Login

तूच माझी राधा भाग ४३

तिच्यासाठी चाललेली धडपड
तूच माझी राधा

भाग ४३

नंदन ला तिला बघायचे असते म्हणूनतो तिच्या ऑफिसच्या जवळ थांबला होता . ती दिसल्यावर तिच्यावर हक्क दाखवून तिला गाडीतून सोडायला निघाला होता .

" अहो  , आज गाडीतून एकत्र फिरायचा विचार आहे का तुमचा ?"

ती डोळे मोठे करून त्याच्याकडे बघू लागली .

तिला असं बघताना बघून नंदन म्हणाला , " असं बघू नकोस . तुझ्या घराचा पत्ता माहित नाहीये तर  तू सांगितलं नाहीस तर आपल्याला असच गाडीतून फिरत बसावं लागले. म्हणजे मला चालेल . मला खूप आवडेल पण ..... "

" पण मला नाही चालणार . मी सांगते पत्ता . "

तिला बघून गालातल्या गालातल्या हसत होता . त्यामुळे ती अजून चिडत  होती पण दाखवू पण शकत नव्हती . शेवटी चिडून शांत बसली आणि त्याला गूगल मॅप लावून दिला .

शांत बसून तो आपला गाडी चालवत होता तर ती विचार करत होती , ' हे असे का वागताय ते ?  नक्की काय चाललय ? मला ना आता काहीच कळत नाही . जाऊ दे रोहन शी बोलूया तोच मला योग्य मार्ग दाखवू शकतो . "

ह्याच्या मनात पण विचार चालू होता , " हि काय विचार करत असेल .  मी आलेलो आवडलं नसेल का ? मी जबरदस्ती केली का ? "

दोघांच्या विचारात ते कधी येऊन पोचले त्यांना कळलेच नाही .  त्याने गाडी थांबवून  तिला विचारातून हाक देऊन बाहेर काढले .

" हो मँडम , उतरा आता . "

" हो उतरते . " ती असं म्हणून ती लगेच उतरली . बाहेर बघितलं तेंव्हा तीला कळले  कि ती घरापाशी आलीय . नाहीतर ती उतरवून त्याच्यावर तोफ चालवणार होती ( शब्दांची )

" बाय . भेटू लवकरच "

" कशाला भेटू. मला तुम्हाला अजिबात भेटायचे नाहीय . "

"  नका भेटू. पण मला भेटायचंय तुम्हाला त्यामुळे मी नक्की पुन्हा भेटणार . "

ती पाय आपटत गेली . जाणाऱ्या तिला पाहून तो हसायला लागला .  गाडी वाळवून निघून गेला .

" अरे राधा आली तू , चल जेऊया . मला खूप भूक लागली . "

ती आधीच चिडलेली असल्यामुळे अजूनच चिडली अन् चिडून म्हणाली , " हो , जरा थांब . आत येऊ  कि नको . का दारातच जेऊ ? "

" हो शांत हो आधी . तू आवरून ये मग आपण जेऊ . "

ती पण आवरून आली तोपर्यंत ती थोडी शांत झाली होती  त्यामुळे ती लगेच म्हणाली , " दादा , मला माफ कर मी उगाच तुझ्यावर चिडले . "

" अगं ,मला राग नाही आला . असू दे . आतातरी जेऊया का ?"

" हो चल . " दोघंही जेवण होईपर्यंत शांत होते .

जेवण झाल्यावर रोहन राधाच्या खोलीत बसून विचार करत होता . हिच्याशी बोलायचं कसे ? आणि इकडे राधा स्वतः ला तयार करत होती सगळं दादाला कसे सांगायचे ?

विचारांमध्ये बसलेले असल्यामुळे दोघंही समारोसमोर येत नव्हते .

शेवटीच राधा दादाला आवाज देत खोलीत आली .

" अगं ये ना . बस इथे . "

ती पण शांतपणे येऊन बसली .

" आता बोल मगाशी काय झालं होत एवढं चिडायला ?"

" दादा , ते ???"

" स्पष्ट बोल . कोणी त्रास देतंय का ?"

" नाही . "

" मग ??"

" थांब . मी सगळं सांगते . माझं पूर्ण ऐकून घे . मग तू बोल . "

त्यानेच मानेने होकार कळवला .

" तुला आठवतंय ते आपल्या गावात आले होते "

ते ऐकल्यावर त्याने डोळे मोठे करून बघितले . त्याचे मोठे डोळे बघून ती म्हणाली , " ते म्हणजे नंदन . तर ते जेंव्हा गावात आले होते तेंव्हा आमची दोनदा तीनदा भेट झाली . त्या भेटीमध्ये आमची फक्त भांडणच झाली . त्यामुळे मी फार काही लक्ष नाही दिलं . पण ते तिथेच  माझ्यावर लक्ष ठेऊन होते . तेंव्हा जरा वेगळं वाटलं .

पण जेंव्हा आपण त्यांच्या घरी गेलो ना . त्यावेळी दोघे समोर आलो तेंव्हा काय झालं हे तुलाच माहिती आहे . नंतर आम्ही दोघे बाहेर गेलो होतो , गप्पा मारताना आमच्यातील गैरसमज दूर झाला .मला भांडत असलो तरी मनात त्याच्याबद्दल काहीतरी वाटत होत . पण काळत नव्हतं .  त्यादिवशी आम्ही बऱ्याच विषयावर बोलललो . त्यांने माझ्या शिक्षणाविषयी संमती पण दर्शविली  होती . मी आपल्या घरच्यांची काळजी पण घेणार हे पण त्याला मान्य होतं . दुसऱ्यादिवशी पण त्याने घेतलेली सगळ्यांची काळजी मनाला भावून गेली . तेंव्हाच ठरवलं होत आपण होकार देण्याचा निर्णय एकदा तुमच्या बरोबर बोलून घ्यायचा . त्याप्रमाणे आपल्यात चर्चा पण झाली. आणि त्याच रात्री ..... "


" काय झालं . त्याने तुझ्याबरोबर ??? "

" नाही तसे काही नाही . पण मीच त्यांना नकार नाही पण मी काहीच उत्तर देणार नाही असं सांगून आले . आणि त्या दिवसापासून आमच्यात काहीतरी बिघडलं "

" पण असं का म्हणाली . ? "

हे बोलत असताना रोहनचा फोन वाजला . तो फोनवर बोलत बाहेर निघून आला.

बघूया पुढच्या भागात काय नक्की कारण असेल ते.