भांडणार्यावर पण प्रेम करा !....लेखक सुनिल पुणेTM 9359850065
प्रत्येक माणूस वेगळा असतो. त्याचा स्वभाव, विचार, भावना, अनुभव, संस्कार, वेदना, स्वप्नं सगळंच वेगळं असतं. म्हणूनच दोन माणसांमध्ये मतभेद होणं हे अगदी स्वाभाविक आहे. जिथे दोन माणसं असतात, तिथे दोन मतं असतात, आणि जिथे मतं असतात तिथे भांडण होणं अटळ असतं. पण आपण भांडणाकडे नेहमी नकारात्मक नजरेने पाहतो. जणू भांडण म्हणजे नातं तुटण्याची सुरुवात, जणू भांडण म्हणजे प्रेम संपल्याची खूण. खरं तर भांडण म्हणजे नात्याचं अपयश नसून, ते नातं जिवंत आहे याचं चिन्ह आहे. जिथे प्रेम असतं तिथे अपेक्षा असतात, आणि जिथे अपेक्षा असतात तिथे दुखणं असतं. हे दुखणं मनात साठून राहतं, आणि एक दिवस शब्दांच्या रूपाने बाहेर पडतं, तेव्हाच भांडण होतं. भांडण म्हणजे द्वेष नव्हे, तर मनातलं ओझं हलकं करण्याचा प्रयत्न असतो.
आपण मात्र भांडणाला शत्रू समजतो. भांडताना समजून घेण्याऐवजी जिंकण्याचा प्रयत्न करतो. आपल्याला बरोबर ठरायचं असतं, समोरच्याला चुकीचं सिद्ध करायचं असतं. पण आपण हे विसरतो की नात्यात कोणी जिंकत नाही आणि कोणी हरत नाही, कारण एक जिंकलं की दुसरं हरतं आणि शेवटी नातं दोघांच्याही हातातून निसटतं. भांडणात शब्द जड होतात, आवाज चढतो, आणि अहंकार पुढे येतो. त्या क्षणी आपण समोरच्या माणसाला विसरतो आणि फक्त आपला राग, आपली वेदना, आपला अभिमान पाहतो. पण खरं तर समोरचा माणूस आपला शत्रू नसतो, तो फक्त आपल्यापेक्षा वेगळा असतो.
जर आपण भांडणाला प्रेम समजून घेतलं, तर त्या भांडणाचं रूपच बदलतं. भांडताना मनात एकच विचार असावा की हा माझा माणूस आहे, मला त्याला हरवायचं नाही तर समजून घ्यायचं आहे. असा विचार मनात आला की शब्द मृदू होतात, आवाज शांत होतो, आणि रागाची जागा संवाद घेतो. तेव्हा लक्षात येतं की समोरचा चुकीचा नाही, तो फक्त वेगळ्या दृष्टीने पाहतो. आणि दोन दृष्टीकोन वेगळे असले तरी दोन्ही खरं असू शकतात, हे उमगतं.
भांडणानंतर अनेक जण बदला घेण्याची भावना मनात ठेवतात. त्याने मला दुखावलं, तर मीही त्याला दाखवून देईन, असं वाटतं. पण बदला म्हणजे प्रेमावर ओतलेलं विष आहे. बदला घेतल्याने समाधान मिळत नाही, उलट मन अधिक कडू होतं. बदला नात्याला हळूहळू आतून पोखरतो. प्रेम जिथे असतं, तिथे सूडाला जागा नसते. कारण सूड घेतल्याने आपण जिंकत नाही, आपण नात्याला हरवतो.
आपण हे विसरतो की हा जन्म पुन्हा मिळणार नाही. हा क्षण पुन्हा येणार नाही. आज आपण रागात जे शब्द बोलतो, ते उद्या माफ करता येतील, पण ते शब्द मनात खोलवर रुतून बसतात. कोणाला कधी शेवटचा श्वास घ्यावा लागेल, कोण सांगू शकतं? मग काही क्षणांचा राग, काही शब्दांचा अहंकार, काही मिनिटांचा गर्व यासाठी आयुष्यभराचं नातं का गमवायचं? जेव्हा एखादी व्यक्ती कायमची निघून जाते, तेव्हा आपल्याला कळतं की आपण किती लहान कारणांसाठी किती मोठी माणसं गमावली.
सुखी आयुष्य म्हणजे भांडण नसलेलं आयुष्य नाही, तर भांडणानंतरही एकमेकांच्या डोळ्यात पाहून हसण्याची ताकद असलेलं आयुष्य आहे. प्रेम म्हणजे फक्त हसणं नाही, तर रडतानाही हात धरून उभं राहणं आहे. प्रेम म्हणजे कायम सहमत असणं नाही, तर असहमत असूनही साथ न सोडणं आहे. प्रेम म्हणजे शांतता नाही, तर वादानंतरही आपण एकत्र आहोत ही भावना टिकवणं आहे.
म्हणूनच भांडणाला शत्रू न समजता, त्याला समजून घेण्याची संधी समजा. जिंकण्यासाठी नव्हे, तर नातं वाचवण्यासाठी भांडा. द्वेषासाठी नव्हे, तर संवादासाठी भांडा. कारण हा जन्म पुन्हा नाही, हा क्षण पुन्हा नाही, हा माणूस पुन्हा नाही. भांडण व भांडणार्या वर पण प्रेम करा, आणि आयुष्यभर सुखी रहा.
लेखक: सुनिल पुणेTM 9359850065, topsunil@gmail.com
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा