डिसेंबर -जानेवारी 2025-26
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग ३६
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग ३६
साताऱ्याच्या वादळातून तावून सुलाखून बाहेर पडल्यानंतर आरवला वाटले होते की, आता आयुष्यात थोडी स्थिरता येईल. आई सुलोचना आता त्यांच्यासोबत सुरक्षित होती, वडिलांच्या खुन्यांना कायद्याने पकडले होते आणि 'देशपांडे' नावावर लागलेला कलंक पुसला गेला होता. पण सत्तेच्या आणि सुडाच्या राजकारणात कधीच पूर्णविराम नसतो, तिथे फक्त स्वल्पविराम असतो.
पुण्यातील त्यांच्या नवीन ऑफिसमध्ये 'S.D. Innovations' ची लगबग सुरू होती. आरव आणि मिताली एका लहानशा टीमसोबत नवीन घरांच्या प्रकल्पावर काम करत होते. अचानक, ऑफिसच्या बाहेर तीन काळ्या आलिशान गाड्या येऊन थांबल्या. गाड्यांच्या काचा इतक्या गडद होत्या की आतलं काहीच दिसत नव्हतं.
गाडीतून एक तरुणी बाहेर पडली. तिने घातलेला 'पेन्सिल सूट', चेहऱ्यावरचा महागडा सनग्लास आणि तिचा आत्मविश्वास तिच्या कॉर्पोरेट जगातील वर्चस्वाची साक्ष देत होता. ती होती अन्वी सिंघानिया. विक्रम सिंघानियाची धाकटी बहीण. लंडनच्या बिझनेस स्कूलमधून सुवर्णपदक मिळवून परतलेली अन्वी तिच्या भावासारखी क्रूर नव्हती, पण ती अत्यंत बुद्धिमान आणि धोरणी होती.
ती थेट आरवच्या केबिनमध्ये शिरली. आरव आणि मिताली एका नकाशावर चर्चा करत होते.
"आरव देशपांडे... भेटून आनंद झाला," अन्वीने आपला सनग्लास काढला. तिचे डोळे धारदार होते, जणू ती समोरच्या व्यक्तीच्या मनाचा ठाव घेत होती.
आरव उभा राहिला. "अन्वी सिंघानिया? मला वाटलं होतं तू लंडनमध्येच स्थिर झाली असावीस."
"माझ्या कुटुंबावर संकट आल्यावर मी लांब कशी राहू शकते आरव?" अन्वीने आरामात खुर्चीवर बसत विचारले. तिने मितालीकडे एक तुच्छ कटाक्ष टाकला. "आणि तू मिताली ना? ती चित्रकार जिने माझ्या भावाला आणि वडिलांना तुरुंगात धाडण्यासाठी खूप कष्ट घेतले. तुझे 'नशिबाचे धागे' खरंच खूप मजबूत निघाले."
मितालीने शांतपणे उत्तर दिले, "आम्ही फक्त सत्याची बाजू घेतली अन्वी. तुमच्या भावाने जे केलं, त्याचं फळ तो भोगतोय."
"सत्य... हे खूप सापेक्ष असतं मिताली," अन्वी हसली. "माझ्यासाठी सत्य हे आहे की, आरव देशपांडेने माझ्या वडिलांचं साम्राज्य हस्तगत करण्यासाठी कायदेशीर पळवाटा शोधल्या. पण आता सिंघानिया ग्रुपची धुरा माझ्या हातात आहे. आणि मी इथे मैत्रीचा हात पुढे करायला आलेली नाही."
अन्वीने टेबलावर एक फाईल ठेवली. "आरव, तुझ्या 'S.D. Innovations' प्रकल्पासाठी तू ज्या जमिनीची निवड केली आहेस, त्या जमिनीचा 'डेव्हलपमेंट हक्क' आता सिंघानिया ग्रुपकडे आहे. मी आज सकाळीच त्याचे कागदपत्र पूर्ण केले आहेत. तुला तिथे एक वीटही रचता येणार नाही."
आरवने चकित होऊन फाईल तपासली. "हे कसं शक्य आहे? ती जमीन माझ्या वडिलांच्या नावावर होती."
"होती... पण तुझ्या वडिलांनी ती एका कर्जापोटी 'प्रताप सिंघानिया' यांच्याकडे गहाण ठेवली होती. तुझ्या आजोबांनी ती माहिती दडवून ठेवली होती. आता त्या कर्जाची व्याजासहित किंमत इतकी वाढली आहे की, ती जमीन आता आमची आहे. तू आणि तुझे हे परवडणाऱ्या घरांचे स्वप्न... आता माझ्या कचऱ्याच्या पेटीत आहे," अन्वीचा आवाज थंड पण विजयी होता.
आरव सुन्न झाला. त्याने आपला सर्व पैसा आणि मेहनत त्या प्रकल्पात लावली होती. जर जमीन गेली, तर तो पुन्हा एकदा रस्त्यावर येणार होता.
"अन्वी, तुला काय हवंय?" आरवने विचारले.
"मला तुझा विनाश नकोय आरव... मला तुझी शरणागती हवी आहे. तू माझ्या कंपनीत एक 'ज्युनिअर आर्किटेक्ट' म्हणून काम करशील आणि मिताली तिच्या सर्व कलाकृतींचे हक्क सिंघानिया फाउंडेशनला देईल. जर हे मान्य असेल, तर कदाचित मी तुमच्यावर थोडी दया दाखवेन," अन्वीने आपली अजब अट मांडली.
"कधीच नाही!" मिताली ओरडली. "आम्ही पुन्हा शून्यातून सुरुवात करू, पण तुझ्यासारख्या अहंकारी स्त्रीसमोर झुकणार नाही."
"शून्यातून सुरुवात करणं सोपं नसतं मिताली. विशेषतः जेव्हा मार्केटमधले सर्व पुरवठादार आणि बँकर्स माझ्या शब्दावर चालतात. गुड लक!" अन्वी आपला चष्मा लावून डौलदारपणे बाहेर पडली.
अन्वी गेल्यानंतर ऑफिसमध्ये स्मशानशांतता पसरली. आरव डोकं धरून बसला होता. "मिताली, अन्वी विक्रमपेक्षा जास्त भयानक आहे. तिने आपला पायाच उखडून टाकला आहे."
"आरव, ती आपल्याला मानसिकदृष्ट्या तोडण्याचा प्रयत्न करतेय," मितालीने त्याला सावरले. "आपल्याकडे काहीतरी असा मार्ग असेलच जो तिला माहित नाही. आपण पुन्हा एकदा बाबांच्या त्या जुन्या फाईल्स तपासूया का?"
रात्री उशिरापर्यंत दोघे काम करत होते. पण आरवच्या मनात एक वेगळीच भीती होती. अन्वीने जाताना आरवकडे एका अशा नजरेने पाहिले होते, जणू तिचे आणि आरवचे काहीतरी जुने नाते होते.
"मिताली, मला तुला काहीतरी सांगायचं आहे," आरव हळूच म्हणाला. "कॉलेजमध्ये असताना अन्वी माझी ज्युनिअर होती. तिने मला प्रपोज केलं होतं, पण मी तिला नकार दिला होता. मला वाटलं नव्हतं की ती इतक्या वर्षांनंतर तो राग मनात धरून असेल."
मिताली स्तब्ध झाली. "मंजे हे फक्त व्यावसायिक युद्ध नाहीये? हा एका तुटलेल्या मनाचा बदला आहे?"
"कदाचित. अन्वीला हार मान्य नसते. ती जे काही करतेय ते खूप विचारपूर्वक करतेय," आरव म्हणाला.
दुसऱ्या दिवशी अन्वी सुलोचनाला भेटायला गेली, जेव्हा आरव ऑफिसमध्ये होता. सुलोचनाला अन्वीबद्दल फारशी माहिती नव्हती.
"काकू, मी आरवची मैत्रीण आहे," अन्वीने सुलोचनाला गोड बोलून जाळ्यात ओढले. "आरव खूप संकटात आहे. मितालीमुळे तो चुकीच्या मार्गाला लागला आहे. जर तुम्हाला तुमच्या मुलाला वाचवायचं असेल, तर त्याला सांगा की त्याने माझ्या कंपनीत यावं. मी त्याला पुन्हा एकदा 'देशपांडे विला' मिळवून देईन."
सुलोचना गोंधळली होती. तिला वाटले अन्वी खरोखरच मदत करायला आली आहे. "बाळा, जर आरवचं भलं होणार असेल, तर मी त्याला नक्कीच सांगेन."
संध्याकाळी जेव्हा आरव घरी आला, तेव्हा सुलोचनाने त्याला अन्वीच्या भेटीबद्दल सांगितले. आरव संतापला. "आई, तू तिला घरात का घेतलंस? ती आपल्याला उद्ध्वस्त करायला आली आहे!"
"पण ती तर तुझी मैत्रीण आहे म्हणाली..." सुलोचना रडू लागली.
मितालीने परिस्थिती सांभाळली, पण तिला जाणीव झाली की अन्वी आता त्यांच्या घरात शिरली आहे. ती केवळ जमिनीवर नाही, तर त्यांच्या नात्यावरही हल्ला करणार होती.
त्याच रात्री, दीपकने आरवला फोन केला. "सर, अन्वी सिंघानियाच्या ऑफिसमध्ये मी एक स्पाय कॅमेरा लावला होता. तिने आज कोणाशी तरी गुप्त मीटिंग केली आहे. तो माणूस दुसरा तिसरा कोणी नसून तुमचा जुना पार्टनर 'समीर' आहे, जो जामिनावर बाहेर आला आहे."
व्हिडिओमध्ये अन्वी आणि समीर काहीतरी प्लॅन करत होते. "समीर, आरव आणि मितालीच्या नात्यात एक अशी दरी निर्माण कर की त्यांना एकमेकांचा चेहरा बघण्याचीही इच्छा उरणार नाही. एकदा मिताली बाजूला झाली की आरवला हाताळणं सोपं जाईल," अन्वीचे शब्द ऐकून आरवचा थरकाप उडाला.
अन्वी आणि समीर मिळून आरव-मितालीच्या नात्यात कोणती विषवल्ली पेरतील? अन्वीकडे आरवच्या भूतकाळातील असा कोणता फोटो किंवा पुरावा आहे ज्याने मितालीचा विश्वास तुटून पडेल? आणि आरव आपली जमीन आणि आपलं प्रेम कसं वाचवेल?
सदर दीर्घकथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "favorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही.
©®जान्हवी साळवे
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा