डिसेंबर -जानेवारी 2025-26
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग २९
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग २९
पुण्यातील एका छोट्या चाळीतली ती दोन खोलीची जागा आता आरव आणि मितालीचे नवे जग बनली होती. सकाळी उठून पाण्यासाठी रांगेत उभे राहण्यापासून ते स्वतःचे जेवण स्वतः बनवण्यापर्यंत, आरवच्या आयुष्यात मोठा बदल झाला होता. पण या गरिबीतही त्याला एक समाधान मिळत होते—ते म्हणजे स्वातंत्र्याचे आणि खऱ्या प्रेमाचे.
"आरव, चहा घ्या," मितालीने वाफाळलेला चहाचा कप त्याच्या समोर ठेवला.
आरव लॅपटॉपवर काहीतरी शोधत होता. "मिताली, दीपकने मारुती काकांचा माग काढला आहे. ते सध्या साताऱ्याजवळच्या एका छोट्या गावात 'वाई' मध्ये राहत आहेत. बाबांच्या अपघातानंतर ते अचानक गायब झाले होते. त्यांना शोधणं आपल्यासाठी खूप महत्त्वाचं आहे."
"मग आपण उशीर कशाला करतोय? आजच निघूया," मिताली उत्साहाने म्हणाली.
"पण मिताली, तुझ्या पेंटिंगचं एक्झिबिशन आजपासून सुरू होतंय ना? तुला तिथे असणं गरजेचं आहे. विक्रम सिंघानिया तिथे काहीतरी गडबड करण्याची शक्यता आहे," आरवने काळजी व्यक्त केली.
"आरव, तुम्ही मारुती काकांकडे जा. मी इथे सांभाळून घेईन. आता आपण घाबरून चालणार नाही. आपल्या नवीन कंपनीसाठी (S.D. Innovations) आपल्याला भांडवल हवंय आणि या एक्झिबिशनमधून ते उभं राहू शकतं," मितालीच्या आवाजात एक वेगळाच आत्मविश्वास होता.
दुपारी पुण्यातील एका नामांकित आर्ट गॅलरीत मितालीच्या चित्रांचे प्रदर्शन सुरू झाले. तिने आपल्या चित्रांमधून 'स्त्रीचं अस्तित्व' आणि 'नात्यांचे गुंतागुंतीचे धागे' मांडले होते. प्रदर्शनाचे शीर्षक होते'नशिबाचे धागे: करारापलीकडचे सत्य'.
लोक येत होते, चित्रांचे कौतुक करत होते. पण तितक्यात गॅलरीच्या दरवाजापाशी महागड्या गाड्यांचा ताफा थांबला. विक्रम सिंघानिया आपल्या अंगरक्षकांसह आत शिरला. त्याच्या येण्याने तिथली शांतता भंग पावली.
"वा! वा! मिसेस देशपांडे... सॉरी, मिसेस आरव! तुमची चित्रं तर खूपच महागडी वाटतायत. पण ज्यांच्या चरित्रावरच डाग आहे, त्यांच्या कलेला कोण विकत घेणार?" विक्रम मोठ्याने हसून म्हणाला.
तिथे उपस्थित असलेले लोक कुजबुजू लागले. मिताली शांत उभी होती. तिने विक्रमकडे पाहून स्मितहास्य केले. "विक्रमजी, कलेला चारित्र्याची गरज नसते, तर ती काळजातून येते. आणि माझ्या चारित्र्याबद्दल बोलायचा अधिकार तुम्हाला कोणी दिला? ज्यांनी दुसऱ्याचं घर उद्ध्वस्त करून आपलं साम्राज्य उभं केलं, त्यांनी नीतिमत्तेच्या गप्पा मारू नयेत."
विक्रमचा चेहरा रागाने लाल झाला. "हुशार आहेस तू. पण ही तुझी सर्व चित्रं मी विकत घेतोय. सांगा, किती किंमत आहे? मी ही सर्व चित्रं विकत घेऊन इथेच जाळून टाकणार आहे, जेणेकरून तुझ्या कलेचं अस्तित्वच उरणार नाही."
त्याने चेकबुक बाहेर काढले. पण त्याच वेळी मागून एक धीरगंभीर आवाज आला.
"ही चित्रं विकली गेली आहेत, मिस्टर सिंघानिया!"
सगळ्यांनी मागे वळून पाहिले. तिथे शहराचे नामांकित उद्योजक आणि समाजसेवक मिस्टर आनंद पटवर्धन उभे होते. पटवर्धन हे आजोबांचे जुने प्रतिस्पर्धी होते, पण ते त्यांच्या प्रामाणिकपणासाठी ओळखले जात होते.
"मी ही सर्व चित्रं दुपटीने विकत घेतली आहेत. मितालीच्या कलेमध्ये जे सत्य आहे, ते विकत घेण्याची तुमची लायकी नाही," पटवर्धन यांनी विक्रमला सडेतोड उत्तर दिले.
विक्रम तिथे अपमानित होऊन निघून गेला. मितालीच्या डोळ्यात आनंदाश्रू आले. पटवर्धन यांनी तिला मदतीचा हात दिला होता, ज्यामुळे त्यांच्या नवीन कंपनीला सुरुवातीचे भांडवल मिळणार होते.
दुसरीकडे, आरव वाई मधील एका पडक्या झोपडीवजा घरात पोहोचला होता. तिथे एक वयस्कर माणूस खाटेवर बसून खोकत होता. तोच मारुती काका होता. आरवला पाहताच त्याच्या डोळ्यात भीती दाटून आली.
"आरव बाबा... तुम्ही इथे? मला नका मारू, मी काहीही केलं नाहीये," मारुती काका घाबरून ओरडले.
"काका, शांत व्हा! मी आरव आहे... सुधीर देशपांडे यांचा मुलगा. मी तुम्हाला मारायला नाही, तर मदत मागायला आलो आहे. बाबांच्या त्या अपघाताच्या रात्री नक्की काय झालं होतं?" आरवने त्यांचे हात हातात घेतले.
मारुती काका शांत झाले. त्यांनी एक दीर्घ श्वास घेतला. "आरव बाबा, तो अपघात नव्हता. तुमच्या वडिलांना जिवंत मारण्याचा प्रयत्न झाला होता. त्या रात्री गाडीचे ब्रेक फेल झाले नव्हते, तर ते कापले गेले होते. मला हे समजलं होतं, पण मला गप्प राहण्यासाठी तुमच्या आजोबांनी आणि कुलकर्णीने धमकावलं होतं. मला गाव सोडून जाण्यासाठी पैसे दिले गेले."
आरवच्या अंगावर काटा आला. "आजोबांनी बाबांचे ब्रेक कापले होते?"
"नाही! आजोबांनी नाही," मारुती काका थरथरत्या आवाजात म्हणाले. "आजोबांना फक्त इतकंच माहित होतं की अपघात झालाय. पण ब्रेक कोणी कापले, हे त्यांना माहित नव्हतं. त्या रात्री कुलकर्णीच्या सोबतीला एक तिसरी व्यक्ती होती. एक अशी व्यक्ती जिचा चेहरा मी पाहिला नव्हता, पण तिच्या अंगातून एक विशिष्ट अत्तराचा वास येत होता."
"तिसरी व्यक्ती?" आरव चक्रावून गेला.
"हो! आणि माझ्याकडे एक पुरावा आहे. अपघातानंतर गाडीतून एक लहान डायरी खाली पडली होती, जी पोलिसांच्या हाती लागली नाही. ती माझ्याकडे आहे," मारुती काकांनी उशीखालून एक जुनी, रक्ताचे डाग असलेली छोटी डायरी काढली.
आरवने ती डायरी उघडली. ती त्याच्या वडिलांची नव्हती. ती एका महिलेची डायरी होती. डायरीच्या पहिल्या पानावर नाव होते'सुलोचना देशपांडे'.
"आई?" आरव ओरडला. आरवची आई सुलोचना, जिचा मृत्यू आरवच्या लहानपणीच झाला होता, असे त्याला सांगण्यात आले होते. मग ही डायरी बाबांच्या अपघाताच्या ठिकाणी काय करत होती?
"आरव बाबा, तुमच्या आईबद्दल तुम्हाला जे सांगण्यात आलंय, ते पूर्ण सत्य नाहीये. तुमच्या आईचा मृत्यू आजारपणामुळे झाला नव्हता," मारुती काकांनी बॉम्ब टाकला.
आरवचे डोके सुन्न झाले. एकापाठोपाठ एक सत्याचे स्तर उलगडत होते. आजोबांनी त्याला केवळ वडिलांच्या मृत्यूचेच नाही, तर आईच्या मृत्यूचेही गुपित लपवले होते.
आरव ती डायरी घेऊन पुण्याला परतला. त्याला मितालीला हे सर्व सांगायचे होते. पण जेव्हा तो गॅलरीपाशी पोहोचला, तेव्हा त्याला तिथे पोलिसांच्या गाड्या दिसल्या.
इन्स्पेक्टरने मितालीला ताब्यात घेतले होते. "मिसेस मिताली, तुमच्यावर 'मनी लाँड्रिंग'चा आणि बनावट चित्रं विकल्याचा आरोप आहे. विक्रम सिंघानिया यांनी पुराव्यासह तक्रार केली आहे."
विक्रम लांब उभा राहून हसत होता. त्याने मितालीच्या यशाचा आनंद फार काळ टिकू दिला नव्हता. त्याने बनावट कागदपत्रे तयार करून मितालीला फसवले होते.
"आरव!" मितालीने हताशपणे त्याला साद घातली.
आरव पुढे जाणार इतक्यात त्याच्या फोनवर एक मेसेज आला. हा मेसेज आजोबांच्या वकिलाचा होता. "आरव, तुझे आजोबा तुरुंगात अत्यवस्थ आहेत. त्यांना तुला शेवटचं भेटायचं आहे. त्यांच्याकडे तुझ्या आईबद्दलचं एक असं गुपित आहे, जे ऐकल्याशिवाय तुला चैन पडणार नाही."
आरव आता मोठ्या पेचात पडला होता. एका बाजूला त्याची पत्नी पोलिसांच्या ताब्यात होती आणि दुसऱ्या बाजूला आजोबा मृत्यूच्या दारात उभे असून त्याच्या आईच्या मृत्यूचे गुपित सांगणार होते.
आरव आधी कोणाकडे जाईल? मितालीला वाचवेल की आईच्या मृत्यूचे सत्य शोधेल? सुलोचना देशपांडे यांच्या डायरीत असं काय होतं ज्यामुळे आरवचं संपूर्ण आयुष्य बदलणार होतं?
सदर दीर्घकथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "favorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही.
©®जान्हवी साळवे
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा