उद्याच्या दिशेने भाग - २
सायलीला स्कॉलरशिप मिळाल्यानंतर तिच्या आयुष्यात जणू पहिल्यांदाच सूर्यकिरण उजळले. पण उजेडासोबत सावल्या येतातच… आणि पुढील दोन वर्षे तिच्या आयुष्यातील सर्वात आव्हानात्मक ठरली.
स्कॉलरशिपमुळे फी, पुस्तके, प्रवास सगळं सुटलेलं होतं. पण घरी वडिलांची तब्येत आणखी खालावत होती. टेलरिंगचं काम जवळजवळ बंद. आई घरकाम करत थकून जायची. अनेकदा सायली कॉलेजला जाण्याआधी स्वयंपाक, पाणी भरून ठेवणे, औषधे आणणे हे सगळं करून निघायची.
अन्वी मात्र तिच्या सोबत कायम होती. रोज कॉलेजमध्ये मिळताच दोघी पहिल्यांदा एकमेकींचे चेहरे पाहायच्या.
“आज कशी आहेस?” हा त्यांच्या दिवसाचा पहिला आणि सर्वात मोलाचा प्रश्न होता.
“आज कशी आहेस?” हा त्यांच्या दिवसाचा पहिला आणि सर्वात मोलाचा प्रश्न होता.
एका संध्याकाळी अन्वीने सायलीला बसस्टॉपवरच थांबवलं.
“सायली, तू खूप दमली आहेस. चेहऱ्यावरच थकवा दिसतोय.”
सायली हसत म्हणाली, “घरची परिस्थिती समजते ना तुला. पण मी टिकेन. हार मानणार नाही.”
मात्र परिस्थिती काही थांबणार नव्हती.
एके दिवशी घरात पैसे संपले. औषधांसाठीही नव्हते. सायलीने कॉलेजला जाणं टाळून एका बुटांच्या दुकानात दिवसाला २०० रुपये मिळणारी पार्ट-टाईम नोकरी धरली. संध्याकाळी दुकान बंद करून ती सरळ अन्वीच्या घरी गेली.
अन्वीला कळताच तिच्या डोळ्यात पाणी आलं. “तू मला सांगितलं असतंस तर..”
सायली हळू आवाजात म्हणाली, “नाही अन्वी. हा माझा संघर्ष आहे. तू माझी ताकद राहा पण माझं ओझं उचलायला मी तुला कधीच देणार नाही.”
त्या रात्री दोघी खूप वेळ बोलत बसल्या.
मैत्री कधी कधी एकाच जहाजात बसण्याची गोष्ट नसते… तर वेगवेगळ्या वादळांतही एकच दिशेला पाहण्याची शक्ती असते.
मैत्री कधी कधी एकाच जहाजात बसण्याची गोष्ट नसते… तर वेगवेगळ्या वादळांतही एकच दिशेला पाहण्याची शक्ती असते.
कॉलेजच्या प्रोजेक्ट स्पर्धेसाठी टीम्स बनवायच्या होत्या. बहुतांश विद्यार्थ्यांनी ग्रुप बनवले पण एका शिक्षकाने म्हटलं, “या स्पर्धेसाठी तुमच्या ग्रुपमध्ये अशा विद्यार्थ्यांना घ्या ज्यांनी अलीकडे आव्हानांवर मात केली आहे.”
सर्वांची नजर सायलीवर गेली. पहिल्यांदाच सायलीला तिच्या संघर्षांचं वजन हलकं वाटलं. अन्वीने पुढे येत म्हटलं, “आमच्या टीमची लीडर सायलीच!”
पहिल्यांदा सायलीला स्वतःवर विश्वास वाटला. दोघींच्या नेतृत्वाखाली टीमनं उत्तम काम केलं. अवघ्या दहा दिवसांत त्यांनी सामाजिक प्रकल्पाचं मॉडेल बनवलं, “गरीब भागातील मुलींसाठी मोफत शिक्षण आणि कौशल्य प्रशिक्षण.”
त्यांनी हा प्रकल्प सादर केला. ज्यूरी इतकी प्रभावित झाली की त्यांना राज्यस्तरीय स्पर्धेसाठी निवडण्यात आलं.
ती रात्र सायलीने अन्वीच्या खांद्यावर टेकून घालवली.
“कधी कधी मला वाटतं की मी हे सगळं सांभाळू शकेन का?” ती हलक्या आवाजात म्हणाली.
“कधी कधी मला वाटतं की मी हे सगळं सांभाळू शकेन का?” ती हलक्या आवाजात म्हणाली.
अन्वीने तिचा हात पकडला. “तू एकटी नाहीयेस. आणि तू कमजोर नाहीयस. तू पर्वत सर करणारी मुलगी आहेस.”
सायली हसली. त्या रात्री दोघींची मैत्री संघर्षांवर मात करत नव्या उंचीवर पोहोचली.
पण आयुष्याची परीक्षा अजून बाकी होती.. आणि पुढचं वादळ दोघींना वेगळ्या मार्गावर उभं करणार होतं.
क्रमशः
Download the app
आता वाचा ईराच्या कथा सोप्या पद्धतीने, आजच ईरा app इंस्टॉल करा