“ताई, लोक सुंदर नसले तर त्यांना कोणी आवडत नाही का?”
हा प्रश्न ऐकून रेवा काही क्षण शांत राहिली. तिच्या मनात स्वतःचे अनुभव झळकले. ती हळू आवाजात म्हणाली,
“नाही गं… माणूस सुंदर दिसण्यापेक्षा सुंदर मनाचा असला तर लोक त्याला कायम लक्षात ठेवतात.”
त्या दिवशी मुलांसोबत चित्र रंगवताना रेवाने स्वतःचं एक चित्र काढलं. त्या चित्रात तिच्या चेहऱ्यावर डाग होते, पण डोळ्यांत आत्मविश्वास होता. चित्र पाहताना तिला जाणवलं —
ती आतापर्यंत लोकांना दिसणारी रेवा रंगवत होती… पण आज ती स्वतःला ओळखणारी रेवा रंगवत होती.
त्या क्षणी तिच्या मनात पहिल्यांदाच शांतता निर्माण झाली. तिला जाणवलं की आयुष्याचा खरा अर्थ बाह्य रूपात नाही, तर माणसांच्या नात्यांत आणि भावनांत दडलेला असतो.
“रेवाने करिअरचा त्याग केला… पण आयुष्याने तिच्यासाठी नवीन दार उघडणार होतं…”
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा