ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग - २१
मुंबईच्या अरबी समुद्रातून जिवंत परतल्यानंतर उर्वी (ब्राव्हो) आणि आदित्य (शॅडो) यांना विश्रांती घेण्याची संधी मिळाली नाही. दिवाकर सिंघानियाच्या 'ब्लू डायमंड' गालामधून पळ काढला असला तरी, त्यांनी मिळवलेल्या त्या मेमरी कार्डमधील माहितीने संपूर्ण देशाच्या सुरक्षा यंत्रणेचे झोप उडवली होती. तो डेटा हा केवळ कागदोपत्री पुरावा नव्हता, तर तो मुंबईच्या ७० लाख लोकांच्या मृत्यूचा सांगाडा होता.
मुंबईच्या खाडीकिनाऱ्यावरील एका जुन्या पडक्या गोदामात ए.सी.पी. उदय राणे यांनी आपला तात्पुरता कंट्रोल रूम उभारला होता. बाहेर पावसाची रिमझिम सुरू होती आणि लाटांचा आवाज भिंतींना धडकत होता. आतमध्ये, लॅपटॉपच्या निळसर प्रकाशात उर्वी आणि आदित्यचे चेहरे थकलेले पण निश्चयी दिसत होते.
"सर, हे पहा," उर्वीने मेमरी कार्डमधील 'ब्लू-प्रिंट' स्क्रीनवर झळकावली. "सिंघानियाचा मानखुर्द येथील वॉटर प्लांट हा केवळ पाणी शुद्धीकरण केंद्र नाही. त्याच्या सर्वात खालच्या मजल्यावर, म्हणजेच 'लेव्हल -४' वर एक गुप्त रासायनिक प्रयोगशाळा आहे. तिथे 'प्रोजेक्ट ईडन'चा न्यूरो-टॉक्सिन तयार केला जात आहे. उद्या पहाटे ५ वाजता, जेव्हा मुंबईची मुख्य पाणीपुरवठा वाहिनी (Main Pipeline) सुरू होईल, तेव्हा हे विष पाण्यात मिसळले जाईल."
आदित्यने नकाशावर एक लाल ठिपका लावला. "पहाटे ५ म्हणजे आपल्याकडे फक्त ४ तास शिल्लक आहेत. मानखुर्दचा हा प्लांट खाडीच्या अगदी बाजूला आहे. तिथे जाण्यासाठी आपल्याला खाडीतून 'स्टेल्थ कायक्स' (Stealth Kayaks) चा वापर करावा लागेल. रस्तेमार्ग पूर्णपणे ब्लॉक आहेत, कारण सिंघानियाच्या 'फॅलॅन्क्स' कमांडोजनी तिथे वेढा घातला आहे."
"हे मिशन अत्यंत आत्मघाती आहे," राणे गंभीरपणे म्हणाले. "जर तुम्ही तिथे पकडले गेलात, तर सरकार तुम्हाला ओळखण्यास नकार देईल. सिंघानियाने असा दावा केला आहे की तो फक्त पाणी शुद्ध करत आहे. आपल्याला पुरावा मिळवून मगच तो प्लांट उडवावा लागेल."
"आम्ही तयार आहोत, सर," आदित्यने आपली गन चेक करत म्हटले. "उर्वी तांत्रिक बाजू सांभाळेल आणि मी 'फिजिकल सिक्युरिटी' नष्ट करेन."
पहाटेचे २ वाजले होते. मानखुर्दच्या खाडीत कमालीचा अंधार होता. पाण्याचा उग्र वास आणि चिखलाचा थर यामुळे तिथे हालचाल करणे कठीण होते. उर्वी आणि आदित्य काळया रंगाच्या रबरी बोटीतून हळूहळू प्लांटच्या दिशेने सरकत होते. त्यांच्या बोटीवर 'अँटी-सोनार' कोटिंग होते, ज्यामुळे ते कोणत्याही रडारवर दिसत नव्हते.
"शॅडो, समोर पहा," उर्वीने रात्रीच्या चष्म्यातून (Night Vision Goggles) पाहिले. "प्लांटच्या भिंतीवर 'मोशन सेन्सर्स' आणि 'थर्मल कॅमेरे' बसवले आहेत. एका सेकंदासाठी जरी आपण उजेडात आलो, तरी अलार्म वाजेल."
