स्वप्नसखा _भाग १४
चार दिवसांनी अंजू सहलीवरून घरी परत आली त्यावेळी शेखर बँकेत होता. अंजुला कधी संध्याकाळ होते आणि आपण त्याला पाहतो असं झालं होतं. संध्याकाळी शेखर घरी आला तेव्हा त्यानेही शिरता शिरता पहिल्यांदी अंजुलाच पाहिलं. नकळत त्याच्या चेहऱ्यावरचे भाव बदलले. अंजूच्या पण ते लक्षात आलं तिला असं वाटलं की आपल्याला पाहून शेखरच्या चेहऱ्यावर मंदस्मित उमटले आहे. तो त्याच्या खोलीत जाताच ती गरम गरम चहा आणि तीने स्वतः बनवलेले पोहे घेऊन त्याच्या मागोमाग आत मध्ये गेली.
"तुम्हाला भूक लागली असेल ना मी तुमच्यासाठी कांदेपोहे आणि चहा आणला आहे."
"तु आत्ताच बाहेरून आली असशील. थोडा आराम करायचा ना."
"नाही मी दुपारीच आली आहे घरी." विचारू की नको विचारू या संभ्रमात असतानाच अंजुने त्याला विचारलंच,
"तुम्ही माझी पत्र वाचलीत का? तुम्हाला हा माझा आगाऊपणा वाटला असेल तर मला माफ करा."
"खरं सांगायचं तर प्रेमपत्र लेखनाचा तुमची पत्र म्हणजे एक उत्तम नमुना आहे. खूपच काव्यात्मक लिहिलं आहे."
"त्या माझ्या प्रत्यक्ष भावना आहेत फक्त लेखन नाही."
"हो मला कल्पना आहे त्याची." अंजुला काकूंनी हाक मारली. शेखरला सध्या तरी त्याची सुटका झाल्यासारखं वाटलं. तो विचारात पडला की हिला आता काय उत्तर द्यायचं. कल्पना आणि तो सध्या भेटत नसले तरी शेखरला माहिती होतं की कल्पनाचे त्याच्यावरच प्रेम आहे. तिच्या आयुष्यात दुसरं कोणी आलं आहे का नाही त्याला माहित नव्हतं. जर पुढे मागे तिचा विचार बदलला तर तिचं आणि आपलं लग्न होऊ शकेल का. आता पुढच्या आठवड्यात आपण घरी नाशिकला जाणार आहोत तेव्हा तिच्या मनाचा काही अंदाज लागतो का पाहायला हवा. रात्री जेवणासाठी तो बाहेर आला तेव्हा अंजुने त्याला एक हस्तिदंती पेन दिलं.
"मी सगळ्यांसाठी काहीतरी आणलं आहे. हे पेन मी तुम्हाला संध्याकाळी देणार होते पण राहून गेलं."
"माझ्याकडे तशी बरीच पेन आहेत आणि बँकेत तर आम्ही बँकेचे पेन वापरतो."
"हो बरोबर आहे पण आता तुम्हाला जास्त लेखन करायचं असेल तर पेन लागेलच ना."
शेखरला तिच्या बोलण्याचा रोख असा वाटला की त्याने तिला तिच्या पत्राचे उत्तर द्यावं अशी तिची अपेक्षा आहे की काय. तो जरासा भांबावला. इतक्यात काका म्हणाले,
"अरे शेखर बस ना जेवायला भूक लागली असेल ना."
जेवता जेवता शेखर ने काका काकूंना सांगितलं की पुढच्या आठवड्यात शनिवार रविवारला जोडून दोन-तीन दिवस सुट्टी घेऊन तो घरी जाऊन येणार आहे. आई पण त्याची वाट बघत असते.
"हो जाऊन ये नक्की आईला पण जरा बरं वाटेल. काय रे शेखर तुझा भाऊ कॉलेजच्या कोणत्या वर्षाला आहे."
"सध्या तो शेवटच्या वर्षाला आहे आणि त्यानंतर त्याला पुढेही शिकायचं आहे. पण तो म्हणतोय की मी नोकरी करून शीकेन . बघू आता कसं होतंय."
शेखर चार-पाच दिवस घरी असणार नाही म्हणून अंजू थोडी उदास झाली. तिला नक्कीच करमणार नव्हतं. रात्री झोपताना शेखरच्या मनात येत होतं कल्पनाचे कसं चाललं असेल ती आता राजकारणात तेवढीच सक्रिय असेल की आता थोडी अलिप्त झाली असेल. काही कळायला मार्ग नाही पण यावेळी एकदा आपण तिची भेट घ्यायला हवी.
(शेखर आणि कल्पना ची भेट होऊ शकेल का पाहूया पुढील भागात)
क्रमशः
©️®️सीमा गंगाधरे
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा