ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग - २७
सायबेरियाच्या गोठवणाऱ्या थंडीतून बाहेर पडल्यानंतर आणि 'द एमरल्ड' च्या साम्राज्याचा अंत केल्यानंतर, उर्वी (ब्राव्हो) आणि आदित्य (शॅडो) यांच्या आयुष्यात एक क्षणिक शांतता आली होती. पण ही शांतता वादळापूर्वीची होती. रशियातील त्या गुप्त लॅबमधून मिळालेल्या पेनड्राईव्हने एका अशा व्यक्तीचे नाव समोर आणले होते, ज्याचे अस्तित्व भारतीय राजकारणातून वीस वर्षांपूर्वीच पुसले गेले होते. त्याचं नाव होतं विश्वजीत राणा. एकेकाळचा भारताचा संरक्षण मंत्री, ज्याला जगाने एका विमान अपघातात मृत मानले होते, पण तो आता अमेरिकेच्या वॉशिंग्टन डी.सी. मध्ये बसून 'ओमेगा-१५' या जगातील सर्वात घातक संघटनेचे नेतृत्व करत होता.
अमेरिकेची राजधानी, वॉशिंग्टन डी.सी. हे शहर केवळ राजकारणाचे केंद्र नाही, तर ते जगातील सर्वात प्रगत गुप्तचर यंत्रणांचे घर आहे. उर्वी आणि आदित्य एका व्यावसायिक पर्यटकांच्या वेशात ड्युलेस आंतरराष्ट्रीय विमानतळावर उतरले. त्यांच्याकडे रडारपासून वाचण्यासाठी लागणारी अत्याधुनिक 'सॅटेलाईट जॅमर्स' आणि बनावट पासपोर्स्ट होते.
"शॅडो, इकडे बघ," उर्वीने एका सुरक्षित फोनवर माहिती तपासली. "विश्वजीत राणा आता 'व्हिक्टर रॉस' या नावाने एका मोठ्या एरोस्पेस कंपनीचा मालक बनून इथे वावरत आहे. त्याचं मुख्यालय पेंटागॉनपासून केवळ काही मैलांवर आहे. त्याला अमेरिकन सरकारचे 'गुप्त संरक्षण' लाभलेले आहे, कारण तो त्यांना महत्त्वाची लष्करी माहिती पुरवत आहे."
आदित्यने टाय जोरात ओढली. "म्हणजे तो भारताचा गद्दार तर आहेच, पण आता तो अमेरिकेच्या छत्रछायेखाली सुरक्षित आहे. त्याला मारणे म्हणजे थेट अमेरिकन सार्वभौमत्वावर हल्ला करण्यासारखे होईल."
"म्हणूनच आपल्याला त्याला 'एक्स्ट्राडिशन' (Extradition) द्वारे नाही, तर एका गुप्त 'ब्लॅक ऑप' द्वारे संपवावे लागेल," उर्वीने स्पष्ट केले.
त्या रात्री, त्यांनी 'जॉर्जटाउन' मधील एका निर्जन कॅफेमध्ये एका व्यक्तीची भेट घेतली. त्याचे नाव होते मार्क सॅम्युअल्स. मार्क हा सीआयएचा माजी अधिकारी होता, ज्याला विश्वजीत राणाच्या भ्रष्टाचाराबद्दल माहिती मिळाल्याने सेवेतून काढून टाकण्यात आले होते.
"तुम्ही भारतीय कमांडोज आहात, हे मला ठाऊक आहे," मार्कने त्याचा कॉफीचा मग धरत म्हटले. "राणा हा साधी व्यक्ती नाही. त्याच्या घराभोवती 'झिरो-व्हिजिबिलिटी' लेझर ग्रीड्स आहेत. आणि त्याची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे त्याचे 'घोस्ट' (Ghost) कमांडोज. हे असे सैनिक आहेत ज्यांना कोणत्याही रडारवर पाहता येत नाही."
आदित्यने नकाशावर लक्ष केंद्रित केले. "आम्हाला फक्त एका संधीची गरज आहे. असा एक क्षण, जेव्हा तो त्याच्या सुरक्षित किल्ल्याबाहेर पडेल."
"पुढच्या दोन दिवसांत वॉशिंग्टनमध्ये एक 'इंटरनॅशनल सिक्युरिटी समिट' आहे," मार्कने एक डिजिटल फाईल पुढे सरकवली. "राणा तिथे प्रमुख पाहुणा म्हणून येणार आहे. तिथली सुरक्षा प्रचंड असेल, पण गर्दीचा फायदा घेऊन तुम्ही जवळ पोहोचू शकता."
समिटचा दिवस उजाडला. वॉशिंग्टनचे रस्ते पोलिसांनी वेढले होते. उर्वीने 'इव्हेंट मॅनेजमेंट' टीमचा भाग बनून आत प्रवेश केला, तर आदित्यने एका परदेशी डेलिगेटचा अंगरक्षक म्हणून स्वतःला तिथे स्थापित केले.
हॉलमध्ये शेकडो प्रभावशाली व्यक्ती होत्या. अचानक, कडेकोट बंदोबस्तात विश्वजीत राणा ऊर्फ व्हिक्टर रॉस हॉलमध्ये शिरला. त्याच्या चेहऱ्यावर तोच जुना भारतीय रुबाब होता, पण डोळ्यांत एक निर्दयी चमक होती.
"ब्राव्हो, तो तिसऱ्या रांगेत बसला आहे. माझ्याकडे 'सायनाईड डार्ट' गन तयार आहे," आदित्यने हेडसेटवर कुजबुजले.
"थांब शॅडो! हालचाल करू नकोस," उर्वीचा आवाज अचानक घाबरलेला आला. "तिथे चार 'घोस्ट' कमांडोज आहेत. ते गर्दीत मिसळले आहेत. त्यांच्या अंगावर 'रडार-अब्झॉर्बिंग' सूट्स आहेत. ते तुला जवळ येऊ देणार नाहीत."
अचानक हॉलमधील दिवे लुकलुकू लागले. राणाच्या अंगरक्षकांनी त्याला घेरले आणि सुरक्षित मार्गाने बाहेर नेण्यास सुरुवात केली.
"त्याला संशय आला आहे! आदित्य, आत्ताच!" उर्वीने तिच्या जॅकेटमधून एक स्टन ग्रेनेड काढला आणि हॉलच्या मध्यभागी फेकला.
धडाssम!
संपूर्ण हॉलमध्ये पांढरा धूर पसरला आणि आरडाओरडा सुरू झाला. आदित्यने गर्दीतून वाट काढत राणाच्या दिशेने झेप घेतली, पण एका 'घोस्ट' कमांडोने त्याला हवेतच अडवले. दोन्ही योद्ध्यांमध्ये एक अटीतटीची हातघाईची लढाई सुरू झाली. कमांडोचा वेग प्रचंड होता, पण आदित्यने त्याच्या 'कॉम्बॅट नाईफ' चा वापर करून त्याच्या सूटचा वीजपुरवठा तोडला.
राणा एका बुलेटप्रूफ लिमोझिनमध्ये बसून पळाला. उर्वीने बाहेर उभ्या असलेल्या एका हाय-स्पीड स्पोर्ट्स बाईकवर उडी घेतली आणि आदित्यला मागे बसवले.
"तो पोटोमॅक नदीच्या दिशेने चालला आहे! तिथे त्याचे खाजगी हेलिपॅड आहे!" उर्वीने बाईकचा वेग वाढवला.
वॉशिंगटनच्या रस्त्यांवर एक चित्तथरारक पाठलाग सुरू झाला. राणाच्या कारमधील सैनिकांनी उर्वीवर गोळीबार सुरू केला. उर्वीने एका हाताने बाईक चालवत दुसऱ्या हाताने तिच्या पिस्तूलमधून कारच्या टायरवर नेम धरला.
फूssट!
कार अनियंत्रित होऊन रस्त्याच्या कडेला असलेल्या कठड्याला धडकली. पण राणा सुरक्षित होता. तो कारमधून बाहेर पडला आणि पळत जाऊन एका उभ्या असलेल्या स्पीडबोटमध्ये बसला.
"शॅडो, तो नदीतून निसटतोय!" उर्वी ओरडली.
आदित्यने विचार न करता पुलावरून थेट नदीत उडी घेतली आणि पोहत जाऊन बोटच्या मागील बाजूला लटकला. उर्वीने पुलावरून स्निपर रायफल काढली आणि बोटच्या इंजिनवर निशाणा साधला.
बोट पोटोमॅक नदीच्या मध्यभागी थांबली. आदित्य ओल्या अंगाने बोटवर चढला. समोर विश्वजीत राणा उभा होता, त्याच्या हातात एक सोनेरी रंगाची पिस्तूल होती.
"आदित्य... कर्नल देशमुखांचा मानसपुत्र," राणा हसला. "तुम्ही लोक अजूनही त्या 'देशप्रेम' नावाच्या जुन्या कल्पनेत अडकलेले आहात. मी तर हे जग विकत घ्यायला निघालो आहे."
"ज्या देशाने तुला सत्ता दिली, त्याच देशाला तू विकलंस, राणा!" आदित्य रागाने गरजला. "आज तुझा हिशोब पूर्ण होईल."
राणाने गोळी झाडली, पण आदित्यने बाजूला झुकत त्याच्यावर झेप घेतली. दोघांमध्ये बोटवर भीषण संघर्ष झाला. राणाची ताकद कमी होती, पण त्याच्याकडे कपट होते. त्याने बोटमध्ये असलेले 'सेल्फ-डिस्ट्रक्ट' बटण दाबले.
"जर मी मरणार असेन, तर तूही माझ्यासोबत येशील!" राणा ओरडला.
पण त्याच वेळी उर्वीने पुलावरून एक अचूक गोळी झाडली, जी राणाच्या हाताला लागली. आदित्यने राणाला पकडले आणि नदीत उडी मारली.
धडाssम!
बोटचा स्फोट झाला. आगीचे लोळ आकाशात उठले. काही वेळाने आदित्य राणाला ओढत किनाऱ्यावर घेऊन आला. अमेरिकन पोलीस आणि एफबीआय तिथे पोहोचले होते, पण उर्वीने आधीच भारतीय गुप्तचर यंत्रणेला (RAW) राणाच्या जिवंत असण्याचे पुरावे पाठवले होते.
विश्वजीत राणाला भारतीय दूतावासाच्या ताब्यात देण्यात आले. २० वर्षांनंतर एका गद्दार मंत्र्याला त्याच्या पापांची शिक्षा मिळणार होती.
उर्वी आणि आदित्य लिंकन मेमोरियलसमोर उभे होते. रात्रीचा काळोख संपून पहाट होत होती.
"शॅडो, आपण ओमेगा-१५ चे सर्व प्रमुख स्तंभ पाडले आहेत," उर्वीने थकलेल्या आवाजात सांगितले. "पण राणा मरताना काहीतरी पुटपुटला."
"काय?" आदित्यने विचारले.
"तो म्हणाला की 'ओमेगा' हा कधीही एकटा नसतो. त्याचे एक 'मास्टर कोअर' आहे जे अजूनही सक्रिय आहे. आणि ते कोअर एका सॅटेलाईटमध्ये आहे जो पुढच्या २४ तासांत भारतावर 'इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक पल्स' (EMP) हल्ला करणार आहे."
आदित्यने आकाशाकडे पाहिले. "म्हणजे ही लढाई जमिनीवर नाही, तर आता अंतराळात (Space) होणार आहे?"
उर्वीने कंबर कसली. "हो.
क्रमश :
पुढील भागासाठी वाचत रहा. ऑपरेशन सेफ हार्ट भाग २८ लवकरच येतोय...
माझी नवीन कथा कशी वाटली ते कमेंटमध्ये नक्की कळवा.
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा