ती आणि तिचं कुटुंब -भाग 49

स्वानंदी - "'चल बाहेर हाताला धरून बाहेर नेते मुंगीची रांग दाखवते. बघ कितीदा पडतात. तरी उठतात. मेहनत करतात. प्रयत्न करतात. ते पहा किती माती गोळा केली. घर बांधतात. एवढीशी मुंगी हार मानत नाही. तुम्ही तर पुरुषा सारखे पुरुष तुम्हाला हात, पाय, डोळे, बुद्धी सगळे दिले देवाने तुम्ही का हार मानतात? उठा काही करून दाखवा.तुम्ही करू शकता. काय या डिप्रेशनच्या ऐशी की तेशी. तुम्हीच आहे इंजिनिअर डिस्टिंगशन पास करणारे. ओळखा स्वतःला. कसलं दुःख बायको, भाऊ, आई, बाबा सगळ्यासमोर घडा घडा बोलून दाखवायचं. मोकळे व्हायचे. आहेत घरात आपली माणसे. कशाला मनात साठून ठेवायचं? रडावं वाटले रडून घ्या आईच्या कुशीत, मोठया भावाच्या खांद्यावर मोकळे व्हायचे. कुढत बसायचे नाही. दुःखाचे भांडवल करायचे नाही. स्वतः बदल आत्मविश्वास ठेवायचा. स्वतः ला तुटू द्यायचे नाही. हार मानायची नाही. चला उठा हर हर महादेव. तुम्ही काहीही करू शकतात. तुमच्या सगळ्या त्रासाना सांगा तुमचा राम मोठा आहे आणि तो राम तुमच्या बाजूनी आहे. तुमची बाजू सत्याची आहे. चला उठा. सळसळत रक्त आहे. उठा तुम्ही काही कमी नाही. तुम्हीच तुमचे जीवन घडवू शकता. तुम्हाला तुमच्या आई, वडिलांचे नाव उंच करायचे. चला दाखवून द्या जगाला हिच ती वेळ ऊठा. स्वानंदी बोलत होती. आणि राहुल ला शब्द ना शब्द बळ देतं होते.