"माझ्याकडे 'ईएमपी' (EMP) ग्रॅनेड आहे. आपण त्या टॉवरच्या खाली पोहोचलो की मी तो सक्रिय करेन. त्यामुळे ५ मिनिटांसाठी त्या भागाची वीज खंडित होईल," आदित्यने योजना सांगितली.
ते भिंतीच्या अगदी जवळ पोहोचले. आदित्यने अचूक निशाणा साधत ईएमपी ग्रॅनेड टॉवरवर फेकला.
फूssट!
एका क्षणात सर्व कॅमेरे आणि लेझर बीम्स बंद झाले. उर्वी आणि आदित्यने चुंबकीय शिडीचा वापर करून भिंत ओलांडली आणि प्लांटच्या आत प्रवेश केला.
प्लांटच्या आतल्या भागात प्रचंड मोठे पाईप्स आणि यंत्रांचा कानठळ्या बसवणारा आवाज होता. हवेत रसायनांचा उग्र वास होता, जो सामान्य माणसाला गुदमरून टाकण्यासाठी पुरेसा होता. त्यांनी त्यांचे 'गॅस मास्क' लावले.
"आपल्याला मुख्य लिफ्ट शाफ्टमधून खाली उतरावे लागेल," उर्वीने तिच्या मनगटावरील टॅबवर प्लांटची रचना पाहताना सांगितले. "लेव्हल-४ हे जमिनीपासून ८० फूट खाली आहे."
ते लिफ्ट शाफ्टच्या बाजूने दोरीच्या साहाय्याने खाली उतरू लागले. मधल्या मजल्यांवरून त्यांना 'फॅलॅन्क्स' कमांडोजची गस्त दिसली. हे सैनिक आधुनिक 'एक्सो-स्केलेटन' (Exo-skeleton) सूट घालून होते, ज्यामुळे त्यांची ताकद आणि वेग वाढला होता.
"ब्राव्हो, सावध राहा. हे सैनिक साधे नाहीत. हे विक्रम सिंगांचे 'सुपर सोल्जर्स' आहेत," आदित्यने सावध केले.
जेव्हा ते लेव्हल-४ वर पोहोचले, तेव्हा तिथले दृश्य पाहून त्यांचे डोळे विस्फारले. एका विशाल हॉलमध्ये निळ्या रंगाचे द्रव असलेल्या हजारो काचेच्या बाटल्या होत्या. मध्यभागी एक मोठा टँकर होता, जो थेट मुंबईच्या मुख्य पाईपलाईनला जोडलेला होता.
उर्वीने तातडीने मुख्य कंट्रोल रूमच्या दिशेने धाव घेतली. तिला विषाचे इंजेक्शन थांबवण्यासाठी सिस्टीम हॅक करायची होती. पण जशी तिने टर्मिनलला आपली केबल जोडली, समोरच्या मोठ्या स्क्रीनवर विक्रम सिंगांचा चेहरा दिसला.
"स्वागत आहे, उर्वी! आदित्य!" विक्रम सिंगांचा आवाज त्या हॉलमध्ये घुमला. "तुम्ही नक्कीच याल हे मला ठाऊक होते. पण यावेळी तुम्ही उशिरा आला आहात. टायमर सुरू झाला आहे. पुढील १५ मिनिटांत हे विष वाहिनीमध्ये सोडले जाईल."
"विक्रम सर, हे थांबवा! लाखो लोक मरतील!" उर्वीने कोडिंग वेगाने सुरू केले.
"मृत्यू हाच नवीन जीवनाचा मार्ग आहे, उर्वी. दिवाकर सिंघानियाला हे शहर स्वच्छ करायचे आहे, आणि मी त्याला मदत करत आहे," विक्रम सिंग हसले. "आता, माझ्या सर्वात उत्कृष्ट निर्मितीचा सामना करा."
हॉलचे दरवाजे उघडले आणि समोर एक अजस्त्र देह असलेला सैनिक आला. त्याचे नाव होते 'टायटन'. टायटन हा मानवी आणि यंत्राचा एक भयानक मिलाफ होता. त्याच्या एका हातात मिनी-गन आणि दुसऱ्या हातात हायड्रॉलिक हातोडा होता.
"ब्राव्हो, तू कोडिंगवर लक्ष दे! मी या राक्षसाला रोखतो!" आदित्यने ओरडून सांगितले आणि टायटनच्या दिशेने धावला.
टायटनने मिनी-गनने गोळीबार सुरू केला. गोळ्या भिंतींना लागून ठिणग्या उडत होत्या. आदित्यने चपळाईने पाईप्सचा आधार घेत स्वतःला वाचवले. त्याने एक ग्रॅनेड टायटनच्या पायाजवळ फेकला, पण टायटनला त्याचा काहीच परिणाम झाला नाही.
"शॅडो! त्याच्या छातीवरील लाल दिवा पहा! तोच त्याचा मुख्य ऊर्जेचा स्त्रोत (Power Core) आहे!" उर्वीने कोडिंग करत असताना ओरडून सांगितले.
आदित्यने उंच उडी मारली आणि टायटनच्या खांद्यावर चढला. त्याने आपल्या जॅकमध्ये असलेल्या एका विशेष लेझर कटरचा वापर करून टायटनच्या मानेवर वार केला. टायटनने त्याला झटकून दिले, पण आदित्यने हार मानली नाही.
दुसरीकडे, उर्वीच्या हाताला घाम सुटला होता. विक्रम सिंगांनी सिस्टीमवर 'ट्रिपल-लेयर फायरवॉल' लावला होता.
वेळ शिल्लक: ३ मिनिटे.
"येस! सापडला!" उर्वीने एक बॅकडोर शोधला. तिने व्हायरस सोडला जो विषाच्या व्हॉल्व्हला लॉक करणार होता.
आदित्यने टायटनच्या पावर कोरमध्ये आपली चाकू खुपसली. टायटनचा देह हादरला आणि त्यातून निळसर वाफ बाहेर पडू लागली. टायटनचा स्फोट होणार होता.
"ब्राव्हो! निघण्याची वेळ झाली आहे!" आदित्यने उर्वीचा हात धरला.
उर्वीने व्हॉल्व्ह लॉक केला आणि प्लांटच्या 'सेल्फ-डिस्ट्रक्ट' बटणाला सक्रिय केले. "जर हे विष इथेच संपले, तर मुंबई वाचेल!"
ते धावत 'इमर्जन्सी एक्झिट'च्या दिशेने गेले. मागे एकामागून एक स्फोट होऊ लागले. लेव्हल-४ पूर्णपणे आगीच्या भक्ष्यस्थानी पडले. टायटन आणि विषाचा साठा जळून राख झाला.
ते खाडीच्या किनाऱ्यावर पोहोचले तेव्हा सूर्योदय होत होता. लांबून मुंबईचे क्षितिज दिसत होते—अजूनही सुरक्षित, अजूनही जिवंत.
"आदित्य, आपण केलं," उर्वीने श्वास घेत म्हटले. तिचे कपडे चिखलाने आणि रक्ताने माखले होते.
आदित्यने आपल्या टॅबवर एक संदेश पाहिला. "नाही उर्वी, हे तर फक्त एका मोठ्या युद्धाची सुरुवात होती. विक्रम सिंग पळाले आहेत आणि दिवाकर सिंघानियाने आता उघडपणे 'ओमेगा-१५' ची घोषणा केली आहे."
तितक्यात आकाशात अनेक ब्लॅक-हॉक हेलिकॉप्टर्स दिसले. ते कोणाचे होते? सरकारचे की सिंघानियाचे?
दिवाकर सिंघानियाने स्वतःला भारताचा रक्षक घोषित केले आहे. उर्वी आणि आदित्यला आता गुन्हेगार ठरवून त्यांचा शोध घेतला जात आहे. काय ते स्वतःला निर्दोष सिद्ध करू शकतील?
दिवाकर सिंघानियाने स्वतःला भारताचा रक्षक घोषित केले आहे. उर्वी आणि आदित्यला आता गुन्हेगार ठरवून त्यांचा शोध घेतला जात आहे. काय ते स्वतःला निर्दोष सिद्ध करू शकतील?
क्रमश :
पुढील भागासाठी वाचत रहा. ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग २२ लवकरच येतोय...
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा