डिसेंबर -जानेवारी 2025-26
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग २५
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग २५
आजोबांच्या खोलीबाहेर आरव एखाद्या पुतळ्यासारखा थिजून उभा होता. कानावर पडलेले शब्द त्याच्या मेंदूला सुन्न करून गेले होते. "मी पंधरा वर्ष हे गुपित जपलंय, आता ते उघड होऊ देऊ शकत नाही..." ज्या आजोबांना आरवने आपल्या वडिलांनंतर देवाच्या जागी मानले, ज्यांच्या एका शब्दासाठी त्याने आपल्या आयुष्याचा आणि प्रेमाचा सौदा केला, तेच आजोबा आपल्या पोटच्या मुलाच्या हत्येचे गुपित दडवून बसले होते?
आरवचे पाय लटपटू लागले. त्याच्या हातातून निसटलेला मोबाईल खाली पडला, पण सुदैवाने जाड कार्पेटमुळे त्याचा आवाज झाला नाही. त्याने भिंतीचा आधार घेतला आणि कसाबसा स्वतःला सावरत आपल्या खोलीच्या दिशेने निघाला. त्याच्या डोक्यात विचारांचे काहूर माजले होते. आजोबा कोणाशी बोलत होते? ते कोणाला वाचवण्याचा प्रयत्न करत होते? आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, बाबांच्या मृत्यूत आजोबांचा नेमका सहभाग काय होता?
खोलीत शिरताच मितालीने आरवचा चेहरा पाहिला आणि ती दचकली. आरवचा चेहरा पांढरा पडला होता आणि त्याच्या डोळ्यातून घळाघळा पाणी वाहत होते.
"आरव! काय झालं? पुन्हा त्या ब्लॅकमेलरचा फोन आला का?" मितालीने धावत येऊन त्याला सावरले.
आरवने मितालीला गदगदल्या आवाजात आजोबांच्या खोलीबाहेर जे ऐकले ते सर्व सांगितले. मितालीही क्षणभर सुन्न झाली. "आजोबा? हे कसं शक्य आहे? ते तर सुधीर काकांवर (आरवच्या वडिलांवर) खूप प्रेम करायचे."
"प्रेम? की अपराधबोध?" आरवने कडू स्वरात विचारले. "कदाचित म्हणूनच आजोबांनी बाबांच्या मृत्यूनंतर कधीही त्या विषयावर चर्चा करू दिली नाही. त्यांनी प्रत्येक वेळी तपास थांबवण्याचा प्रयत्न केला. मला वाटलं त्यांना दुःख होतंय, पण आज कळतंय की त्यांना भीती वाटत होती."
"आरव, शांत व्हा. आपण आत्ताच कोणत्याही निर्णयावर पोहोचू शकत नाही. आजोबा कोणाशी तरी बोलत होते ना? म्हणजे यात तिसरी व्यक्ती सुद्धा सामील आहे. आपल्याला आधी ती व्यक्ती कोण आहे ते शोधावं लागेल," मितालीने व्यावहारिक विचार मांडला.
दुसऱ्या दिवशी आरवने स्वतःला सावरले. त्याने ठरवले की जोपर्यंत पूर्ण सत्य समोर येत नाही, तोपर्यंत तो आजोबांना काहीही विचारणार नाही. त्याने दीपकला पुन्हा एकदा बोलावले.
"दीपक, काल रात्री जो ईमेल आला होता, त्याचा आयपी ॲड्रेस घराच्या वायफायशी मॅच होतोय. पण घरात कोण कोण होतं? याची लिस्ट मला हवी आहे," आरवने विचारले.
दीपकने लॅपटॉपवर काही कमांड्स दिल्या. "आरव सर, त्या वेळी घराच्या वायफायशी चार उपकरणं कनेक्ट होती. तुमचं, मिताली मॅडमचं, आजोबांचा टॅबलेट आणि... एका अनोळखी फोनचा ॲक्सेस दिसतोय. तो फोन घराच्या गेटपाशी असलेल्या गेस्ट वायफाय रेंजमध्ये होता."
"गेस्ट वायफाय? काल रात्री घरी पाहुणे आले होते का?" आरवने विचारले.
नोकर रामूने सांगितले की काल रात्री कोणीही आले नव्हते, फक्त आजोबांचे जुने मित्र, मिस्टर कुलकर्णी आले होते. ते आजोबांसोबत गार्डनमध्ये तासाभर बोलत बसले होते.
"कुलकर्णी काका? ते तर बाबांचे जुने पार्टनर होते ना?" आरवच्या डोक्यात प्रकाश पडला. "बाबांच्या डायरीत उल्लेख असलेला 'मिस्टर एक्स' हे कुलकर्णी तर नसतील ना?"
आरव आणि मितालीने कुलकर्णी यांच्याबद्दल माहिती काढायला सुरुवात केली. कुलकर्णी यांनी सुधीर देशपांडे यांच्या निधनानंतर आपली स्वतंत्र कंपनी सुरू केली होती आणि अल्पावधीतच ते खूप श्रीमंत झाले होते.
"मिताली, कुलकर्णी काकांनी बाबांच्या मृत्यूनंतर देशपांडे कंस्ट्रक्शन्सचे काही शेअर्स सुद्धा विकत घेतले होते. आणि हे सर्व आजोबांच्या संमतीने झालं होतं," आरवने जुनी कागदपत्रे तपासताना सांगितले.
"मंजे आजोबांनी कुलकर्णींना मदत केली? कशाच्या बदल्यात? गुपित जपण्याच्या बदल्यात?" मितालीने प्रश्न उपस्थित केला.
