डिसेंबर- जानेवारी 2025-26
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
भाग ४२
अमेय जहागीरदारच्या आलिशान केबिनमध्ये एसीचा गारवा असूनही वातावरण प्रचंड तापले होते. अमेयच्या आयुष्यात आजवर त्याला कोणीही इतक्या अधिकाराने आणि ठामपणे आव्हान दिले नव्हते. तन्मयच्या डोळ्यांतील ती स्थिर धार आणि त्याच्या आवाजातील कमालीची स्पष्टता पाहून अमेय क्षणभर थबकला.
अमेयसारखा माणसं पारखणारा माणूस हे ओळखू शकला की, समोर बसलेला हा तरुण केवळ भावनिक आधारावर साक्षीची बाजू मांडायला आलेला एखादा प्रियकर नाही, तर तो सत्याच्या भक्कम पायावर उभा असलेला एक अत्यंत बुद्धिमान प्रतिस्पर्धी आहे.
अमेयने मिस्टर खन्नांकडे पाहिले. खन्नांचा चेहरा एरवी अत्यंत शांत आणि मुत्सद्दी असायचा, पण आता त्यांच्या कपाळावर घामाचे बारीक थेंब जमा झाले होते आणि ते अस्वस्थपणे आपली टाय सरळ करत होते. अमेयचा इगो अद्याप त्याला नमतं घ्यायला तयार नव्हता. त्याने अत्यंत ताठरपणे आपल्या खुर्चीत मागे रेलत म्हटले,
" माझ्याकडे अशा फालतू चर्चांसाठी वेळ नाहीये. स्कायलाईन प्रोजेक्टचे भवितव्य ठरवण्यासाठी बोर्ड मीटिंग सुरू आहे. जे काही बोलायचे आहे ते दोन मिनिटांत बोला, अन्यथा मला सिक्युरिटीला बोलवावे लागेल."
तन्मयच्या ओठांवर एक तिरकस आणि शांत हसू उमटले. त्याने समोरची फाईल सावकाश उघडली.
" वेळ तुमच्याकडे नक्कीच नाहीये मिस्टर जहागीरदार, कारण तुमची ही स्वप्नातील ओरियन कंपनी निटकोच्या घशात जायला आता फक्त काही तास उरले आहेत. तुम्हाला वाटतंय की साक्षीने डेटा विकला ?
तुम्हाला वाटतंय की एका मध्यमवर्गीय मुलीने काही लाखांसाठी तुमच्या विश्वासाचा खून केला ?
तुम्हाला वाटतंय की एका मध्यमवर्गीय मुलीने काही लाखांसाठी तुमच्या विश्वासाचा खून केला ?
मिस्टर जहागीरदार, तुमचं ते जगप्रसिद्ध कॉर्पोरेट लॉजिक तिथेच फेल झालं, जिथे तुम्ही तांत्रिक पुराव्यांकडे पाहिलं पण माणसाच्या नियतीकडे आणि गलिच्छ राजकारणाकडे नाही.
तुम्ही ज्या माणसाला तुमचा उजवा हात समजता, त्यानेच तुमच्या पाठीत खंजीर खुपसला नाहीये, तर त्याने तुमची कबर आधीच खोदून ठेवली आहे."
तुम्ही ज्या माणसाला तुमचा उजवा हात समजता, त्यानेच तुमच्या पाठीत खंजीर खुपसला नाहीये, तर त्याने तुमची कबर आधीच खोदून ठेवली आहे."
" हे काय मूर्खपणाचे आणि बिनबुडाचे आरोप आहेत ? अमेय सर, याला आत्ताच्या आत्ता बाहेर काढा ! हा ऑफिसचं वातावरण खराब करतोय." खन्ना रागाने ओरडले, पण त्यांच्या आवाजातील भीती लपत नव्हती.
तन्मयने दुर्लक्ष करत आपला लॅपटॉप अमेयच्या दिशेने फिरवला.
" खन्ना साहेब, थोडा दम धरा. आकडे आणि डिजिटल फूटप्रिंट्स कधीच खोटं बोलत नाहीत. जहागीरदार साहेब, हा बघा तुमच्या कंपनीचा खरा मनी ट्रेल. तुम्ही ज्या ५० कोटींच्या नुकसानीचा विचार करून साक्षीला गुन्हेगार ठरवलंत, त्यातील १५ कोटी रुपये गेल्या तीन महिन्यांत खन्नांच्या सात वेगवेगळ्या बेनामी शेल कंपन्यांमध्ये कसे फिरले आणि अखेर निटकोच्या सब- कॉन्ट्रॅक्टर कडून त्यांना कसे पैसे मिळाले, त्याचा हा कच्चा चिठ्ठा आहे."
तन्मयने स्क्रीनवर एक जटील पण अत्यंत स्पष्ट फ्लो-चार्ट उघडला. बँकिंग मधील फॉरेन्सिक ऑडिटचा वापर करून तन्मयने जो नकाशा तयार केला होता, तो इतका अचूक होता की अमेयसारख्या आकड्यांच्या खेळात पटाईत असलेल्या माणसालाही तो नाकारणे अशक्य झाले.
तन्मयने अमेयच्या अहंकाराला थेट आव्हान दिले होते.ज्या बुद्धिमत्तेचा, ज्या उच्चशिक्षित पदव्यांचा आणि ज्या कॉर्पोरेट अनुभवाचा अमेयला गर्व होता, त्यापेक्षा कितीतरी मोठी आणि खोलवरची बुद्धी एका साध्या जन-आस्था बँकेत काम करणाऱ्या मुलाकडे होती.
" हे बघा." तन्मयने एका विशिष्ट ट्रान्झॅक्शनवर झूम केले.
" ज्या रात्री साक्षीच्या लॅपटॉपवरून मेल गेला, त्याच वेळी निटकोच्या मालकाच्या खाजगी खात्यातून खन्नांच्या पत्नीच्या नावावर असलेल्या एका बनावट इव्हेंट फर्मला ५ कोटींचे ॲडव्हान्स कंत्राट मिळाले. निव्वळ योगायोग आहे का ?
नक्कीच नाही. आणि हे आहे ते डिजिटल फिंगरप्रिंट , ज्या आयपी ॲड्रेसवरून साक्षीचा लॅपटॉप रिमोटनी कंट्रोल केला गेला, तो आयपी ॲड्रेस तुमच्या याच केबिनच्या बाहेर असलेल्या खन्नांच्या डेस्कटॉपचा आहे. सांगा खन्ना साहेब, त्या रात्री तुम्ही उशिरापर्यंत ऑफिसमध्ये काय करत होतात ? "
अमेयने स्क्रीनवरील त्या पुराव्यांकडे पाहिले आणि नंतर खन्नांकडे. खन्नांच्या चेहऱ्यावर आता अपराधीपणाचे आणि पकडले गेल्याचे भाव स्पष्ट दिसत होते. केबिनमध्ये एक भीषण शांतता पसरली.
अमेयला आता जाणीव झाली की, ज्या मुलीला त्याने पायदळी तुडवले होते, ती केवळ निष्पाप नव्हती, तर त्याला वाचवणारी एकमेव व्यक्ती होती. आणि ज्या तन्मयला त्याने कमी प्रतीचा मानले होते, त्याने अमेयच्या डोळ्यांत सत्याचं अंजन घातलं होतं.
तन्मयने लॅपटॉप बंद केला आणि अमेयच्या डोळ्यांत डोळे घालून विचारले,
" आता सांगा मिस्टर जहागीरदार, तुमच्याकडे अजूनही पुराव्यांची कमतरता आहे का ? की तुमचा अहंकार तुम्हाला अजूनही सत्य स्वीकारण्यापासून रोखतोय ? "
अमेय जहागीरदारचा तो पोलादी मुखवटा आता गळून पडला होता. त्याला त्याच्या आयुष्यातील सर्वात मोठी चूक उमजली होती, पण ती सुधारण्याची किंमत खूप मोठी होती.
क्रमशः
सदर दीर्घ कथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "fevorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही
© ® वेदा
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा