Login

क्षण मोहाचा, काळ प्रीतीचा भाग २९

क्षण मोहाचा, काळ प्रीतीचा भाग २९
डिसेंबर- जानेवारी 2025-26

दीर्घकथा लेखन स्पर्धा

भाग २९

संध्याकाळची वेळ होती. सदाशिव पेठेतील नर्मदा सदनच्या जुन्या वास्तूत एक गूढ शांतता पसरली होती. तन्मय आज ऑफिसमधून नेहमीपेक्षा लवकर घरी आला होता.

घरी आल्यावर त्याने बॅग सोफ्यावर ठेवली आणि त्याचं पहिलं लक्ष साक्षीच्या खोलीच्या बंद दाराकडे गेलं. सकाळपासून ती त्या अंधाऱ्या खोलीत स्वतःला कोंडून घेऊन बसली होती. अमेयच्या त्या निष्ठुर मेसेजने आणि पोलीस तक्रारीच्या बातमीने तिचं उरलं-सुरलं धैर्यही हिरावून घेतलं होतं.
तन्मयने जोरात दार ठोठावलं.

" साक्षी ! साक्षू , अगं किती वेळ स्वतःला असं कोंडून घेणार आहेस ? बाहेर ये. रडून आणि भिऊन प्रश्न सुटत नसतात, ते सोडवावे लागतात. मला तुझी तातडीने मदत हवी आहे."

तन्मयच्या आवाजात एक प्रकारची अधिकारवाणी आणि स्पष्टता होती.

काही मिनिटांनी साक्षीने रडवेल्या आणि सुजलेल्या चेहऱ्याने दार उघडलं. तिचे विस्कटलेले केस आणि थकलेला अवतार पाहून कोणालाही तिची दया आली असती.

" काय मदत करणार तू तन्या ? आता काहीच उरलं नाहीये. संपूर्ण जगाला, माझ्या ऑफिसला आणि अगदी अमेय सरांनाही हेच वाटतंय की मी डाटा चोर आहे. पोलीस कोणत्याही क्षणी इथे येऊ शकतात आणि मला बेड्या ठोकू शकतात. माझं आयुष्य संपलंय रे !" ती पुन्हा रडू लागली.

तन्मयने पुढे होऊन तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घेतले. त्याने तिच्या डोळ्यांत रोखून पाहिलं.

" साक्षी, इकडे बघ. संपूर्ण जगाला काय वाटतं, याने मला आजही फरक पडत नाही आणि उद्याही पडणार नाही. मला माहितीये तू कोण आहेस. ज्या साक्षीने शालेय आयुष्यात कोणाचं साध्या खोडरबरला स्पर्श करण्याची हिंमत केली नव्हती, ती कोट्यवधींचा डेटा काय चोरी करणार ? तुला स्वतःवर विश्वास नसेल, तरी माझा तुझ्यावर शंभर टक्के विश्वास आहे. आणि

राहिला प्रश्न अमेय जहागीरदारचा, तर तो आकडे आणि बिझनेस ओळखण्यात हुशार असेल, पण माणसं ओळखण्यात तो अजूनही कच्चा आहे. जो आपल्या माणसाला संकटात पारखून घेण्याऐवजी पुराव्यांच्या नावाखाली वाऱ्यावर सोडतो, तो प्रगल्भ असूच शकत नाही."

तन्मयचा हा ठाम आणि आश्वासक विश्वास साक्षीसाठी एखाद्या संजीवनीसारखा ठरला. तिचे अश्रू थांबले आणि तिच्या मनात आशेचा एक छोटासा किरण चमकला.

" पण तन्या, पुरावे तर माझ्याच लॅपटॉपवर आहेत. आयटी टीमने अमेय सरांसमोर सर्व दाखवलं. माझ्या सिस्टिमवरून निटकोला मेल्स गेले आहेत. तांत्रिकदृष्ट्या मी अडकली आहे," ती हताशपणे म्हणाली.

तन्मय मिश्किलपणे पण गंभीरपणे हसला.

" साक्षी , लॅपटॉपवर पुरावे दिसत आहेत, याचा अर्थ ते आहेत असा होत नाही. डिजिटल जगात डेटा मॅनिप्युलेट करणं आणि प्लांट करणं हे काही कठीण काम नाही. मी बँकिंग क्षेत्रात काम करताना असे अनेक आर्थिक घोटाळे आणि आयटी फ्रॉड्स जवळून पाहिले आहेत, जिथे निष्पाप लोकांना अत्यंत पद्धतशीरपणे अडकवलं जातं आणि मुख्य सूत्रधार पडद्यामागे लपलेला असतो.
तुझं हे प्रकरण साधं वाटत नाहीये. हा फक्त डेटा चोरीचा विषय नाही, तर तुला ओरियन मधून बाहेर काढण्याचा आणि अमेयचा विश्वास तोडण्याचा हा एक मोठा कट आहे."

तन्मयने तिला खुर्चीवर बसवलं आणि स्वतः एक पेन आणि कोरा कागद घेतला.

" आता रडणं थांबव आणि आपण या प्रकरणाचा मुळापासून तपास करणार आहोत." त्याने कागदावर काही नावं लिहायला सुरुवात केली.

" मला सांग, तुझ्या ऑफिसमध्ये तुझे शत्रू कोण आहेत ?
तुला प्रमोट केल्यामुळे कोणाचं नुकसान झालं होतं ?
आणि ज्या दिवशी हे मेल गेले, त्या दिवशी तुझ्या आजूबाजूला संशयास्पद हालचाली कोणी केल्या होत्या ? "

साक्षीने विचार करायला सुरुवात केली. तिच्या डोळ्यासमोर मिस्टर खन्नांचा तो उपरोधिक चेहरा आणि अमेयची बहीण ईशा हिचा तिरस्कार स्पष्टपणे दिसू लागला.

तन्मयच्या शब्दांनी तिला जाणीव करून दिली की, ती ज्या मोहाच्या जगात वावरत होती, तिथे मैत्रीचे मुखवटे घालून अनेक शत्रू वावरत होते.
तन्मयने डायरीवर मिस्टर खन्ना असं मोठ्या अक्षरात लिहिलं आणि खाली एक प्रश्नचिन्ह काढलं.

" बँकिंगमध्ये आम्ही आधी बेनिफिशियरी शोधतो, म्हणजे या चोरीचा फायदा कोणाला झाला ?
तुला अडकवून कोणाचं सिंहासन सुरक्षित झालं? आपण तिथूनच तपासाला सुरुवात करू.
साक्षी, ही लढाई आता फक्त तुझी नाही, तर आपल्या नर्मदा सदनच्या अस्मितेची आहे. आपण या अमेय जहागीरदारला दाखवून देऊ की सत्याला पुराव्यांची गरज नसते, तर ते जिद्दीने शोधावं लागतं ! "

तन्मयच्या या जिद्दीने साक्षीच्या आयुष्यात पुन्हा एकदा लढण्याची उमेद निर्माण केली होती.

क्रमशः

सदर दीर्घ कथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "fevorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही