डिसेंबर -जानेवारी 2025-26
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग ४५
दीर्घकथा लेखन स्पर्धा
नशिबाचे धागे भाग ४५
अन्वी सिंघानियाला पोलिसांनी पुन्हा एकदा ताब्यात घेतले होते, पण जाता जाता तिने जे 'बलिदान' शब्दाचे बीज पेरले होते, त्याने आरवच्या मनाचा ताबा घेतला होता. आरव, मिताली आणि आर्यन तिघेही आता हॉलमध्ये बसलेल्या सुलोचनाकडे पाहत होते. सुलोचनाची नजर शून्यात होती आणि तिचे हात थरथरत होते. पंधरा वर्षांपासून तिने हे ओझे आपल्या उरात दडवून ठेवले होते, पण आज ते ओझं ओठांवर आणण्याची वेळ आली होती.
"आई, अन्वी काय म्हणत होती? बाबांच्या मृत्यूला तू 'बलिदान' का म्हणतेयस? जर तो अपघात नव्हता, हत्त्या नव्हती, तर मग नक्की काय होतं?" आरवने सुलोचनाच्या पायापाशी बसून विचारले.
सुलोचनाने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि तिचे डोळे पाणावले. "आरव, पंधरा वर्षांपूर्वीची ती रात्र... त्या रात्री फक्त तुझे बाबा आणि सानप वकील नव्हते. त्या रात्री तू सुद्धा तिथे होतास."
आरव चकित झाला. "मी? पण मी तर घरी होतो असं मला सांगण्यात आलं होतं."
सुलोचना सांगू लागली, "नाही आरव. त्या दिवशी तुझा वाढदिवस होता. तुझे बाबा तुला कोल्हापूरच्या त्याच मंदिरात नेणार होते. पण वाटेतच शशिकांत आणि सानप यांच्या माणसांनी आमचा पाठलाग सुरू केला. त्यांच्याकडे एक असा कागद होता ज्यावर तुझ्या वडिलांनी चुकून सही केली होती, ज्यामुळे संपूर्ण 'देशपांडे कंस्ट्रक्शन्स' त्यांच्या नावावर होणार होतं."
तिने पुढे सांगितले, "गाडी घाटात आली तेव्हा त्यांनी गोळीबार सुरू केला. एक गोळी तुला लागता लागता वाचली. आरव, तू तेव्हा फक्त पाच-सहा वर्षांचा होतास. तुला मागे सीटवर झोपवलं होतं. ब्रेक फेल झाले नव्हते, तर सानप यांच्या माणसांनी गाडीला चहूबाजूंनी घेरलं होतं. त्यांना फक्त तो कागद हवा होता आणि तुझा जीव घ्यायची त्यांची तयारी होती."
आरवचे हृदय धडधडू लागले.
"सुधीरला समजलं होतं की जर तो थांबला, तर ते तुला मारून टाकतील. सानप यांनी अट घातली होती एक तर तो कागद दे, नाहीतर मुलाचा जीव बघ. सुधीरने एक निर्णय घेतला. त्याने गाडीचा वेग वाढवला आणि मला सांगितलं, 'सुलोचना, आरवला घेऊन आत्ताच्या आत्ता गाडीबाहेर उडी मार. मी यांना दुसरीकडे वळवतो.' मी नकार दिला, पण त्याने तुला माझ्या हातात दिलं आणि चालू गाडीतून आम्हाला एका मऊ गवताच्या ढिगाऱ्यावर ढकललं."
सुलोचना रडत होती, पण ती थांबली नाही. "मी तुला घेऊन खाली पडले, पण तुझे बाबा गाडी घेऊन पुढे गेले. सानप आणि शशिकांतला वाटलं की तू अजूनही गाडीतच आहेस. त्यांनी त्यांचा पाठलाग केला. सुधीरला माहीत होतं की जोपर्यंत तो जिवंत आहे, तोपर्यंत सानप तुला शोधत राहतील. म्हणून त्याने स्वतःची गाडी त्या दरीत झोकून दिली. त्याने स्वतःचा बळी दिला, जेणेकरून सानप यांना वाटावं की तू सुद्धा त्याच्यासोबत गेला आहेस आणि ते तुझा शोध थांबवतील."
आरव सुन्न झाला. त्याचे वडील त्याला वाचवण्यासाठी मरणाला सामोरे गेले होते.
"आजोबांना हे सत्य माहीत होतं. त्यांनी सानप यांच्याशी करार केला की, ते मालमत्तेत त्यांना वाटा देतील, पण सानप यांनी तुला कधीही त्रास देऊ नये. आजोबांनी तुला 'वाचवण्यासाठी' सानप यांच्यासोबत हातमिळवणी केली होती. आरव, ते तुला वाचवण्याचं बाबांचं 'बलिदान' होतं," सुलोचनाने डोके हातावर टेकवले.
आर्यनने हे सर्व ऐकले आणि त्याचे डोळे उघडले. त्याला वाटले होते की तो उपेक्षित आहे, पण सुधीर देशपांडे यांनी स्वतःच्या मुलाला वाचवण्यासाठी आपल्या संपूर्ण अस्तित्वाचा त्याग केला होता.
"आरव... मला माफ कर," आर्यन गदगदल्या स्वरात म्हणाला. "मी अशा माणसाच्या रक्तावर संशय घेतला ज्याने सत्यासाठी आणि प्रेमासाठी स्वतःचा जीव दिला. मी तुला वचन देतो, इथून पुढे मी तुला आणि तुझ्या बाळाला कधीच काही होऊ देणार नाही."
मितालीने सुलोचनाला सावरले. "आई, आता आम्हाला समजलं की आपल्या नात्याचे धागे रक्तापेक्षा जास्त बलिदानाने विणलेले आहेत. बाबांनी जे पेरलं, तेच आज आपल्याला प्रेम म्हणून मिळतंय."
आरव सावरला. त्याच्या डोळ्यात आता दुःख नव्हते, तर एक वेगळीच आग होती. "बाबांनी माझं आयुष्य वाचवलं, आता मी त्यांचं नाव आणि त्यांनी उभारलेला तो कोल्हापूरचा ट्रस्ट वाचवणार. अन्वीला वाटतंय की ती पुन्हा बाहेर येईल, पण आता तिच्याकडे कोणताही पत्ता उरलेला नाही."
पण अन्वी सिंघानिया हरणारी नव्हती. तिने तुरुंगातूनच एक 'व्हायरल' व्हिडिओ प्रसिद्ध केला होता, ज्यामध्ये तिने आरव आणि मितालीच्या जुन्या 'कॉन्ट्रॅक्ट मॅरेज'ला पुन्हा एकदा विकृत स्वरूपात मांडले होते. तिने दावा केला होता की आरव हा आपल्या वडिलांच्या मृत्यूनंतर मालमत्ता हडपण्यासाठी हे सर्व नाटक करत आहे.
"आरव सर, सोशल मीडियावर खूप नकारात्मकता पसरतेय. लोक आपल्या नवीन प्रकल्पावर बहिष्कार टाकण्याची भाषा करत आहेत," दीपकने ऑफिसमधून फोन केला.
"दीपक, लोकांना जे बघायचंय ते आपण दाखवूया," आरवने शांतपणे उत्तर दिले.
आरवने ठरवले की तो आता कोणाशीही खाजगीत लढणार नाही. त्याने एका मोठ्या न्यूज चॅनेलवर थेट मुलाखत दिली. त्याच्यासोबत मिताली, सुलोचना आणि आर्यन सुद्धा होते.
आरवने जगासमोर सुधीर देशपांडे यांच्या बलिदानाची कहाणी सांगितली. त्याने ते सर्व जुने पुरावे आणि आईची साक्ष लोकांसमोर ठेवली.
"हो, माझं आणि मितालीचं लग्न एका कराराने सुरू झालं होतं," आरवने कॅमेऱ्यात पाहून ठामपणे सांगितले. "पण तो करार आमचं नशीब बदलण्यासाठी होता. आणि आज आम्ही जगासमोर हे सिद्ध केलंय की, आमचे धागे रक्तापेक्षा जास्त सत्याने आणि बलिदानाने जोडलेले आहेत. अन्वी सिंघानिया, तुझ्या सुडाला आता प्रेमाच्या या भिंतीपुढे हार मानावी लागेल."
संपूर्ण महाराष्ट्राने हे सत्य पाहिले. लोकांच्या मनात आरव आणि मितालीबद्दल असलेली सहानुभूती आता आदरात बदलली होती. अन्वीचा तो शेवटचा वारही तिच्यावरच उलटला.
या सर्व गदारोळात मितालीला अचानक त्रास होऊ लागला. आर्यनने तिची नाडी तपासली. "आरव, वेळ आली आहे. आपल्याला हॉस्पिटलला जावं लागेल!"
धावपळ सुरू झाली. आरव, सुलोचना आणि आर्यन मितालीला घेऊन हॉस्पिटलमध्ये पोहोचले. आरव ओटी (Operation Theatre) च्या बाहेर अस्वस्थपणे येरझाऱ्या घालत होता. पंधरा वर्षांपूर्वी वडिलांनी त्याला वाचवण्यासाठी जे केलं होतं, आज तोच आरव आपल्या नवीन आयुष्याच्या स्वागतासाठी उभा होता.
एका तासानंतर, डॉक्टर बाहेर आले. त्यांच्या चेहऱ्यावर एक गोड स्मितहास्य होते.
"अभिनंदन आरव! तुम्हाला मुलगा झाला आहे!"
आरवच्या डोळ्यातून आनंदाश्रू वाहू लागले. सुलोचनाने आरवला मिठी मारली. तिने आरवमध्ये पुन्हा एकदा 'सुधीर' पाहिला होता.
आरवने आपल्या लहान बाळाला हातात घेतले. त्याचे डोळे अगदी आरवच्या वडिलांसारखेच होते. आरवने त्याचे नाव ठेवले'आर्यन सुधीर देशपांडे'. त्याने आर्यनला (मोहिते) दिलेला हा सन्मान होता.
पण हॉस्पिटलच्या बाल्कनीत उभा असलेला आरव जेव्हा खाली पाहत होता, तेव्हा त्याला पार्किंगमध्ये एक विचित्र हालचाल दिसली. एक माणूस, ज्याने पूर्णपणे काळं जॅकेट घातलं होतं, तो वरच्या मजल्याकडे बघून फोटो काढत होता.
त्याच्या हातातील घड्याळ चमकलं. हे तेच घड्याळ होतं जे सानप वकिलांच्या त्या 'गुप्त रक्षक' गँगचं होतं.
शशिकांत आणि सानप तुरुंगात असले, तरी त्यांची गँग अजूनही सक्रिय होती का? अन्वीचा भाऊ 'विक्रम सिंघानिया' तुरुंगातून पळाला आहे का? आणि देशपांडे घराण्यातील या नवीन वारसावर कोणतं नवीन संकट येणार?
सदर दीर्घकथेचे भाग नियमित पोस्ट होणार असून याचे पुढील भाग चुकू नयेत म्हणून पेज फॉलो करा आणि फॉलो सेटिंग मध्ये जाऊन "favorite" ऑप्शन निवडून घ्या जेणेकरून एकही भाग सुटणार नाही.
©®जान्हवी साळवे
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा