ओळखीचे शब्द...! भाग ४३

ते खिडकीतून असे अचानक आत का गेले असावेत? संध्याकाळच्या वेळी मी खिडकीत उभी राहून त्यांना पाहत होते. आज रात्री आमची भेट होणार होती. माझ्या मनाला अतिशय आनंद होत होता. तो मी शब्दात व्यक्त करू शकत नव्हते. पण, हा आनंद मला त्यांच्या चेहऱ्यावर दिसत नाही आहे. मला खरंच एकदा जाणून घ्यायचंच आहे की, त्यांच्या मनात नक्की आहे तरी काय? सकाळी त्यांना इतकं विचारून पण, ते काही बोलले नाहीत आणि बोलायला जाणार इतक्यात कोठून तो मूर्ख सेनापती मध्ये आला. म्हणून रात्रीसाठी महालापासून लांबची जागा निवडली. तिथे आम्हाला छान निवांत मिळेल. कोणी मध्ये मध्ये करायला येणार नाही. तिथे फक्त मी आणि तेच असू.