नकळत सारे घडले - भाग ७७

आज मल्हारने बहुतेक ठरवलेच होते, की मीराला अजिबात डोळे उघडू द्यायचे नाही. ती अजूनही तशीच पुतळा बनून उभी होती. तो तिच्या आणखी जवळ जाणार, पण मध्येच तसाच थांबला. तिची गम्मत करावी म्हणून तो तिच्याकडे हाताची घडी घालून बघत उभा होता. आणखी कितीवेळ तशीच उभी राहणार? म्हणून तो तिच्याकडे हसून बघत होता. त्याला खूप भारी वाटतं होते, मीरा आज त्याच्यासाठी.. फक्त त्याच्यासाठी घरी यायला तयार झाली होती. नाहीतर ती आणखी आठवडा भराने येणार होती.