मोहिनी – अदृश्य संमोहित साम्राज्य (भाग ५३)

            अर्णव मधुरिमाचे नाव घेणार तोच तो खंजीर त्याचे काळीज चिरून आरपार निघून गेला होता. तिकडे तलावाकाठी उभ्या असणाऱ्या मधुरिमाच्या चेहऱ्यावर हास्य उमटले. अर्णवच्या कर्मांचा दंड त्याला जसा द्यायचा तिने ठरवला होता, अगदी तसेच झाले होते. मधुरिमा परत आली आहे हे कळण्याचा तक्षिकाचा शेवटचा मार्ग तिने स्वतः बंद केला होता. अर्थात याची तिला काहीच कल्पना नव्हती. तक्षिका त्याच्याकडे एक कुत्सित कटाक्ष टाकून पुन्हा मानसीकडे वळली; पण मानसीच्या रुपात असणारी अरुंधती केव्हाच वृक्षात सामावली होती. तक्षिका मनातल्या मनात घाबरली होती. तिची कोणतीही विद्या तिच्या कामी येणार नाही, हे तिच्या लक्षात आले होते; पण असे का होत आहे हे तिला कळत नव्हते. समोर उंच वृक्ष दिसत होते. ती मायाजालात पुरती फसली होती. तिने दिसेल त्या वाटेने आत जायचे ठरवले. मायाजाल तिला स्वतःकडे खेचण्यात यशस्वी झाले होते. मृत्यूचक्राच्या अंतिम टप्प्याकडे तिचा प्रवास कधीच चालू झाला होता. तिला याची कल्पना नव्हती; पण तिच्याही नकळत तिला या सूडाच्या अग्नीत खेचून आणणारी ती सूचकपणे हसत होती.

0