ओळखीचे शब्द...! | भाग ३५

" हो कविराज ते खरे आहे. आणि हे आज काल नाही तर तुम्ही इथे आल्यापासून आहे. तुम्ही इथे आलात तुमच्या कविता सादर केल्यात अगदी त्याच क्षणापासून मी तुमच्या कविता ऐकत आहे. तुमच्या कविता सादरीकरणाचा एक ही दिवस मी सोडला नाही. तुमच्या कविता, सादरीकरणाची पद्धत, तुमची मधुर वाणी मला मात्रमुग्ध करते. तुम्हाला ऐकता ऐकता मी कधी तुमच्या प्रेमात पडले माझे मलाच समजले नाही. हळू हळू तुम्ही मला आवडू लागलात. म्हणून त्या दिवशी मीच त्या दोन ओळी तुमच्यासाठी लिहून तुम्हाला दिल्या होत्या. तेवढेच नाही तर माझ्या कवितांमध्ये देखील मी आणखीन काही कविता तुमच्यासाठी लिहिल्या आहेत. ज्या तुम्ही काल रात्री खिडकीत बसून वाचल्याचं असतील..."
मी बोलायला लागल्यावर मला स्वतःला थांबवणे कठीण झाले.