मैत्री... भाग - ३

एका दिवशी अनयाचा फोन आला. आवाज थरथरत होता. “मीरा… मला इथे जमेल की नाही, माहीत नाही.”
मीरा काही क्षण गप्प राहिली. “तू का आलीस, हे आठव.”
“स्वप्नासाठी.” “मग स्वप्न एवढ्या लवकर सोडायचं का?”
अनया रडत म्हणाली, “सगळं वेगळं आहे… लोक, भाषा, मीच कमी वाटते.” मीरा ठामपणे म्हणाली, “तू कमी नाहीस. परिस्थिती नवीन आहे.” तो फोन अनयासाठी आधार होता. पण संघर्ष संपले नव्हते.