ऋतुकाश प्युअर लव भाग 21

माझी आई मला डब्याला छान छान पदार्थ द्यायची पण प्रकाश रोज भाजी पोळी आणायचा. त्याला माझा डबा बघून खायची ईच्छा व्हायची पण कधी बोलायचा नाही म्हणून मग कधीतरी माझा डबा मी त्याला द्यायचे आणि त्याचा डबा मी खायचे. शाळेच्या अभ्यासासोबत आम्ही खूप खेळ खेळायचो. प्रकाश अभ्यासात हुशार होता. पाहिल्याचं वर्षी त्याचा पहिला नंबर आला. शाळेतल्या टीचरने खूप कौतुक केलं आणि त्याचा कॉन्फिडन्स वाढला.
हळू हळू आम्ही मोठे होत गेलो,  प्रकाश दहा वर्षांचा असताना त्याचे वडील गेले. त्याची आई आणि तो एकटे पडले. घरचा कर्ता पुरुष गेला म्हणून आईने जीवाला लावून घेतलं, त्याही आजारी रहायला लागल्या. आता सगळी जबाबदारी प्रकाशवर आली.
तो न डगमगता खंबीरपणे उभा राहिला.
दिवसभर शाळा करून संध्याकाळी काम करू लागला. जे काही थोडेफार पैसे मिळायचे त्यातू आईची औषध करायचा. शिक्षणाचा खर्च बाबा करायचे पण त्याचंही त्याच्या मनावर दडपण असायचं.