माझे मन अखेर तुझे झाले _भाग ४९

समिधाच्या मनात अभिराम बद्दल हळुवार भावना निर्माण होत होत्या. म्हणतात ना सहवासाने प्रेम निर्माण होतं. तसंच काहीस तिच्या बाबतीत घडत होतं. तिला भीती वाटत होती की आपल्या ह्या सच्च्या भावनांना अभिरामने वेगळा अर्थ लावू नये. त्याला असं वाटायला नको की तो आपली आणि आपल्या कुटुंबाची इतकी काळजी घेतो म्हणून आपण उपकाराच्या भावनेने त्याचा स्वीकार करत आहोत. त्याने आपल्याशी वागताना कधीही मर्यादेचे उल्लंघन केलं नाही. त्याच्या जागी दुसरा एखादा पुरुष असता तर आता मी तुझ्याशी लग्न केलं आहे म्हणजे तुझ्यावर माझा पूर्ण हक्क आहे ह्या भावनेने तिची ईच्छा नसतानाही तिचं सर्वस्व लुटलं असतं. त्याच्या प्रति आपल्या भावना म्हणजे आपल्याला त्याच्याबद्दल वाटणारं प्रेमच आहे ना! खरं तर त्यावेळी अभिराम पुढे आला नसता तर आपलं जे झालं असतं ते झालं असतं पण आई बाबांना किती मानहानीला तोंड द्यावं लागलं असतं. खरंच देव कोणत्या ना कोणत्या रूपात येतोच.