Login

हृदयात तूच आहेस ❤️ भाग ३

कांदेपोहे चा कार्यक्रम आणि त्यांची अनपेक्षित भेट







ने तर डोक्याला च हात लावला .. आणि समीरा कडे रागात पाहिल . .

मी काय केलं आता .. म्हटलं ना चुकून झाल होत . पण हे. हे नाही हा चुकून झाल " .. समीरा भोळेपणा चा आव आणत ..

पण सुभाष राव मात्र अजुनही शांत पणेच येऊन परत सोफ्यावर बसले आणि आता तिघिंचे ही लक्ष त्यांच्या लागलं . ते काय बोलताय ते ..

"अहो कसला विचार करताय .. त्यांना फोन करा आणि झालेला गैरसमज दुर करा .. आणि समीरा चा फोटो पाठवा पुन्हा ".. माधवी  म्हणाली ..

"त्यांना आपली मुलगी आवडलीये मधुरा मुलाचा कन्फर्म होकार आल्यावर च त्यांच येण्याचं फिक्स झालय .. याचा अर्थ त्यांना मधुरा च आवडलीय "..

अहो पण समीरा मोठी आहे ना तिच सोडून बारकी च लग्न करायचय .. लोक काय म्हणतील " ..माधवी वैतागून म्हणाली ..

लोक काय म्हणायला च असतेत की ग मम्मे ..." समीरा काही बोलणार ..

तू तर बोलूच नकोस एक प्रत्येक वेळी तू आलेल स्थळ काही ना काही करून पळून लावतेस . आणि या वेळी तर कहर च केला स " .. माधवी चांगली च चिडली च होती ..

बर तिला ओरडायचा काम आपण नंतर करूं .. मी पण ओरडेन तिला.. आत्ता तयारी च बघ .. पुरणपोळी चा घाट घातलायस ना .. आवरा पटापट .. समीरा तू जाऊन माधवी ची मदत कर .. कारण दादा वहिनी काय...

फक्तं खायला च आणि मध्ये चोमडे पना करायला येतील" .. माधवी नाक मुरडत म्हणाल्या आणि किचन मध्ये गेल्या .. तसं इकडे तिघे ही हासू लागले ..

पप्पा मम्मी एवढी का चिडते " .. समीरा बोलली च ..

समीरा ssss " .. आतून आवाज आला आणि मधुरा ने तिला धक्का देऊन च आत जायला सांगीतलं ..

आता तिथे फक्त मधुरा आणि सुभाष दोघेच होते ..

बेटा खरंच तुझी तयारी आहे ना .. कुटला ही दबाव नाहीये बेटा .. मला माहितेय तू समीर सारखी उथळ नाहीस .. तुला मुलगा आवडला जरी असला तरी तू नक्कीच लग्न वगैरे चा विचार नसशील केलेला .. फक्त त्यांनी तुझा फोटो पाहून तुला पसंत केलं आहे आणि त्यांना आपण येण्याची मंजुरी दिलीय म्हणून तुला तयार होण्याची गरज नाहीये " .. सुभाष तिच्या डोक्यावर हात फिरवत प्रेमाने म्हणाले ..

नाही असकाही नाहीये पप्पा .. मी.. मला.. माझी तयारी आहे त्यांच्याशी बोलायची .  ते वेळ द्यायला तयार असतील तर मला त्यांना जाणुन घ्यायला आवडेल .. पण पप्पा ते मम्मी म्हणते तसं खरंच जर लोकांनी तुम्हाला प्रश्न केले तर नाही आवडणार मला तुम्ही नाही म्हणून सांगा " मधुरा म्हणाली ..

वेडी.. मी कधी लोकांचा विचार केलाय का .. लोकांना काय उत्तर द्यायचं ते मी बघेन .. आणि आलेल्या पाहुण्यांना ही .. तू जा तूझी तयारी कर " .. सुभाष हसत म्हणाले ..

हो .. हो जाते .. पण थोडी मम्मी ला आणि दिदी ला मदत करते .. काका काकु तर आत्ता येणार नाहित च " .. अस म्हणून मधुरा किचन कडे गेली ..

हम्म समीरा शी सविस्तर बोलाव च लागेल आता" .. सुभाष विचार करत म्हणाले आणि येणाऱ्या पाहुण्यांना फोन करण्यासाठी फोन हातात घेतला ..

सुभाष माने आणि माधवी माने गावात रहाणारे एक मध्यम वर्गीय कुटुंब .. सुभाष पेशाने शिक्षक होते तर माधवी गृहिणी .. आणि त्यांच्या दोन मुली मधुरा आणि समीरा .. समीरा चा स्वभाव मस्तीखोर आणि अवखळ अगदी मनाला येईल तसं वागणारी तर मधुरा समजूतदार पने आधी सगळ्यांच्या मनाचा विचार करून स्वतः च मत मांडणार ..

आणि आज येणार होते समीरा अंह मधुराला पाहायला पाहुणे समीरा च्या कृपे मुळे .. सुभाष यांच्या शाळेतील सहायक मित्राने समीरा साठी शहरातल स्थळ आणल होत ..

पण समीरा मॅडम नी तिच्या ऐवजी मधुरा चा च फोटो पाठवला मुलाला आणि तिकडून होकार ही आला .. होता आणि आज मग मधुरा चा पाहण्याचा कार्यक्रम आत्ता च ठरला .. कारण हा गोंधळ आत्ता च सुभाष आणि माधवी ला कळला ..

पण मोठ्या मुलीला ठेऊन छोट्या मुलीच लग्न जमवन सोप नव्हत.. आणि याच च टेन्शन माधवी ला आलेलं .. पण सुभाष राव मात्र आपल्या मुलींच्या मनासारखं च करणार हे ही त्या जाणून च होत्या . त्या मुळे त्यांनी जास्त वाद घातला नसला तती .. त्या या तिघांना ही चांगल्याच धारेवर धरणार होत्या ..

आता ते पाहुणे आल्यावर त्यांना काय आणि कसं सांगायचं हे ही ऐक वेगळं च टेन्शन .. कारण फोटो जरी मधुरा चा होता पण स्थळ समीरा साठी होत ना ..

मम्मे कशाला टेन्शन घेतेस पप्पा सगळ ठीक करतील .." समीरा कटाच्या आमटी च वाटण तयार करता करता सहज म्हणाली ..

मधु हिला सांग चुपचाप तुझ काम कर मला रागाला आनू" माधवी चिडून म्हणली ..

मम्मी तू चिडू नकोस ना दिदी ने मुद्दामून नाही केलं काही ती म्हणाली ना चुकून झाल आणि खरंच तुला जर नाही आवडल तर आपण त्यांना खर सांगु आणि नाही पण सांगू . पण तू अशी दिदी वर चिडू नको ना मला नाही आवडत " .. बोलता बोलता मधुरा च्या डोळ्यात पाणी च आलं ..

मधु .. सॉरी मम्मी तुला पण पण खरच.. चुकू.. सॉरी " .. समीरा बोलत होती च की माधवी नी तिच्या कडे अस काही बघितल की तिने पुढे बोलण च टाळलं ..

हम्म ..  बर जा झालय सगळ बाकीच मी करते .. जा जाऊन आवरा दोघी .. समीरा .. मधुरा ला छान तयार कर" .. मधुरा च्या डोळ्यातलं पाणी पुसत माधवी म्हणाल्या .  त्यांच्या ही डोळ्यात पाणी आले होत ..

मम्मे sss " .. म्हणतं समीरा ने माधवी ला मिठी मारली . आणि मधुरा ने ही .. किचन च्या दारातून या तिघींना पाहून सुभाष चे पण डोळे पाणावले ..

चार वाजता माने कुटुंबाच्या दारात गाडी ऊभा राहिली आणि त्या आवाजाने माधवी आणि सुभाष बाहेर आले ..

नमस्कार माने सर . नमस्कार वहिनी " .. गाडीतून दराडे सर म्हणाले ..त्यांच्या मागे दोन मध्यम वयीन स्त्री आणि पुरुष आणि मागे दोन मुले उतरले ... आणि एक मुलगी ..

नमस्कार दराडे सर .. या ना आत या " .. त्यांच स्वागत करत सुभाष यांनी त्यांना आत यायला सांगीतलं ..

या ना बसा ना .. मी पाणी आणते " .. माधवी त्या स्त्री ला हसून बसायला सांगत पाणी आणण्यासाठी आत गेली ..

आणि थोड्याच वेळात ट्रे मध्ये पाणी घेऊन आली .. सगळयांना पाणी देऊन त्या आत जायला वळल्या तस ..

वहिनी अहो बाकीच होत च राहील आधी ओळख तर करून घेऊ .  खाणंपेण तर होत च राहिलं . " दराडे सर म्हणाले ..

हो . हो तुम्ही बसा ना " ती स्त्री ही म्हणाली ..

तसं माधवी सोफ्यावर बसल्या ..

माने सर हे विश्वास देवकते आणि या त्यांच्या मिसेस रागिणी देवकते  मुलाचे आई वडील आणि हा समीर तुम्ही ओळखलं च असेल फोटो पाठवला च होता ना .. आणि हा त्याचा आकाश आणि सानवी यांची मुलगी " .. दराडे सर ओळख करून देत ..

आणि हे सुभाष माने माझे मित्र आणि शाळेत शिक्षक आहेत आणि या त्यांच्या पत्नी माधवी ..त्यांच्या दोन मुली समीरा आणि मधुरा .. मोठी मुलगी समीरा आणि छोटी मधुरा

समीरा नाव ऐकून दोघांच्या चेहऱ्यावर चे एक्सप्रेशन बदलले होते समीर च्या चेहऱ्यावर उत्सुकता होती तर आकाश ला जणु काही आठवल होत .. आणि दोघांचे ही हार्ट बीट वाढले होते ..

बर मी बोलावते समीरा चहा घेऊन ये " माधवी ने हॉल मधून च आवाज दिला आणि नारंगी रंगाच्या सलवार सूट मध्ये हातात चहा चा ट्रे घेऊन समीरा खाली मान घालुन बाहेर आली ..

आणि तिला पाहून आकाश चे डोळे च मोठे झाले पण क्षणभर च चेहऱ्यावर चे हावभाव तर त्याने नॉर्मल केले पण मनात उठलेलं वादळ त्याच्याने शांत होईना तसं तो पटकन उठला आणि इशाऱ्याने फोन च कारण सांगून बाहेर गेला ...

उर्वरित भाग पुढे

************

क्रमशः ..

स्टोरी आवडत असेल तर कमेंट करून लेखकाला प्रोत्साहन देत जावा की ..


0

🎭 Series Post

View all