ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग - २६
लंडनच्या धुक्यात लॉर्ड एडवर्ड हॅमिल्टनचा पराभव केल्यानंतर आणि विक्रम सिंगांच्या बलिदानानंतर, उर्वी (ब्राव्हो) आणि आदित्य (शॅडो) यांना वाटले होते की आता हे युद्ध संपले आहे. मात्र, लंडनच्या त्या गुप्त फाईलमध्ये सापडलेल्या एका नावाचा'द एमरल्ड' (The Emerald) धसका संपूर्ण जगाच्या गुप्तचर यंत्रणांनी घेतला होता. हे नाव रशियाच्या बर्फाच्छादित आणि निर्जन अशा सायबेरिया प्रांतातील एका गुप्त शहराशी जोडलेले होते. 'ओमेगा-१५' या संघटनेचा हा सर्वात शेवटचा आणि सर्वात शक्तिशाली खांब होता.
मस्कोच्या रेड स्क्वेअरवर जेव्हा उर्वी आणि आदित्य उतरले, तेव्हा तापमान उणे १५ अंश सेल्सिअस होते. रशियन फेडरल सिक्युरिटी सर्व्हिस (FSB) कडून त्यांना कोणतीही अधिकृत मदत मिळणार नव्हती, कारण 'द एमरल्ड'चे हात रशियन राजकारणातही खोलवर गुंतलेले होते.
"शॅडो, मला मिळालेल्या सॅटेलाईट डेटा नुसार, सायबेरियाच्या 'ओम्याकॉन' (Oymyakon) गावाच्या उत्तरेला सुमारे २०० किलोमीटरवर एक 'ब्लॅक झोन' आहे," उर्वीने तिच्या गरम जॅकेटमधील टॅबलेटवर नकाशा झूम केला. "तिथे सोव्हिएत युनियनच्या काळातील एक जुनी खाण आहे, जी आता जगातील सर्वात प्रगत 'क्रायोजेनिक लॅब' (Cryogenic Lab) बनली आहे."
आदित्यने रशियन बनावटीची 'एके-१२' रायफल लोड केली. "क्रायोजेनिक लॅब? म्हणजे तिथे माणसे गोठवून ठेवली जात आहेत का?"
"कदाचित त्यापेक्षाही भयंकर काहीतरी," उर्वी चिंतेने म्हणाली. "माझ्या आईच्या मृत्यूबद्दलच्या ज्या फाईल्स लंडनमध्ये मिळाल्या होत्या, त्यात उल्लेख होता की तिला रशियातील एका 'मेडिकल फॅसिलिटी'मध्ये नेले गेले होते. मला भीती वाटतेय की ती कदाचित तिथेच असेल."
आदित्यने उर्वीच्या खांद्यावर हात ठेवला. "आपण तिला शोधून काढू, ब्राव्हो. पण आधी आपल्याला त्या बर्फाच्या नरकातून जिवंत बाहेर पडावे लागेल."
सायबेरियाच्या विस्तीर्ण बर्फाळ वाळवंटातून प्रवास करण्यासाठी त्यांनी 'स्नोमोबाईल्स'चा वापर केला. चहुबाजूंनी फक्त पांढरा शुभ्र बर्फ आणि गोठवणारा वारा. वाऱ्याचा वेग ताशी १०० किलोमीटर होता, ज्यामुळे समोरचे काहीच दिसत नव्हते.
अचानक, त्यांच्या स्नोमोबाईल्सच्या रडारवर काही हालचाल जाणवली.
"ब्राव्हो! खाली वाक!" आदित्य ओरडला.
बर्फाच्या एका ढिगाऱ्यामागून पांढऱ्या कपड्यातील काही सैनिक बाहेर आले. हे 'स्पेट्सनाझ' (Spetsnaz) चे बंडखोर तुकडे होते, जे आता 'द एमरल्ड'साठी काम करत होते. त्यांच्याकडे बर्फात चालणाऱ्या विशेष 'स्नो-टँक्स' होत्या.
सुरू झाला एक भीषण थरार. बर्फाच्या लाटांवर स्नोमोबाईल्स वेगाने धावत होत्या आणि मागे गोळ्यांचा वर्षाव होत होता. उर्वीने तिच्या स्नोमोबाईलवर बसूनच मागे वळून स्निपरने एका टँकच्या इंधन टाकीवर निशाणा साधला.
धडाssम!
बर्फाच्या साम्राज्यात एक आगीचा गोळा उठला. आदित्यने त्याच्याकडील 'थर्मल ग्रॅनेड्स'चा वापर करून बर्फाचे एक कृत्रिम वादळ निर्माण केले, ज्यामुळे शत्रूचे व्हिजन ब्लॉक झाले.
"आपल्याला त्या खाणीच्या प्रवेशद्वारापर्यंत पोहोचावं लागेल! हे लोक आपल्याला घेरण्याचा प्रयत्न करत आहेत!" आदित्यने स्नोमोबाईलचा वेग वाढवला.
खाणीचे प्रवेशद्वार एका मोठ्या बर्फाच्या डोंगराखाली लपलेले होते. एका जड पोलादी दरवाजासमोर त्यांनी आपली वाहने सोडली. उर्वीने तिच्या हॅकिंग डिव्हाईसचा वापर करून रशियन कोड क्रॅक केला.
आत शिरताच त्यांना जाणवले की तापमान अचानक वाढले आहे. जमिनीच्या शेकडो फूट खाली एक पूर्णपणे वेगळे जग होते. तिथे यंत्रांचा मोठा आवाज आणि वाफेचे लोट दिसत होते.
"हे तर एक 'मानवी प्रयोगशाळा' आहे," आदित्यने एका काचेच्या केबिनमध्ये पाहिले, जिथे मानवी शरीरांवर काही विचित्र प्रयोग केले जात होते.
"शॅडो, इकडे बघ!" उर्वी एका मोठ्या स्क्रीनकडे धावली. "प्रोजेक्ट एमरल्ड... हे लोक मानवी स्मृती (Memory) डाऊनलोड करून ती चिपमध्ये साठवण्याचं तंत्रज्ञान विकसित करत आहेत. ज्याला हे लोक 'डिजिटल इमॉर्टॅलिटी' (Digital Immortality) म्हणत आहेत."
"म्हणजे हे लोक माणसांना मारून त्यांचा मेंदू संगणकात जिवंत ठेवणार आहेत?" आदित्यला शिसारी आली.
लॅबच्या मध्यवर्ती भागात त्यांना एक स्त्री दिसली. पांढरा कोट घातलेली, चेहऱ्यावर क्रूरता आणि हातात एक इंजेक्शन असलेली ही स्त्री होती डॉक्टर इरिना ओर्लोव्ह, उर्फ 'द एमरल्ड'.
लॅबच्या मध्यवर्ती भागात त्यांना एक स्त्री दिसली. पांढरा कोट घातलेली, चेहऱ्यावर क्रूरता आणि हातात एक इंजेक्शन असलेली ही स्त्री होती डॉक्टर इरिना ओर्लोव्ह, उर्फ 'द एमरल्ड'.
"उर्वी देशमुख... तू अखेर तुझ्या आईला शोधत इथे आलीसच," इरिना हसली. तिचा आवाज त्या पोलादी भिंतींमध्ये घुमला.
"माझी आई कुठे आहे?" उर्वीने गन इरिनाच्या कपाळाला लावली.
इरिनाने एका काचेच्या चेंबरकडे बोट दाखवले. तिथे उणे २०० अंश तापमानात एक स्त्री गोठवलेल्या अवस्थेत होती. ती उर्वीची आई होती. पण ती जिवंत नव्हती, तिचे शरीर फक्त एका प्रयोगासाठी 'प्रिझर्व्ह' (Preserve) करून ठेवले होते.
"तुझ्या आईचा मेंदू आमच्या सर्व्हरचा मुख्य भाग आहे, उर्वी," इरिना निर्दयीपणे म्हणाली. "तिच्या बुद्धिमत्तेचा वापर करून आम्ही 'ओमेगा-१५' ची सर्वात मोठी सायबर-वेपन सिस्टीम तयार केली आहे."
उर्वीच्या डोळ्यांत पाणी आले, पण लगेच त्याचे रूपांतर क्रोधात झाले. "तुम्ही तिला एक वस्तू बनवून टाकलं? मी हे सर्व उद्ध्वस्त करेन!"
इरिनाने एका बटणाने अलार्म वाजवला. चेंबरच्या कोपऱ्यातून 'सायबॉर्ग' (Cyborg) सैनिक बाहेर आले. हे निम्मे मानव आणि निम्मे यंत्र होते. त्यांच्या हालचाली वीजेसारख्या वेगवान होत्या.
"ब्राव्हो, तू मुख्य सर्व्हर नष्ट कर! आईचा डेटा डिलीट कर जेणेकरून तिला मुक्ती मिळेल! मी यांना सांभाळतो!" आदित्यने त्याच्याकडील कॉम्बॅट नाईफ आणि पिस्तूल काढले.
आदित्य आणि सायबॉर्ग सैनिकांमध्ये एक अटीतटीची लढाई सुरू झाली. सायबॉर्गच्या अंगावर गोळ्यांचा परिणाम होत नव्हता, कारण त्यांचे शरीर बुलेटप्रूफ धातूने बनलेले होते. आदित्यने त्याच्या टॅक्टिकल ज्ञानाचा वापर केला. त्याने लॅबमधील लिक्विड नायट्रोजनचे पाईप्स तोडले.
फssस!
अतिथंड वायूने त्या सैनिकांचे सांधे गोठवले आणि ते जागच्या जागी थबकले. आदित्यने मग त्यांच्या मानेवरील सेन्सर्स फोडले.
दुसरीकडे, उर्वी सर्व्हर हॅक करण्याचा प्रयत्न करत होती. इरिनाने तिच्यावर चाकूने हल्ला केला. दोन्ही स्त्रियांमध्ये जीवघेणा संघर्ष सुरू झाला. इरिना रशियन मार्शल आर्ट्समध्ये तरबेज होती, पण उर्वीच्या मनात आपल्या आईचा अपमान आणि देशाचा स्वाभिमान होता. उर्वीने इरिनाचा हात मुरगळला आणि तिला त्या गोठवणाऱ्या चेंबरमध्ये ढकलले.
"आई... मला माफ कर," उर्वीने रडत रडत 'डिलीट' बटण दाबले.
सर्व्हरमधून धूर निघू लागला. डेटा पुसला जाऊ लागला. संपूर्ण लॅबमध्ये स्फोटांचे आवाज सुरू झाले. उर्वीने तिच्या आईच्या मृत शरीराला एक शेवटचा नमस्कार केला आणि तिथून बाहेर पडली.
आदित्य आणि उर्वी खाणीतून बाहेर पडले तेव्हा संपूर्ण खाण एका भीषण स्फोटाने कोसळली. 'द एमरल्ड'चे साम्राज्य आणि 'ओमेगा-१५' चा रशियन अड्डा कायमचा मिटला.
बर्फात बसून उर्वी ढसाढसा रडत होती. आदित्यने तिला जवळ घेतले. "तिला आता शांतता मिळाली असेल, ब्राव्हो. तू तिला त्या नरकातून मुक्त केलंस."
काही वेळाने उर्वीने स्वतःला सावरले. तिने तिच्या जॅकेटमधून एक लहान पेनड्राईव्ह काढला जो तिने शेवटच्या क्षणी सर्व्हरमधून काढला होता.
"शॅडो, डेटा डिलीट करण्यापूर्वी मला एक गोष्ट समजली," उर्वीने गंभीरपणे सांगितले. "विक्रम सिंग, लॉर्ड एडवर्ड आणि इरिना... हे तिघेही फक्त एका मोठ्या जागतिक परिषदेचे सदस्य होते. आणि त्या परिषदेचा अध्यक्ष, जो 'ओमेगा-१५' चा खरा संस्थापक आहे, तो भारताचाच एक माजी राजकारणी आहे जो आता अमेरिकेत लपला आहे."
आदित्यने आकाशाकडे पाहिले. "म्हणजे हे युद्ध आता वॉशिंग्टन डी.सी. (Washington D.C.) ला जाणार आहे?"
"हो," उर्वीने डोळे पुसले. "आणि यावेळी आपण त्याला त्याच्या घरात शिरून मारणार आहोत."
सायबेरियाच्या क्षितिजावर सूर्य उगवत होता. उणे ५० अंशातही या दोन कमांडोंच्या मनात धगधगणारी देशभक्तीची आग त्यांना ऊब देत होती.
क्रमश :
पुढील भागासाठी वाचत रहा. ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग २७ लवकरच येतोय...
माझी नवीन कथा कशी वाटली ते कमेंटमध्ये नक्की कळवा.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा