Login

क्षण मोहाचा, काळ प्रीतीचा भाग १७

क्षण मोहाचा, काळ प्रीतीचा भाग १७
डिसेंबर- जानेवारी 2025-26

दीर्घकथा लेखन स्पर्धा

भाग १७

'नर्मदा सदन'च्या दारात तन्मय आणि अमेय यांच्यात जे शाब्दिक युद्ध झालं होतं, त्यानंतर साक्षीचं मन प्रचंड अस्वस्थ होतं. तिला खात्री होती की अमेय जहागीरदार सोमवारी ऑफिसमध्ये आल्यावर तिचा राजीनामाच मागेल. पण घडलं मात्र त्याच्या अगदी उलट. सोमवारी जेव्हा ती ऑफिसमध्ये गेली, तेव्हा अमेयने तिला रागाने बघण्याऐवजी अत्यंत सन्मानाने आपल्या केबिनमध्ये बोलावलं.

" साक्षी, काल जे काही झालं ते विसरून जा. तुझा तो मित्र... थोडा जुन्या विचारांचा वाटला मला, पण हरकत नाही. तुझं काम आणि तुझं टॅलेंट यावर माझा पूर्ण विश्वास आहे."

अमेयने खुर्चीत मागे रेलत आणि मिश्किलपणे हसत म्हटलं. अमेयची ही मवाळ भूमिका पाहून साक्षीला दिलासा मिळाला आणि अमेयबद्दलचा तिचा आदर अधिकच वाढला.

त्याच दिवशी अमेयने तिला 'स्कायलाईन' प्रोजेक्टच्या पुढील टप्प्यातील एका अत्यंत महत्त्वाच्या 'मर्जर' म्हणजे दोन कंपन्यांचे एकत्रीकरण प्रोजेक्टची पूर्ण जबाबदारी दिली. आता तो तिला कामाच्या बहाण्याने वारंवार त्याच्या केबिनमध्ये बोलावू लागला.

सुरुवातीला हे फक्त फायनान्शिअल रिपोर्ट्सपुरतं मर्यादित होतं, पण हळूहळू या भेटींचा वेळ आणि स्वरूप बदलू लागलं. अमेय तिला रात्री उशिरापर्यंत चालणाऱ्या मीटिंग्ससाठी थांबवून घेऊ लागला. ऑफिसमधील इतर कर्मचारी निघून गेल्यावर, त्या शांत आणि पॉश केबिनमध्ये अमेय आणि साक्षी तासनतास चर्चेत गढून जायचे.

एके दिवशी रात्री नऊ वाजत आले होते. बाहेर पाऊस पडत होता आणि केबिनमधील 'मशिन-मेड' कॉफीचा सुगंध वातावरणात दरवळत होता. अमेयने लॅपटॉप बंद केला आणि साक्षीकडे रोखून पाहिलं.

" साक्षी, तुझ्यात एक वेगळीच 'स्पार्क' आहे. मला असं वाटतं की तू फक्त फायनान्सच्या आकड्यांमध्ये अडकून न राहता, माझ्या वैयक्तिक सल्लागाराची भूमिकाही निभवावीस. मला अशा माणसांची गरज आहे, जे फक्त हुशार नाहीत, तर विश्वासू सुद्धा आहेत."

अमेयचं हे बोलणं साक्षीच्या कानावर मध ओतल्यासारखं होतं. अमेयसारख्या 'पॉवरफुल' माणसाने तिला स्वतःच्या इतक्या जवळचं स्थान देणं, ही तिच्यासाठी सर्वात मोठी उपलब्धी होती. अमेयला आता साक्षीचा तो मध्यमवर्गीय साधेपणा खटकण्याऐवजी 'युनिक' वाटू लागला होता—किंवा किमान तो तसं तिला भासवत होता. त्याने तिला हळूहळू त्याच्या जगातील गोष्टींची दीक्षा द्यायला सुरुवात केली.

" तुला माहितीये साक्षी, तुझ्यासारखं टॅलेंटेड व्यक्तिमत्व जर थोडं ग्रूम झालं, तर तू जागतिक स्तरावर चमकू शकतेस."

अमेय तिला महागड्या परदेशी ब्रँड्सची माहिती द्यायचा. तिचं राहणीमान कसं असावं, तिने कोणत्या प्रकारचे 'फॉर्मल्स' वापरावेत आणि मोठ्या बिझनेस पार्ट्यांमध्ये 'कॉकटेल ड्रिंक्स' कसे हाताळावेत, याबद्दल तो तिला अगदी सहजपणे 'टीप्स' देऊ लागला.

अमेयच्या सहवासात साक्षीला आपण कोणीतरी 'खास' आहोत, इतरांपेक्षा खूप वेगळे आहोत, असं सतत वाटू लागलं. अमेयचा तो आत्मविश्वास, त्याची ती शब्दांवरची पकड आणि त्याचं ते चकाकणारं आयुष्य तिला एका अशा गुंगीमध्ये घेऊन जात होतं, जिथे तिला तन्मयची ती साधी गिटार आणि 'नर्मदा सदन'ची ती जुनी गल्ली आता खूपच लहान आणि ओंगळवाणी वाटू लागली होती.

हाच तो 'क्षण मोहाचा' होता, जिथे कामाचा बहाणा हळूहळू वैयक्तिक ओढ आणि आकर्षणात बदलत होता. अमेयने जाणीवपूर्वक साक्षीच्या महत्त्वाकांक्षेला खतपाणी घातलं होतं. त्याला माहित होतं की, एकदा का तिला या ग्लॅमरची चव लागली, की ती स्वतःहून त्याच्या सावलीत येऊन थांबेल. साक्षी आता फक्त ओरियन ग्रुपची एम्पलॉई उरली नव्हती, तर ती अमेय जहागीरदारच्या प्रभावाखालील एका नवीन विश्वाची निर्मिती करत होती, जिथे प्रीतीपेक्षा प्रतिष्ठेचा मोह जास्त प्रबळ होता.

क्रमशः

सदर दीर्घ कथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "fevorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही