मोहिनी – अदृश्य संमोहित साम्राज्य (भाग २१)

रागिणी समोरच्या दरवाजातून प्रवेश करत म्हणाली. अचानक कोण आले हे पाहण्यासाठी सर्वांनी तिच्याकडे पाहिले. पूर्ण बंगल्यात तिचा आवाज घुमला अन् तिच्या डोळ्यांत पाहताच दुसऱ्याच क्षणाला सगळे आपापल्या जागी निद्राधीन झाले होते. तिचा आवाज आणि तिचे संमोहन खूप ताकदीचे होते. कारण शेवटी ती मोहिनींच्या त्या अद्भुत साम्राज्याची सेनापती होती. आज पौर्णिमेची रात्र होती. तिने तिचा शक्तीप्रयोग सारी शक्ती एकवटून केला होता. पाहता पाहता उरलेल्या तिघीही मोहिनी रुपात प्रकट झाल्या. सर्वजणी बंगल्याबाहेर पडल्या व त्यांनी आपल्या शक्तीने बंगल्याभोवती शक्तीकवच निर्माण केलं. जेणेकरून कोणालाही आत प्रवेश करता येऊ नये–खास करून सूर्यभान मांत्रिकाला. सर्वांनी एकत्र जंगलाकडे प्रयाण केले. सूर्य मावळतीला झुकल्यावर ध्यान सोडत मधुरिमाने महायज्ञात शेवटची आहुती दिली. महायज्ञ संपन्न झाला होता. सर्वजणी केवळ चंद्रोदयाच्या प्रतीक्षेत होत्या. पौर्णिमेच्या चंद्राचा पूर्णाकार दिसू लागला होता. वादळी पाऊस सुरू झाला होता. त्याच तलावाच्या काठी त्या पाचजणी आणि त्यांच्यासारख्या लाखो मोहिनी हात जोडून उभ्या होत्या. काही मोहिनींच्या हातात तबके होती. त्यात विविध वस्तू होत्या. आज त्यांची युवराज्ञी खऱ्या अर्थाने त्यांची राज्ञी होणार होती. अखंड शक्तीस्रोत आज तिच्याठायी वसणार होता. ती आली. आकाशमार्गे प्रकटली. ती तलावाकाठी पाठमोरी उभी होती. तिने हळूहळू तलावाच्या पाण्यात प्रवेश केला. काही वेळातच ती तलावाच्या पाण्यातून बाहेर आली. पाण्यात विहार करूनही तिच्या वस्त्रावर पाण्याचा थेंबही दिसून येत नव्हता. तिने शक्ती प्राप्त केल्याचा पहिला संकेत त्यांना मिळाला होता. तिने एकेक करत तबकातल्या वस्तू परिधान केल्या. तिने तो कमरबंद कमरेत बांधला. राजमुकुटही आपल्या मस्तकावर ठेवला. पैंजण, कंकण आणि आपली अंगठी परिधान करत ती सज्ज झाली. ती आता तलावाच्या बरोबर मध्यभागी पाण्यात उभी राहिली. तिने सर्व मोहिनींना आवाहन केले. सर्व मोहिनींनी आपली ताकद त्या तलावाच्या पाण्याच्या दिशेने रोखली. पौर्णिमेचा चंद्र बरोबर मध्यभागी आला होता आणि बरोबर तिच्या माथ्यावर त्याचा प्रकाश पडल्यावर तिचा राजमुकुट चमकला. पाण्यातून एक स्तंभ बाहेर आला. त्या स्तंभावर राजदंड ठेवला होता.