तिथून ते दोघे थेट त्या जुन्या दरीच्या ठिकाणी गेले, जिथे पंधरा वर्षांपूर्वी अपघात झाला होता. जागा आता बदलली होती, पण तिथली भयाण शांतता तशीच होती. आरवने तो फोटो पुन्हा एकदा आपल्या मोबाईलमध्ये पाहिला. त्या फोटोत दिसणारी व्यक्ती आणि कुलकर्णी यांचा काही संबंध आहे का, हे त्याला शोधायचे होते.
त्या दरीच्या काठावर आरव उभा असताना त्याला तिथे एक लहानशी धातूची वस्तू दिसली, जी मातीत गाडली गेली होती. त्याने ती उकरून काढली. ते एका जुन्या कंपनीचे 'बॅज' होते, ज्यावर 'K & S Developers' असे लिहिले होते. कुलकर्णी आणि सुधीर देशपांडे यांची ही जुनी कंपनी होती.
"आरव, याचा अर्थ बाबांच्या अपघाताच्या वेळी कुलकर्णी इथे हजर होते," मिताली म्हणाली.
आरव आता अधिक काळ स्वतःला रोखू शकला नाही. रात्री घरी परतल्यावर त्याने थेट आजोबांची खोली गाठली. आजोबा आपल्या आरामखुर्चीत बसून काहीतरी वाचत होते.
"आजोबा, मला काहीतरी बघायला मिळालंय," आरवने तो जुना बॅज आजोबांच्या समोर टेबलावर ठेवला.
आजोबांनी त्या बॅजकडे पाहिले आणि त्यांच्या हातातील पुस्तक खाली पडले. त्यांच्या चेहऱ्यावरचा रंग उडाला. "हे... हे तुला कुठे मिळालं?"
"जिथे बाबांचा जीव गेला, तिथे! आजोबा, पंधरा वर्ष तुम्ही मला खोट्या विश्वासात ठेवलंत. बाबांचा अपघात झाला नव्हता, तर कुलकर्णींनी त्यांना ढकलून दिलं होतं, बरोबर? आणि तुम्ही त्यांना वाचवलं?" आरव ओरडला.
आजोबा उठून उभे राहिले. त्यांच्या डोळ्यात आता दुःख नाही तर राग होता. "आरव, तुला काहीच माहीत नाही. तू जे बघतोयस ते पूर्ण सत्य नाही. मी कुलकर्णींना वाचवलं नाही, मी तुला वाचवलं!"
"मला? बाबांच्या मृत्यूशी माझा काय संबंध?"
"तुझ्या बाबांना वाटलं होतं की कुलकर्णी फसवणूक करतायत, पण उलट तुझ्या बाबांनीच काही अशा गुंतवणुकी केल्या होत्या ज्या पूर्णपणे बेकायदेशीर होत्या. जर हे प्रकरण पोलिसांत गेलं असतं, तर तुझ्या बाबांना तुरुंगात जावं लागलं असतं आणि देशपांडे घराण्याचं नाव कायमचं पुसलं गेलं असतं. कुलकर्णींकडे सर्व पुरावे होते. त्यांनी मला ब्लॅकमेल केलं. त्यांनी सांगितलं की जर मी त्यांना कंपनीत हिस्सा दिला नाही, तर ते तुझ्या बाबांना उघडं करतील. सुधीरला हे सहन झालं नाही आणि त्या रात्री कुलकर्णींशी त्यांचं भांडण झालं..." आजोबांचे अश्रू वाहू लागले.
"भांडण झालं आणि कुलकर्णींनी त्यांना मारलं?" मितालीने विचारले.
"नाही! सुधीरने स्वतःहून गाडी जोरात चालवली... कुलकर्णी त्याला थांबवायचा प्रयत्न करत होते. तो अपघातच होता, पण कुलकर्णी तिथे हजर असल्यामुळे संशय त्यांच्यावर आला असता. मी कुलकर्णींच्या मदतीने ते प्रकरण दाबून टाकलं कारण मला सुधीरवरचा 'डाग' पुसायचा होता," आजोबांनी सत्य सांगितले.
आरव थक्क झाला. त्याचे वडील गुन्हेगार होते? की आजोबा अजूनही काहीतरी लपवत होते?
आरवच्या मनातील प्रतिमा डागाळली होती. पण त्याच वेळी त्याला त्या ईमेलची आठवण आली. जर आजोबांनी हे सत्य पंधरा वर्ष जपलं, तर आता कुलकर्णी त्यांना का धमकावतील? की कुलकर्णींच्या पलीकडे कोणीतरी तिसरा खेळाडू आहे?
अचानक आरवच्या फोनवर एक व्हिडिओ आला. त्या व्हिडिओत कुलकर्णी एका खुर्चीला बांधलेले दिसत होते आणि त्यांच्या समोर एक मुखवटा घातलेली व्यक्ती उभी होती.
"आरव देशपांडे, आजोबांचं सत्य तर ऐकलंत. आता खऱ्या खुन्याला भेटायला तयार व्हा. उद्या सकाळी १० वाजता जुन्या मिलपाशी या, नाहीतर कुलकर्णींचा जीव जाईल."
आरवच्या बाबांच्या मृत्यूचा खरा साक्षीदार कुलकर्णीच आहेत का? मुखवटा घातलेली ती व्यक्ती कोण आहे? आजोबा अजूनही काही लपवत आहेत का? आरव आणि मिताली या चक्रव्यूहातून कसे बाहेर पडतील?
सदर दीर्घकथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "favorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही.
©®जान्हवी साळवे
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा