मोहिनी – अदृश्य संमोहित साम्राज्य (भाग ४८)

            आज मधुरिमातील राज्ञीचा जणू पुन्हा नव्याने उदय झाला होता. कालचक्र पुन्हा तिच्या बाजूने उभे राहणार होते. पुन्हा रचला जाणार होता मृत्यूचा भयाण तांडव! मधुरिमा तलावातून बाहेर येत होती. तिने तलावाच्या बाहेर पाऊल टाकले तसे तिच्याभोवती तेजाचे वलय निर्माण झाले. तिची वस्त्रे राजवस्त्रांमध्ये परिवर्तीत झाली. फिकट निळ्या रंगाची पायघोळ वस्त्रे आणि त्यावर गडद निळ्या रंगाची कलाकुसर फार सुंदर दिसतं होती. आजही मधुरिमा तितकीच सुंदर दिसत होती, जितकी पहिल्या राज्याभिषेक समारंभाच्या वेळेस दिसत होती. मोहिनींना मृत्यूपर्यंत चिरकालीन आणि अनुपम सौंदर्याचे वरदान होते. तिने स्वतःच्या हातानेच राजमुकुट स्वतःच्या मस्तकावर ठेवला. सर्वजण तिच्यापुढे नतमस्तक झाले होते. तिने एकवार आभाळाकडे पाहिले. वनभाग सोडून इतर सर्वत्र घनघोर वादळी पाऊस पडू लागला. जणू तो तिच्या येण्याची वर्दी देत होता. राजसिंहासनावरून मधुरिमा उठली व ती चालत सर्व मोहिनींजवळ आली.