मोहिनी – अदृश्य संमोहित साम्राज्य (भाग ०२)

शलाका आणि विक्रमदेव यांना तीन मुलं होती. मोठा मुलगा अर्णव, मधला सिद्धांत आणि धाकटा मुलगा नचिकेत–त्याचं उच्चशिक्षण नुकतंच पूर्ण झालं होतं. त्यामुळे त्याच्या करिअरला अजूनही सुरुवात झाली नव्हती. शलाका ही मूळची तापट स्वभावाची होती. आपल्या मनाचा थांग कधीच दुसऱ्याला लागू नये याची काळजी ती घ्यायची. याउलट विक्रमदेव मात्र अगदी सौम्य स्वभावाचे होते. मनातलं अगदी सहज बोलून टाकत असत. अर्णवचा स्वभाव तसा शांत होता. तो वस्तुतः स्वतःहून कोणाच्या वाट्याला जायचं नाही, अशा विचारांचा होता. मात्र कोणी मुद्दामून डिवचत असेल तर मात्र त्याचा पारा चढायचा. अर्णवच्या गुणातील विशेष म्हणजे तो कधीही आईच्या शब्दाबाहेर जायचा नाही. सिद्धांत मात्र मुळचाच तापट! आईचे गुण त्याने जसेच्या तसे घेतले होते. त्याला आईवडिलांचं सोडून स्वतःचं एक स्वतंत्र मत होतं आणि आपली मतं कोणासाठीही बदलायला तो तयार नसायचा. यापेक्षा वेगळा नचिकेतचा स्वभाव होता. त्याच्या चेहऱ्यावरून त्याच्या मनाचा थांग लावणं कोणालाच शक्य व्हायचं नाही. तो कितीही गहन विचारात असला, तरी चेहऱ्यावर एक गोड हास्य लेवून फिरायचा. ह्यामुळे तो सगळ्यांनाच आवडायचा. शलाकाचा तर तो खूप लाडका असल्यामुळे, तो म्हणेल तेच करण्याची घरात जणू प्रथाच पडलेली होती. शलाका त्याला अगदी तळहाताच्या फोडाप्रमाणे जपायची. खूप सुखी भासत असलेल्या ह्या कुटुंबाच्या बाबतीत भूतकाळ वर्तमानात काय वाढून ठेवणार आहे, ह्या कल्पनेने शलाका थरारून आपल्या खोलीत उभी होती.
________________________________________
क्रमशः.